<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" ?>
<rss version="2.0">
<channel>
<title>Kategorie</title>
<link>http://www.niegowa.pl</link>
<description><![CDATA[http://www.niegowa.pl]]></description><item>
			<title><![CDATA[Fundusze Strukturalne]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/fundusze_strukturalne</link>
			<description><![CDATA[Fundusze Strukturalne]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Baza noclegowa]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/baza-noclegowa</link>
			<description><![CDATA[Wykaz obiekt&oacute;w noclegowych na terenie Gminy Niegowa]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Budowa / remont / wykończenie wraz z doposażeniem pomieszczeń GOK]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/budowa-remont-wykonczenie-wraz-z</link>
			<description><![CDATA[Budowa / remont / wykończenie wraz z doposażeniem pomieszczeń przeznaczonych pod działalność kulturalną w budynku Gminnego Ośrodka Kultury w Niegowie]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Budowa magazynu sprzętowego]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/budowa-magazynu-sprzetowego</link>
			<description><![CDATA[]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Budowa sali gimnastycznej z łącznikiem przy szkole w Sokolnikach]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/budowa-sali-gimnastycznej-z-lacznikiem-przy</link>
			<description><![CDATA[W dniu 02 grudnia 2025 roku podpisano umowę o dofinansowaniu zadania pn. Budowa sali gimnastycznej wraz z łącznikiem przy szkole w m. Sokolniki. Wojew&oacute;dztwo Śląskie pełniące rolę Instytucji Zarządzającej Funduszem reprezentował Członek Zarządu Wojew&oacute;dztwa Śląskiego Pan Rafał Adamczyk oraz Dyrektor Departamentu Inwestycji Pan Wojciech Gardas. Gminę Niegowa reprezentował W&oacute;jt Gminy Pan Mariusz Rembak oraz Skarbnik Gminy Pani Renata Noszczyk. Umowa określa w spos&oacute;b szczeg&oacute;łowy zasady, tryb, warunki, przekazywania i wykorzystywania środk&oacute;w dotacji celowej przez Gminę Niegowa na realizację projektu. Zagwarantowane środki funduszu wynoszą 300 000,00 zł. Szczeg&oacute;ły w poniższym załączniku.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Kapitał Ludzki]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/kapital_ludzki</link>
			<description><![CDATA[Gmina Niegowa złożyła wnioski o przyznanie środk&oacute;w finansowych na realizację konkurs&oacute;w w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki.  Są to projekty pod nazwą and#8222;Mam szansę na lepsze jutroand#8221; w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki,&nbsp;priorytet VII - Promocja Integracji Społecznej,&nbsp; działanie 7.1 and#8211; Rozw&oacute;j i upowszechnianie aktywnej integracji, poddziałanie 7.1.1 Rozw&oacute;j i upowszechnianie aktywnej integracji&nbsp;przez ośrodki pomocy społecznej oraz w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Wojew&oacute;dztwa Śląskiego&nbsp;- and#8222;Wzrost konkurencyjności i rozpoznawalności Gminy Niegowa poprzez promocję walor&oacute;w turystycznychand#8221; zgodnie z priorytetem programu operacyjnego TURYSTYKA  Więcej informacji znajduje się na podstronach dotyczących konkretnego projektu.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Małe przedszkole kluczem do lepszego startu w szkole]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/male_przedszkole_kluczem_do_lepszego_startu_w_szkole</link>
			<description><![CDATA[Projekt wsp&oacute;łfinansowany jest ze środk&oacute;w Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu SpołecznegoOd 1 stycznia Gmina Niegowa rozpoczęła realizację projektu ,,Małe przedszkole kluczem do lepszego startu w szkoleand#8221; wsp&oacute;łfinansowanego ze środk&oacute;w Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego. Tym razem projekt skierowany jest do dzieci w wieku 3-5 lat. Utworzone zostały 2 zespoły wychowania przedszkolnego, jeden w Niegowie, drugi w Sokolnikach czynne 5 godzin dziennie. Dodatkowo dla dzieci przewidziane są zajęcia logopedyczne, umuzykalniające, teatralne oraz z języka angielskiego. W trakcie pobytu w przedszkolu zorganizowane jest dla dzieci wyżywienie. R&oacute;wnież rodzice dzieci będą mogli skorzystać z r&oacute;żnych form wsparcia. Zaplanowane są dla nich comiesięczne zajęcia otwarte, wsp&oacute;lny wyjazd z dzieckiem do teatru. Zajęcia w przedszkolu mają na celu zaangażowanie w życie przedszkola obydw&oacute;ch rodzic&oacute;w, zwiększenie zaangażowania ojc&oacute;w w wychowywanie dzieci, wprowadzenie w treści nauczania wzorc&oacute;w kształtujących świadomość r&oacute;wnego dostępu do r&oacute;żnych dziedzin życia zawodowych jak r&oacute;wnież obowiązk&oacute;w codziennych. We wczesnym dzieciństwie kształtują się podstawowe umiejętności i kompetencje edukacyjne, społeczne i emocjonalne dziecka, niezbędne w dalszej karierze szkolnej i zawodowej, dlatego też udział w zajęciach przedszkolnych daje dzieciom szanse harmonijnego rozwoju jego talent&oacute;w i prowadzi do właściwego przygotowania dziecka do nauki w szkole. Pozwala dzieciom kształtować postawy akceptacji, tolerancji, burzenie stereotypowego pojmowania roli kobiety i mężczyzny w życiu zar&oacute;wno zawodowym jak r&oacute;wnież codziennym. Udział w projekcie jest finansowany ze środk&oacute;w pozyskanych w ramach konkursu ogłoszonego przez Urząd Marszałkowski Wojew&oacute;dztwa Śląskiego. Projekt będzie trwał 2 lata do 31.12.2012 roku.Jest to kolejny projekt realizowany przez Gminę Niegowa. W marcu zakończyła się realizacja projektu trwającego r&oacute;wnież 2 lata, skierowanego do uczni&oacute;w szk&oacute;ł podstawowych oraz gimnazj&oacute;w pn. ,,Wyr&oacute;wnanie szans edukacyjnych uczni&oacute;w gminy Niegowa poprzez rozw&oacute;j kompetencji kluczowychand#8221;. Jednocześnie nastąpi rozpoczęcie kolejnego dwuletniego projektu skierowanego dla uczni&oacute;w podstaw&oacute;wek oraz gimnazj&oacute;w. Dzieci i młodzież gminy Niegowa mają stworzone doskonałe warunki rozwoju oraz kształcenia. Najważniejsze jest to, aby zar&oacute;wno młodzież jak i ich rodzice umieli to wykorzystać w odpowiedni spos&oacute;b.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Modernizacja kompleksów sportowych „Moje Boisko - ORLIK 2012”]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/modernizacja-kompleksow-sportowych-moje-boisko</link>
			<description><![CDATA[Gmina Niegowa przystąpiła do realizacji projektu pn. andbdquo;Modernizacja kompleks&oacute;w sportowych andbdquo;Moje Boisko - ORLIK 2012andrdquo; w Niegowej, Ludwinowie i Sokolnikach wsp&oacute;łfinansowanego ze środk&oacute;w Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej w ramach programu Modernizacja Kompleks&oacute;w sportowych andbdquo;Moje Boisko-Orlik 2012andrdquo;- Edycja 2022

