Skróty klawiszowe:

rozmiar tekstu: A A A

Dąbrowno

Strona główna » O gminie » Rys historyczny » Dąbrowno

Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1287 roku (Kodeks dyplomatyczny klasztoru tyńskiego). W średniowieczu ta wieś szlachecka znana była jako Dambrowa. Przed rokiem 1287 w bliskości Lelowa istniały trzy Dąbrowna. Dziesięciny z tych wiosek należały do Tynieckiego klasztoru. Opat Tyniecki, Wojciech 15.V.1287r. w zamian za dziesięciny w Leńczach i Rzozowie odstąpił biskupowi krakowskiemu Pawłowi z Przemankowa Byczynę i Gorysławice z dziesięcinami oraz dziesięciny z Dąbrowna pod Lelowem. Z tej wioski dawana była dziesięcina w 1529 roku do Lelowa na ołtarz Matki Boskiej i do Staromieścia na ołtarz św. Barbary. W latach 1376 – 1399 właścicielami tej wioski byli Świetosław i Piotr Bieganowscy herbu Bielina. W źródłach historycznych wymienionych jest wielu właścicieli tej wioski oraz jej mieszkańców. W 1385 roku Miklusz z Dąbrowna, Szymek z Dąbrowna(1385-89), Piotr Piotrasz z Dąbrowna (1397-1414)- był jednym z fundatorów ołtarza w Lelowiew 1413 roku, Pakosz z Dąbrowna, Piotr z Dąbrowna jeden z wyposażających altarię w Staromieściu, Laczek z Dąbrowna (1415), Haytha wdowa po Pakoszu z Dąbrowna (1416), Tabasz z Dąbrowna (1423), Piotr z Dąbrowna (1460), Szymon z Dąbrowna syn Piotra (1462-65), Mikołaj z Dąbrowna ( 1442-43), Przybek z Dąbrowna ma część wsi (1445), Andrzej z Dąbrowna – dzierżawca (1474), Szymon z Dąbrowna (1484), Jan z Dąbrowna (1520), Piotr Kreza (1507-12) i Dąbrowski (1513), Adam Świerczowski (1711), Lasota Dąbrowski, Stefan Świerczkowski, Pankracy Gutteler (1660), Adam Świerczowski, Lasocki ( 1680), Świerczkowscy (1711), Wolski (1758), Bystrzanowski, Paszkowski (1783), Muchnicki, Witkowski (1789-90), Piotrowski (1828, 1851), Wincenty Piotrowski (1837), Józef Piotrowski (1851).  Dziedzice Dąbrowna, Franciszek, Jakub i Stanisław Świerczkowscy ufundowali zabudowania prebendarskie przy ołtarzu w kaplicy Bystrzanowskich w Lelowie. Jednym z właścicieli Dąbrowna, dziedzicem był Marceli Kukliński który urodził się w 1846 roku, a zmarł 27 czerwca w 1917 roku. Żył 71 lat. Jego zwłoki spoczywają na cmentarzu w Staromieściu. Marceli Kukliński miał dwoje dzieci Tybusa i Grzymcie które pochowane są na cmentarzu w Staromieściu. Tybus miał 2 lata, a Grzymcia miała 5 lat. Dzieci zmarły w 1892 roku.
Marceli Kukliński dokonywał wyprzedaży gruntów dla mieszkańców Dąbrowna i okolicznych wsi. W 1629 roku jedna część wioski miała 2,5 łana ziemi, druga 1 łan. W 1787 roku było we wsi 137 mieszkańców w tym 12 Żydów, dwa dwory i browar. W 1827 roku  wieś liczyła 33 domy i 334 mieszkańców w następnym roku 392 mieszkańców. W 1851 roku wieś liczyła 277 mieszkańców a w 1880 roku było 38 domów i 382 mieszkańców. Rok przed drugą wojną światową wieś miała 555 mieszkańców.

Po pierwszej wojnie światowej po rozparcelowaniu majątku ludność powiększyła swoje gospodarstwa. W okresie tym na terenie wsi istniała szkoła 4 – klasowa, sklep, 5 studni i Straż Ogniowa. Ochotnicza Straż Pożarna została założona na przełomie 1922/1923 roku. Organizatorem  i założycielem straży w Dąbrownie był Pan Klęk, wtedy sołtysem wsi był pan Jan Gawlik.

Dziś Dąbrowno należy do Gminy Niegowa i parafii Staromieście (ks. Frelek) W remizie Ochotniczej Straży Pożarnej na parterze znajduje się garaż dla wozu strażackiego. Na piętrze znajduje się sala taneczna i jadalnia oraz kuchnia, tam odbywają się przyjęcia weselne i inne uroczystości. Na terenie Dąbrowna znajduje się szkoła podstawowa wybudowana w 1961 roku. W Dąbrownie znajduje się Kaplica pod wezwaniem św. Wojciecha. Budowę kaplicy rozpoczęto  w 1984 roku. Na terenie wsi znajdują się również: drewniany krzyż który powstał w 1902 roku - jest on rzeźbiony w drewnie i stoi na posesji państwa Bugajów, Kapliczka Najświętszej Maryi Panny z 1818 roku oraz mała stara kapliczka odnowiona w 1941 roku przez Marcina Kutę.

Obecnie w Dąbrownie znajdują się placówki handlowe, remizo – świetlica, szkoła, zlewnia mleka, kaplica.
Dąbrowno zajmuje 668,62 ha. Na ten obszar składają się:

użytki rolne - 588,34 ha,
lasy - 39,49 ha,
tereny zabudowane - 24,48  ha,
pozostałe grunty - 16,31 ha.

W 2001 roku wieś zamieszkiwało 509 osób, w 2005 roku 496 a na dzień 31 grudnia 2006 roku 492 mieszkańców.

Źródło: www.niegowa.e-gmina.pl 

Linki
  • System Informacji Przestrzennej
  • Telefon ratunkowy: 601-100-300 lub 985


Urząd Gminy w Niegowie
ul. Sobieskiego 1, 42-320 Niegowa

tel.: +48 (34) 315 10 20
e-mail: urzad@niegowa.pl

  • UG-Niegowa
  • gal_kra10
  • gal_kra9
  • gal_kra8
  • gal_kra7
  • gal_kra6
Serwis WWW Urzędu Gminy w Niegowie
Poleć stronę
Wypełnij formularz polecający nasz serwis WWW
Zapytanie
Wypełnij formularz kontaktowy
Księga gości
Dodaj wpis
Zobacz wpisy
Wersja mobilna