Wartość inwestycji: 150.000,00 zł. 
Wartość dofinansowania: 75.000,00 zł.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Położenie]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/polozenie</link>
			<description><![CDATA[Gmina Niegowa położona jest na Wyżynie Krakowsko- Częstochowskiej na terenie Zespołu Jurajskich Park&oacute;w Krajobrazowych, na południowy wsch&oacute;d od Częstochowy, w dorzeczu Pilicy i Warty. Jest jedną z pięciu gmin powiatu myszkowskiego należącego do wojew&oacute;dztwa śląskiego. 

Charakterystyka

Niegowa jest jedną z pięciu gmin powiatu myszkowskiego, należącego do wojew&oacute;dztwa śląskiego. Gmina jest jednym   z piękniejszych teren&oacute;w Jury Krakowsko - Częstochowskiej, nic więc dziwnego, że spory jej obszar włączono w skład Parku Krajobrazowego andbdquo;Orlich Gniazdandrdquo;. Pag&oacute;rkowaty teren  tylko dodaje uroku sielskim krajobrazom.  Krajobraz okołoniegowskich wiosek urozmaicony jest lasami, wapiennymi skałami i g&oacute;rującymi nad okolicą średniowiecznymi fortecami. Przez teren gminy biegnie kilka szlak&oacute;w turystyki pieszej, rowerowej i konnej. Na obszarze 88 km2 znajduje się 20 sołectw, w kt&oacute;rych zamieszkuje  około 6 tys. ludzi. 

Gmina ma typowo rolniczy charakter. Działalnością rolniczą zajmuje się 1162 gospodarstw indywidualnych. Rozwija się r&oacute;wnież przemysł obuwniczy i obr&oacute;bka drewna. Na terenie gminy funkcjonuje 237 podmiot&oacute;w gospodarczych. Gł&oacute;wne działalności to: handel, gastronomia, usługi budowlane i transportowe. Obok rolnictwa największe znaczenie ma turystyka. Gmina Niegowa posiada bardzo dogodne położenie geograficzne i połączenia komunikacyjne oraz walory przyrodnicze i krajobrazowe. Dużą część gminy zajmuje Park Krajobrazowy Orlich Gniazd. W gminie jest piętnaście gospodarstw agroturystycznych, dobrze przygotowanych na przyjęcie turyst&oacute;w oraz siedem bar&oacute;w gdzie można spożyć ciepły posiłek. Jest więc naturalnym zapleczem turystycznym dla mieszkańc&oacute;w Śląska i Zagłębia.

Siedzibą władz gminnych jest wieś Niegowa. Og&oacute;lna powierzchnia Niegowy wynosi 810,67 ha, z czego użytki rolne zajmują 577,14 ha. Niegowa jest sercem gminy, tutaj znajduje się większość instytucji, sklep&oacute;w, punkt&oacute;w usługowych, ośrodk&oacute;w kultury i sportu itp.

Ludność 

POCHODZENIE  ETNICZNE 
  
Ludność zamieszkująca Wyżynę Krakowsko-Częstochowską należy przeważnie do grupy etnicznej krakowiak&oacute;w zachodnich. Od okolic Potoka Złotego po Pradła krakowiacy sąsiadują z kielczanami. Do niedawna jeszcze występowały dość wyraźne odmienności etniczne poszczeg&oacute;lnych grup. Dzisiaj na przykład str&oacute;j ludowy zakłada się tylko na uroczystości np. kościelne, dożynki, na występy artystyczne (wesele krakowskie). Działacze podejmują inicjatywę, aby to, co należy do tradycji i kultury tego regionu zachować. Na przykład po wsi chodzą przebrani kolędnicy, misie itp. W wielu wsiach krąży dużo legend i podań ludowych. Turyści, kt&oacute;rzy zwiedzają te tereny chętnie słuchają bajarzy i gawędziarzy. 
  
DANE DEMOGRAFICZNE 
  
Obszar  gminy charakteryzuje się niskim wskaźnikiem gęstości zaludnienia, kt&oacute;ry wynosi około 68 os&oacute;b/km2. Liczba ludności - to około 5.953 osoby (stan na dzień 31 grudnia 2006 roku). Wielkość ta jest dwukrotne mniejsza od średniej gęstości zaludnienia powiatu myszkowskiego, kt&oacute;ra wynosi 158 os&oacute;b/km2. 
Z uwagi na aktywność zawodową podział ludności kształtuje się następująco: 
andbull; około 27 % mieszkańc&oacute;w jest w wieku przedprodukcyjnym; 
andbull; około 57 % w wieku produkcyjnym; 
andbull; około 16 % w wieku poprodukcyjnym.

W Gminie Niegowa w zakresie przyrostu naturalnego nie zanotowano znacznych odchyleń. Ilość urodzeń w latach 2001 - 2005 wykazywała nieznaczną tendencję spadkową lecz 2006 rok pokazał niewielki wzrost urodzeń w stosunku do dw&oacute;ch ostatnich lat. Ilość zgon&oacute;w wykazuje nieznaczną tendencję wzrostową. Liczba os&oacute;b wymeldowanych w gminie waha się, co wynika z r&oacute;żnej sytuacji gospodarczej.

źr&oacute;dło: www.gmina.e-niegowa.pl]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Przebudowa dróg gminnych nr 680010S, 680048S I 680062S w Mirów]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/przebudowa_drog_gminnych_nr_680010s_680048s_i</link>
			<description><![CDATA[.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Rada Gminy]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/rada_gminy</link>
			<description><![CDATA[1. CACOŃ Robert 
e-mail: r.cacon-radny@niegowa.pl

2. DUDEK Mariusz 
e-mail: m.dudek-radny@niegowa.pl

3. JĘDRUSZEK Michał - Przewodniczący Rady Gminy Niegowa 
e-mail: m.jedruszek-radny@niegowa.pl

4. KALARUS Sebastian 
e-mail: s.kalarus-radny@niegowa.pl

5. KASZNIA Wojciech - Wiceprzewodniczący Rady Gminy Niegowa 
e-mail: w.kasznia-radny@niegowa.pl

6. KITALA Łukasz 
e-mail: l.kitala-radny@niegowa.pl

7. KITALA Zbigniew 
e-mail: z.kitala-radny@niegowa.pl

8. LADA Dariusz 
e-mail: d.lada-radny@niegowa.pl

9. MAKIEŁA Dorota 
e-mail: d.makiela-radny@niegowa.pl

10. MIZGAŁA Stanisław - Wiceprzewodniczący Rady Gminy Niegowa 
e-mail: s.mizgala-radny@niegowa.pl

11. MUSZCZEK Adam 
e-mail: a.muszczek-radny@niegowa.pl

12. NOWIŃSKI Krzysztof 
e-mail: k.nowinski-radny@niegowa.pl

13. PALA Sylwia 
e-mail: s.pala-radny@niegowa.pl

14. SZULC Damian 
e-mail: d.szulc-radny@niegowa.pl

15. W&Oacute;JCIK Marian 
e-mail: m.wojcik-radny@niegowa.pl]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Remont drogi gminnej nr 680009S Niegówka - Brzeziny - Postaszowice]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/remont-drogi-gminnej-nr-680009s-niegowka</link>
			<description><![CDATA[Remont drogi gminnej nr 680009S Nieg&oacute;wka - Brzeziny - Postaszowice]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Śląski Monitoring Powietrza]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/slaski_monitoring_powietrza</link>
			<description><![CDATA[Wojew&oacute;dzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Katowicach od wielu lat w bardzo szeroki spos&oacute;b informuje społeczeństwo o bieżącej jakości powietrza jak r&oacute;wnież o prognozowanej jakości powietrza na kolejną dobę.

Na bieżąco, na stronie internetowej www.katowice.wios.gov.pl., podawane są informacje dotyczące jakości powietrza na terenie całego wojew&oacute;dztwa śląskiego. Dane bieżące pochodzą z 18 automatycznych stacji monitoringu powietrza (największa ilość w kraju). Na stronie internetowej WIOŚ w Katowicach zamieszczane są r&oacute;wnież dane z prowadzonych pomiar&oacute;w manualnych i pasywnych, kt&oacute;re ukazują się z przesunięciem czasowym wynikającym z wykonywania analiz laboratoryjnych.

Wszystkie wyniki pomiar&oacute;w znajdują się w zakładce andbdquo;Śląski Monitoring Powietrzaandrdquo;.

Poza bieżącymi wynikami badań jakości powietrza na stronie internetowej Inspektoratu znajduje się zakładka System Prognoz Jakości Powietrza, w kt&oacute;rym we wsp&oacute;łpracy z IMGW PIB Oddział w Krakowie Zakład w Katowicach podajemy informację o przewidywanej jakości powietrza na kolejną dobę (tzw. kr&oacute;tkoterminowa prognoza zanieczyszczeń). 
 
Więcej informacji w poniższych załącznikach.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Termomodernizacja budynku Gminnego Ośrodka Kultury w Niegowie]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/termomodernizacja_budynku_gminnego_osrodka</link>
			<description><![CDATA[.                               

Nazwa Beneficjenta: Gmina Niegowa 
Tytuł projektu: andbdquo;Termomodernizacja budynku Gminnego Ośrodka Kultury w Niegowieandrdquo; 

Cele projektu: wykonanie modernizacji energetycznej budynku opartej m.in. na wykonaniu prac termomodernizacyjnych, budowie instalacji do pozyskania i dystrybucji energii pochodzącej ze źr&oacute;deł odnawialnych w modernizowanym energetycznie budynku oraz modernizację systemu grzewczego. Inwestycja przyczyni się do poprawy jakości powietrza w Subregionie w wyniku ograniczenia emisji do atmosfery m.in. CO2 i w niewielkim stopniu pył&oacute;w PM10

Wysokość wkładu UE: 797 047,48 zł. 
Wartość projektu: 1 651 699,51 zł.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Termomodernizacja budynku Gminnego Ośrodka Kultury w Niegowie]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/termomodernizacja-budynku-gminnego-osrodka</link>
			<description><![CDATA[04 września 2020 r. na konto Gminy Niegowa wpłynęła kwota 763 344,00 zł z Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych, Funduszu Przeciwdziałania COVID-19. Kwota zostanie przeznaczona na inwestycję pn.: andbdquo;Termomodernizacja budynku Gminnego Ośrodka Kultury w Niegowieandrdquo;.

(przygotował: Paweł Pikuła)]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Transmisja obrad Rady Gminy Niegowa]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/transmisja-obrad-rady-gminy-niegowa</link>
			<description><![CDATA[Transmisja obrad Rady Gminy Niegowa - link do transmisji  

Ta strona widoczna jest tylko w przeglądarkach obsługujących ramki.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[W podróży przez pokolenia. Kultura, tradycja, dziedzictwo materialne]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/w_podrozy_przez_pokolenia_kultura_tradycja</link>
			<description><![CDATA[Gmina Niegowa informuje o przystąpieniu do realizacji projektu  W podr&oacute;ży przez pokolenia. Kultura, tradycja, dziedzictwo materialne, realizowanego z środk&oacute;w Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszar&oacute;w Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszar&oacute;w Wiejskich na lata 2014-2020 w ramach poddziałania andbdquo;Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społecznośćandrdquo; w ramach działania andbdquo;Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADERandrdquo; objętego programem  w zakresie zachowania dziedzictwa lokalnego.

            Celem operacji jest realizacja 3 przedsięwzięć obejmujących obszar kultury tj.: wydanie albumu prezentującego dorobek kulturowy gminy Niegowa, zaprojektowanie i wydanie gry logicznej memory, zbliżonej tematycznie do zawartości albumu, przeznaczonej dla młodszych odbiorc&oacute;w oraz zaprojektowane i wydanie zostaną poczt&oacute;wki i pinsy, kt&oacute;re ze względu na swoje rozmiary i charakter będą pełnić rolę element&oacute;w promocji andbdquo;na odległośćandrdquo;. Cel operacji  obejmuje r&oacute;wnież zwiększenie liczby os&oacute;b, kt&oacute;re nabędą informacje na temat terenu objętego wsparciem (w tym r&oacute;wnież sami mieszkańcy gminy) oraz wsparcie podmiotu działającego w sferze kultury tj. Gminnego Ośrodka Kultury w Niegowie. Podmiot ten jako organizator czy wsp&oacute;łorganizator imprez o zasięgu wykraczającym r&oacute;wnież poza teren samej gminy Niegowa, ma możliwość dotarcia do bardzo zr&oacute;żnicowanej i licznej grupy odbiorc&oacute;w.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[WFOŚiGW]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/wfosigw</link>
			<description><![CDATA[]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Wymiana źródła ciepła i poprawa efektywności energetycznej dla budynku Zespołu Szkolno - Przedszkolnego  w Sokolnikach oraz Szkoły Filialnej w Bliżycach]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/wymiana-zrodla-ciepla-i-poprawa-efektywnosci</link>
			<description><![CDATA[W dniu 07 kwietnia 2025 roku podpisano umowę o wsparcie dla przedsięwzięcia pn. Wymiana źr&oacute;dła ciepła i poprawa efektywności energetycznej dla budynku Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Sokolnikach oraz Szkoły Filialnej w Bliżycach dofinasowanego w ramach programu andbdquo;Wymiana źr&oacute;deł ciepła i poprawa efektywności energetycznej szk&oacute;łandrdquo; w ramach Inwestycji: B1.1.3. Termomodernizacja instytucji edukacyjnych Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Zabytki Bobolic]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/zabytki_bobolic</link>
			<description><![CDATA[Zamek w Bobolicach zbudowany został w połowie XIV wieku z inicjatywy Kazimierza Wielkiego, jako kolejna warownia strzegąca południowej granicy Państwa Polskiego. Kr&oacute;l Ludwik Węgierski szczodrze obdarował swego siostrzeńca, księcia opolskiego Władysława za popieranie jego plan&oacute;w dynastycznych w Polsce. Początki upadku skalnej twierdzy datuje się na 1587 r., w kt&oacute;rym najechał i zdobył ja pretendent do polskiego tronu Maksymilian Habsburg. W czasie wojen ze Szwedami zamek uległ ruinie w roku 1657. Od tego czasu następowała szybka degradacja kr&oacute;lewskiego gmachu. W roku 1683 Jan III Sobieski zatrzymał się tutaj w drodze pod Wiedeń, jednak ze względu na zły stan zamku wolał spędzić noc pod namiotem, niż ryzykować nocleg w bardzo zniszczonym budynku. P&oacute;źniej zamek został częściowo odbudowany, a pod koniec XVIII ostatecznie opuszczony. W 1882 Roku ziemię otrzymała MIEJSCOWA RODZINA Barył&oacute;w, a ich spadkobiercy w 1999 roku odsprzedali ruinę senatorowi Jarosławowi Laseckiemu, kt&oacute;ry podjął się jego rekonstrukcji.  Ruiny zamku wznoszą się bardzo malowniczo na wyniosłej skale wapiennej. Ruinom jeszcze bardziej strzelisty charakter nadają szkielety dawnych zabudowań. Zamek w dawnych czasach dostępny był przez most przerzucony nad fosa. Zachowane są częściowo tylko mury zewnętrzne dawnych budynk&oacute;w mieszkalnych, kt&oacute;re sięgają miejscami do wysokości II piętra. W p&oacute;łnocno- zachodniej części zamku znajduje się mały ganeczek, po drugiej zaś stronie wznosi się ruina okrągłej baszty, pod kt&oacute;rą niegdyś znaleziono ponoć skarb. Na zewnątrz zamku dolnego, od strony zachodniej znajdowała się baszta, broniąca bramy wjazdowej. W 1958 roku fragmenty budowli zostały zabezpieczone w formie trwałej ruiny, kt&oacute;ra jest ozdobą naszej całej okolicy i stanowi jeden z najpiękniejszych krajobraz&oacute;w. Zamek ten obok pobliskiego zamku w Mirowie, stanowi jeden z najbardziej malowniczo położonych obiekt&oacute;w tego typu w całym regionie Jury. Ruiny zamku wpisane są rejestru zabytk&oacute;w pod nr A/100.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Zrównoważony Rozwój Gospodarstw Wiejskich – dostawa i montaż magazynów energii w Gminie Niegowa]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/zrownowazony-rozwoj-gospodarstw-wiejskich</link>
			<description><![CDATA[Znak marki Fundusze Europejskie dla Śląskiego, znak barw Rzeczpospolitej Polskiej, znak Unii Europejskiej Dofinansowane przez Unię Europejską, znak Wojew&oacute;dztwa Śląskiego 
 
Nazwa Beneficjenta: Gmina Niegowa 
Tytuł projektu: andbdquo;Zr&oacute;wnoważony Rozw&oacute;j Gospodarstw Wiejskich - dostawa i montaż magazyn&oacute;w energii w Gminie Niegowaandrdquo;  

Cele projektu: W ramach projektu zostaną rozbudowane istniejące instalacje do produkcji energii OZE o magazyny energii elektrycznej działające na potrzeby istniejącego źr&oacute;dła energii z OZE jakim jest instalacja fotowoltaiczna. Realizacja projektu ograniczy emisję pył&oacute;w i gaz&oacute;w do atmosfery, zapewni bezpieczeństwo energetyczne Gminy Niegowa, a także poprawi jakość powietrza atmosferycznego całego regionu subregionu p&oacute;łnocnego. Projekt przewidziany do realizacji w roku 2025 a projektem będzie objętych 26 gospodarstw domowych dla kt&oacute;rych zaplanowano montaż 26 sztuk magazyn&oacute;w energii elektrycznej. 

Planowana całkowita wartość projektu wynosi 1 460 015,00 zł, w tym: 
- finasowanie UE w kwocie 1 184 118,98 zł. 
- wsp&oacute;łfinansowanie z krajowych środk&oacute;w budżetu państwa w kwocie 131 568,77 zł. 
- wkład własny wysokości 144 327,25 zł. 
 
#FunduszeUE #FunduszeEuropejskie]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[RPO 2007-2013]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/rpo_</link>
			<description><![CDATA[RPO 2007-2013]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[RPO. Silesia - Region]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/rpo_silesia__region</link>
			<description><![CDATA[RPO. Silesia - Region]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Aktywna Szkoła]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/aktywna-szkola</link>
			<description><![CDATA[Informujemy, że nasza Gmina otrzymała dofinansowanie od Ministerstwa Sportu i Turystyki w ramach programu andbdquo;Aktywna Szkołaandrdquo;. Wsparcie w wysokości 75.000,00 zł zostanie przeznaczone na zakup nowego sprzętu sportowego dla Szkoły Podstawowej w Niegowie, Ludwinowie i Sokolnikach. 
Całkowita wartość inwestycji 93.750,00 zł. 
Dzięki tym środkom nasze dzieci będą miały możliwość rozwijania swoich sportowych pasji, aktywnego spędzania wolnego czasu poprzez nowe wyposażenie sal gimnastycznych, jak r&oacute;wnież obiekt&oacute;w sportowych.  W ramach zadania zostanie zakupiony sprzęt sportowy tj. urządzenia do ćwiczeń wraz ze sprzętem sportowym tj. piłki, materace do ćwiczeń, zestawy przyrząd&oacute;w gimnastycznych, i wiele innych. Wierzymy, że inwestycja w sport to inwestycja w zdrowie i przyszłość naszych uczni&oacute;w!]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Budowa kanalizacji sanitarnej w miejscowości Niegowa na osiedlu domów jednorodzinnych]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/budowa-kanalizacji-sanitarnej-w-miejscowosci</link>
			<description><![CDATA[W dniu 17 kwietnia 2025 roku podpisano umowę o wsparcie dla przedsięwzięcia pn. Budowa kanalizacji sanitarnej w miejscowości Niegowa na osiedlu dom&oacute;w jednorodzinnych dofinasowanego w ramach inwestycji B3.1.1 andbdquo;Inwestycje w zr&oacute;wnoważoną gospodarkę wodno-ściekową na terenach wiejskichandrdquo;.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Budowa wolnostojących zbiorników wodnych]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/budowa-wolnostojacych-zbiornikow-wodnych</link>
			<description><![CDATA[W dniu 16 grudnia 2020 r. na konto Gminy Niegowa wpłynęła kwota 1 350 000,00 zł. z Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych, Funduszu Przeciwdziałania COVID-19. Kwota zostanie przeznaczona na inwestycje pn. andbdquo;Budowa wolnostojących zbiornik&oacute;w wodnych o poj. nie mniejszej niż 250 m3 w miejscowościach Niegowa, Sokolniki, Postaszowice, Gorzk&oacute;w Nowy, Mzur&oacute;wandrdquo;

(przygotował: Paweł Pikuła)]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Dotacja na finansowanie zadań własnych z zakresu ochrony ludności i OC - część 1]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/dotacja-na-finansowanie-zadan-wlasnych-z</link>
			<description><![CDATA[]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Kapitał Ludzki Edukacja]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/kapital_ludzki_edukacja</link>
			<description><![CDATA[]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Odnawialne źródła energii szansą poprawy jakości środowiska naturalnego w Gminie Niegowa]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/odnawialne_zrodla_energii_szansa_poprawy</link>
			<description><![CDATA[.                              

Nazwa Beneficjenta: Gmina Niegowa

Tytuł projektu: andbdquo;Odnawialne źr&oacute;dła energii szansą poprawy jakości środowiska naturalnego w Gminie Niegowaandrdquo;

Cel projektu: montaż kolektor&oacute;w słonecznych i paneli fotowoltaicznych w 3 standardowych typach zestaw&oacute;w kolektor&oacute;w słonecznych (instalacji kolektor&oacute;w słonecznych) typu A, B i C w ilości 288 komplet&oacute;w i jeden zestaw instalacji paneli fotowoltaicznych typu D w ilości 32 komplet&oacute;w do instalowania na domach prywatnych, a przy tym zmniejszenie emisji gaz&oacute;w cieplarnianych - zanieczyszczeń do atmosfery.

Wysokość wkładu UE: 4 099 550,00 zł. 
Wartość projektu: 4 823 500,00 zł.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Przebudowa drogi w miejscowości Mirów]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/przebudowa_drogi_w_miejscowosci_mirow</link>
			<description><![CDATA[Informujemy, że Gmina Niegowa przystąpiła do realizacji projektu pn. Przebudowa drogi gminnej w miejscowości Mir&oacute;w, wsp&oacute;łfinansowanej z środk&oacute;w Programu Rozwoju Obszar&oacute;w Wiejskich na lata 2014 - 2020 w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszar&oacute;w Wiejskich: Europa inwestująca w obszary wiejskie. Typ operacji andbdquo;Budowa lub modernizacja dr&oacute;g lokalnychandrdquo; w ramach poddziałania andbdquo;Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzaj&oacute;w małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energiiandrdquo; .

Inwestycja obejmuje przebudowę drogi gminnej w miejscowości Mir&oacute;w na działakach 401 i 447 o długości 267 metr&oacute;w i szerokości jezdni 5-5,6 m, z poboczami gruntowymi.

Wartość rob&oacute;t 178 730,51 zł., z czego 63,63% stanowią środki PROW. Pozostała kwota pochodzi z budżetu Gminy Niegowa.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Przebudowa i rozbudowa drogi gminnej nr 680024 S  w miejscowości Mzurów]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/przebudowa-i-rozbudowa-drogi-gminnej-nr-680024-s</link>
			<description><![CDATA[Przebudowa i rozbudowa drogi gminnej nr 680024 S  w miejscowości Mzur&oacute;w wraz  z rozbudową oświetlenia ulicznego.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Remont / budowa / przebudowa budynków OSP w miejscowości Bliżyce i Mzurów]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/remont-budowa-przebudowa-budynkow-osp-w</link>
			<description><![CDATA[Remont / budowa / przebudowa budynk&oacute;w z przeznaczeniem dla OSP w miejscowości Bliżyce i Mzur&oacute;w]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Rys historyczny]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/rys_historyczny</link>
			<description><![CDATA[NA POCZĄTKU HISTORYCZNEJ DROGI

Początki życia na terytorium dzisiejszej gminy są słabo rozpoznane, świadczą o nich tylko wykopaliska. Nasi przodkowie pojawili się około 4500 lat temu. Z tego co po sobie zostawili możemy wywnioskować, że posiadali umiejętność uprawy roli, hodowli zwierząt i wyrabiania naczyń glinianych. Rzeźba terenu wraz z jaskiniami dawały schronienie. Nazwa Niegowa pochodzi najprawdopodobniej od Niega, b&oacute;stwa starości i śmierci - w wierzeniach starosłowiańskich.

ZIEMIA  NIEGOWSKA  W ŚREDNIOWIECZU

Podobnie jak w czasach prehistorycznych także i w okresie wczesnego średniowiecza ludzie decydowali się na zakładanie swoich domostw w miejscach umożliwiających łatwą obronę przed ewentualnym najeźdźcą. Osadnictwo w okolicach dzisiejszej Niegowy rozwijało się bardzo szybko. Tereny te stanowiły bezpośrednią granicę pomiędzy Kr&oacute;lestwem Polskim a Księstwami Śląskimi. Ta bliskość granicy wpłynęła w szczeg&oacute;lny spos&oacute;b na kierunki rozwoju tego obszaru oraz losy jego ludności. Na terenie Niegowa - Okupniki w czasie wykopalisk powierzchniowych znaleziono liczne naczynia gliniane z okresu wczesnośredniowiecznego. Eksponaty te znajdują się w muzeum w Bytomiu. Biegnący przez teren dzisiejszej Niegowy trakt Krak&oacute;w - Pomorze oraz jego funkcja, spowodował, że stało się konieczne wybudowanie stanicy, kt&oacute;ra umożliwiałaby odpoczynek podr&oacute;żującym. Pierwsze wzmianki m&oacute;wiące o tejże stanicy pochodzą z XII wieku. Obok rolnictwa dającego podstawy materialne zostały położone podwaliny pod handel. Użytkowanie dr&oacute;g a także utarczki przygraniczne i ich konsekwencje stały się przyczyną ruch&oacute;w migracyjnych. Dodatkowo wzm&oacute;gł je podział ziem polskich przez Bolesława Krzywoustego, kt&oacute;ry aby uniknąć walk o tron między swoimi synami spisał testament w kt&oacute;rym podzielił kraj miedzy swoich syn&oacute;w. Podział ten wszedł w życie po śmierci Krzywoustego w 1138 roku. Na terenie dzisiejszej Niegowy i okolic znaleźli się przybysze ze Śląska, Moraw i Czech. W ten spos&oacute;b ludność czysto polska należąca do grupy etnograficznej - krakowiak&oacute;w zachodnich zostaje wzmocniona o inny obcy element. Po podziale ziem przez Bolesława Krzywoustego ziemia niegowska przypadła najstarszemu synowi Krzywoustego - Władysławowi Wygnańcowi, kt&oacute;ry jako senior otrzymał od ojca dzielnicę senioralną oraz władzę zwierzchnią nad pozostałymi książętami dzielnicowymi. Ziemia niegowska położona była na pograniczu ziemi piotrkowskiej, wieluńskiej i krakowskiej. Obszar ten stanowił bramę wjazdową do Kr&oacute;lestwa Polskiego ze Śląska. Niegowa i okolica znalazły się na niespokojnych, nękanych stałymi najazdami od strony Śląska obszarach. Wjazdu tego należało strzec w okresie pokoju i bronić w czasie najazd&oacute;w. Położenie tego terenu na obszarze bogato rzeźbionym i wyposażonym w miejsca niedostępne zostało zauważone przez pierwszych władc&oacute;w państwa polskiego, kt&oacute;rzy ten teren umocnili zamkami i warowniami. 
W dokumentach wieś Niegowa zostaje po raz pierwszy wymieniona w 1306 roku. Wtedy to na wieś najechali najemnicy biskupa krakowskiego Jana Muskaty, kt&oacute;rzy zniszczyli miejscowy kości&oacute;ł. Z tej informacji wynika, że na początku XIV wieku w Niegowie istniał kości&oacute;ł drewniany. Najprawdopodobniej istniał on już w XIII wieku, a może nawet pod koniec wieku XII. Potwierdza to fakt nadania kościołowi patrona św. Mikołaja, bardzo popularnego w XII - XIII wieku, wyrażający się w nadawaniu tego imienia nowo ochrzczonym oraz w oddawaniu czci temu świętemu poprzez poświęcenie mu wznoszonych świątyń. Za panowania Kazimierza Wielkiego (1333-1370), kt&oacute;ry według przysłowia andbdquo;zastał Polskę drewnianą a zostawił murowanąandrdquo;, zostały umocnione granice odrodzonego państwa polskiego. Za panowanie ostatniego Piasta wiele wsi lokowanych było na tzw. prawie niemieckim. W 1347 roku dziedzic Niegowy - Imram uzyskał od kr&oacute;la Kazimierza Wielkiego pozwolenie na przeniesienie wsi wraz z przysi&oacute;łkami do tej wsi należącymi na prawo niemieckie. Wieś zyskała sołtysa oraz przywileje takie jak wolność osobista chłop&oacute;w, dziedziczność posiadanego gruntu i wiele innych. Fakt lokowania wsi na prawie niemieckim ni&oacute;sł ze sobą pozytywne skutki w postaci rozwoju gospodarczego. Według Liber Beneficiorum Jana Długosza, Niegowa po przywileju lokacji posiadała karczmę i dwa młyny. Po śmierci Kazimierza Wielkiego tron polski w myśl wcześniejszych układ&oacute;w sukcesyjnych, obejmuje jego siostrzeniec Ludwik Węgierski, z dynastii andegaweńskiej. W momencie koronacji nowy kr&oacute;l nadał ziemię wieluńską księciu Władysławowi Opolczykowi. W skład tych ziem wchodził r&oacute;wnież tzw. klucz bobolicki, kt&oacute;ry na ponad 20 lat został wyłączony z d&oacute;br kr&oacute;lewskich. Z ziemi wieluńskiej oraz z przylegających skrawk&oacute;w ziemi sieradzkiej i krakowskiej wyr&oacute;sł nowy tw&oacute;r silnie związany z księstwem opolskim. 
W latach 1371-1391 ziemia Niegowska wchodziła w skład dystryktu sądowego olsztyńskiego księcia Władysława Opolskiego, obejmującego wsie o r&oacute;żnych typach własności. Cechą charakterystyczną rząd&oacute;w Opolczyka na tych terenach była umiejętna polityka gospodarcza oparta na systemie nadań własności. W ten spos&oacute;b dobra kr&oacute;lewskie choć w nieznacznym stopniu uległy rozpadowi na rzecz prywatnej własności szlacheckiej lub kościelnej. Za sprawą tegoż księcia od 1383 roku Niegowa znalazła się w dobrach bobolickich, kt&oacute;rych właścicielem został bliski wsp&oacute;łpracownik Opolczyka i zaufany człowiek - Węgier Andrzej Schony z Barnabas. Opolczyk był nie tylko narzędziem polityki andegaweńskiej w Polsce, był r&oacute;wnież jej gł&oacute;wnym inspiratorem. Ziemie jakie zostały wykrojone z Polski sam sobie wyznaczył i prowadził na nich bardzo samodzielną politykę społeczno - gospodarczą. 
Po wstąpieniu na tron Polski Jadwigi, c&oacute;rki Ludwika Węgierskiego w polityce następują zmiany. Jadwiga zostaje kr&oacute;lem Polski pod warunkiem przywr&oacute;cenia krajowi ziem utraconych na rzecz Władysława Opolczyka. Władysław Jagiełło, mąż Jadwigi w latach 1391 - 1396, w toku toczonych walk wyparł księcia opolskiego z Ziemi krakowskiej i wieluńskiej. Przywr&oacute;cone ziemie wcielono do Kr&oacute;lestwa Polskiego i znalazły się w stołecznym wojew&oacute;dztwie krakowskim. Ziemia niegowska od 1392 roku należała do powiatu sądowego lelowskiego. Niegowa od 1398 roku należy do c&oacute;rki Andrzeja z rodu Boboli - Anny i jej dw&oacute;ch męż&oacute;w Stanisława Szafrańca Młodziejowskiego herbu Starykoń oraz Mszczuja z Wierzchowska herbu Lis. Dobra zostały podzielone przez potomk&oacute;w Anny i jej męż&oacute;w. W 1475 roku właścicielem wsi został Jakub Trzaska herbu Trzaski. Historia ziemi niegowskiej jest o tyle ciekawa, że właśnie tutaj miały miejsce zdarzenia historyczne o charakterze nie tylko miejscowym ale ponad lokalnym. Jest to wynikiem położenia samej Niegowy wobec granic dawnego Państwa Polskiego i znajdujących się na tym terenie zamk&oacute;w obronnych. W okresie średniowiecza ludność Niegowy i okolicznych wsi jest świadkiem walk toczonych pomiędzy &oacute;wczesnymi książętami polskimi, książętami a kr&oacute;lami a także między władcami polskimi a książętami czeskimi. Tutaj najprawdopodobniej zawarto ugodę pomiędzy Kazimierzem Sandomierskim i Bolesławem Kędzierzawym po buncie Jaksy z Miechowa i napadzie książąt śląskich w 1120 roku. Jak podaje ks. Władysław Borek ze swoim poprzednikiem proboszczem Skalskim, Niegowianie oglądają oblicza kr&oacute;lewskie. W 1304 roku Władysława Łokietka, w 1350 roku Kazimierza Wielkiego, a w 1370 roku Ludwika Węgierskiego. W 1399 roku kr&oacute;l Władysław Jagiełło ponoć polował w lasach niegowskich, bobolickich i mirowskich. Po nadanym przywileju lokacji Niegowę zamieszkiwała warstwa wolnych chłop&oacute;w czynszowych tzw. kmieci&oacute;w, kt&oacute;ra miała tu swoje grunty w postaci łan&oacute;w nadane przywilejem. Kmiecie dzielili się na szlacheckich, kr&oacute;lewskich i duchownych. W najgorszym położeniu byli chłopi szlacheccy, a w najlepszym kr&oacute;lewscy. Obok kmieci w warstwie chłopskiej istnieli zagrodnicy, chłopi biedniejsi posiadający swoją chatę i ogr&oacute;d. Niewielkie p&oacute;lko nie mogło wyżywić często wieloosobowej rodziny dlatego zagrodnicy najmowali się do r&oacute;żnych prac, zwłaszcza, że to oni płacili dziesięcinę miejscowemu kościołowi.

ZIEMIA NIEGOWSKA W CZASACH NOWOŻYTNYCH

W czasach nowożytnych przez ziemię niegowską przewija się cała plejada rod&oacute;w szlacheckich będących właścicielami, dziedzicami, bądź to dzierżawcami wsi Niegowa i całej okolicy. W 1495 roku Kazimierz Jagiellończyk oddaje Mir&oacute;w z okolicznymi kr&oacute;lewszczyznami wraz z Niegową rodowi Myszkowskich posiadających tytuł margrabi&oacute;w na Mirowie, kt&oacute;rzy w spos&oacute;b szczeg&oacute;lny dbają o rozw&oacute;j tego terenu. Na przełomie XVI - XVII wieku powiększają i upiększają w stylu barokowym kości&oacute;ł w Niegowie. W XVII wieku r&oacute;d Myszkowskich wymiera. Włości i tytuł margrabiach przechodzą na Wielopolskich. Ksiądz Władysław Borek wymienia nazwiska szlachcic&oacute;w, kt&oacute;rzy dzierżyli Niegowę i dobra wchodzące w skład tegoż majątku. W drugiej połowie XV wieku Niegowa należy po kolei do Mikołaja Krezy herbu Ostoja. Kreza umiera a wieś staje się własnością wdowy Krezowej i jej drugiego męża Mikołaja Grabi. Jednakże Krezowa po raz drugi zostaje wdową co powoduje, że zaczyna szukać szczęścia w innych stronach, co jej się udaje. Niedługo po śmierci męża przenosi się do Bolesława pod Olkuszem. Wieś natomiast przechodzi w dzierżawę, a jej pierwszym dzierżawcą staje się Kuchowski, następnie: Kowińscy, Sierakowscy, Chomentowscy, Męcińscy, Jarzyńscy. W połowie XVII wieku wieś posiadają Chodakowscy herbu Dołęga, a ściślej w roku 1680 jeden z braci Bogusław. Prawdopodobnie dobra Chodakowskich były zadłużone u szlachcic&oacute;w, a także lichwiarzy żydowskich. Dlatego już w 1690 roku właścicielem Niegowy i kolatorem kościoła został Kazimierz z Kurozwęk Poraj Męciński. 
W XVIII wieku istnieje dw&oacute;r w Niegowie, zamieszkuje go Wojciech Męciński, kt&oacute;ry oddaje wieś Niegowa niejakiemu Bełchackiemu. 
Po okresie świetności Rzeczypospolitej w XV i XVI wieku rozpoczyna się stulecie wypełnione szeregiem wojen z Turcją, Rosją, Kozakami i Szwecją. Prowadzenie walk na ziemiach polskich doprowadziło do znacznego spustoszenia i osłabienia kraju, co odbiło się niekorzystnie na sytuacji gospodarczej kraju. Około 1587 roku w okolicach Niegowy prowadzone są walki między stronnikami Zygmunta III Wazy a pretendentem do tronu polskiego arcyksięciem austriackim Maksymilianem. W XVII wieku r&oacute;wnież ziemię niegowską objęły walki. Dwukrotnie na naszym terenie przebywają Szwedzi. W okresie potopu w latach 1655 - 1660 zostaje stoczona bitwa polsko - szwedzka pod Siewierzem, zwycięska dla Szwed&oacute;w. Po tejże klęsce Polak&oacute;w najeźdźca rozlewa się po całej okolicy grabiąc i paląc domostwa osiadłej ludności. W parafii Niegowa Szwedzi pod wodzą gen. Lindnera zajmują opuszczony przez Myszkowskich zamek w Mirowie, częściowo burzą osadę i zamek w Bobolicach za stawiany im op&oacute;r. W obydwu zamkach osadzają swą załogę i magazynują w nich zrabowane okolicznym mieszkańcom mienie. Tymczasem ludność uciskana przez najeźdźcę pr&oacute;buje się zorganizować przeciwko wrogom, tym bardziej, że w tym samym czasie przygotowywana jest obrona Jasnej G&oacute;ry. Formują się partyzanckie oddziały chłopsko - szlacheckie w poszukiwaniu kt&oacute;rych Szwedzi łupią całą okolicę. Podobne zdarzenia niesie za sobą drugi najazd szwedzki z 1701 roku, kiedy to Szwecja pr&oacute;bowała rozbić związek militarny polsko - saski poprzez interwencję zbrojną. 
Mieszkańcy Niegowy i okolic opuszczają swoje domostwa i ukrywają się w pobliskich lasach i jaskiniach. Wojska szwedzkie plądrują i niszczą opustoszałe chaty a na proboszcza Jana Skalskiego nakładają dwukrotnie kontrybucję: po kilkaset dukat&oacute;w z opustoszałych wsi oraz 300 dukat&oacute;w z plebani. Ksiądz nie dysponując tak dużą sumą jest zmuszony do sprzedania swojego mienia Żydom w Żarkach. Ocalały kosztowności kościelne wraz z naczyniami liturgicznymi. W 1683 roku podczas wyprawy Jana III Sobieskiego na Wiedeń, tenże znakomity w&oacute;dz zatrzymuje się na nocleg w zamku bobolickim. Wzmianka o kr&oacute;tkim pobycie na tej ziemi tak sławnego kr&oacute;la znalazła odzwierciedlenie w teraźniejszości: gł&oacute;wna ulica Niegowy została nazwana imieniem kr&oacute;la Jana III Sobieskiego. 
Wojny prowadzone przez Polskę w XVII wieku przyniosły krajowi zniszczenia nie notowane bodaj od czas&oacute;w najazd&oacute;w tatarskich. Najwymowniejszym tego dowodem były straty terytorialne i ludnościowe. Ogromną część kraju zajmowały zniszczone wsie i połacie ziemi leżące odłogiem. Kryzys na wsiach wpłynął r&oacute;wnież na spadek dochod&oacute;w mieszkańc&oacute;w miast. Zniszczenia wojenne przyczyniły się do upadku gospodarki i gwałtownego ubożenia ludności, a co za tym idzie do wielkiej biedy. 
R&oacute;wnież dla Niegowy następujące po wojnach lata 1705 - 1710 odznaczają się nieurodzajem, głodem a w konsekwencji wysoką umieralnością. Gł&oacute;d doskwiera szczeg&oacute;lnie w Ogorzelniku, Łutowcu i Bobolicach, gdzie wycieńczeni głodem i chorobami ludzie umierają na drogach. Do głodu dołącza epidemia cholery, kt&oacute;ra pochłania około 100 os&oacute;b, czyli jedną dwunastą ludności parafii. Jak wynika z metryk parafialnych podobne pokłosie śmierci niosą ze sobą srogie zimy, a najbardziej z 1739 roku. Pierwsza połowa XVIII stulecia zamyka się dla Niegowy dużym spadkiem liczby ludności chłopskiej.

U   SCHYŁKU     I    PO   UPADKU   RZECZPOSPOLITEJ

Kolejne lata XVIII wieku nadal są tragiczne dla narodu polskiego. W 1772 roku Rosja , Austria i Prusy dokonały I rozbioru Polski. Pomimo pr&oacute;b zreformowania kraju podjętych podczas Sejmu Wielkiego przez Stanisława Augusta Poniatowskiego doszło do wojny polsko - rosyjskiej, a w rezultacie do II rozbioru Polski w 1793 roku. Polska pod rządami Rosji i ludzi targowicy pogrążała się w chaosie i ruinie. Rosjanie rządzili twardo i bezwzględnie. Z tym Polacy nie mogli się pogodzić, postanowili więc z bronią w ręku walczyć o zachowanie Rzeczpospolitej. 24 marca 1794 roku rozpoczęło się powstanie kościuszkowskie. Niegowianie dzielą losy upadającego kraju. W czasie powstania kościuszkowskiego r&oacute;wnież na tych terenach prowadzone są walki z zaborcami. Stoczona zostaje walka wojsk polskich z rosyjsko - pruskimi rozpoczęta pod Janowem, a kontynuowana pomiędzy wsiami Postaszowice - Trzebni&oacute;w - Nieg&oacute;wka - Moczydła - Niegowa. Potyczka ta zakończyła się pod kościołem w Niegowie - obsadzonym przez wojska polskie. W wyniku walk uszkodzona została i zburzona część ogrodzenia kościelnego. Ucierpiały też budynki plebańskie i część wsi. Klęska powstania kościuszkowskiego przesądziła los Rzeczpospolitej. Po długotrwałych, zażartych targach w październiku 1795 roku Rosja, Austria i Prusy podpisały porozumienie, dzieląc między siebie resztę ziem polskich. Kr&oacute;l Stanisław August Poniatowski został zmuszony do abdykacji. Polacy nie mieli już wolnej ojczyzny. 
Koniec wieku XVIII pomimo podejmowanych pr&oacute;b naprawy moralnej ojczyzny kończy się dla Polak&oacute;w tragicznie. W wyniku trzech rozbior&oacute;w Rzeczpospolita zostaje rozdarta pomiędzy trzy mocarstwa: Rosję, Austrię i Prusy. Niegowa po rozbiorach znalazła się w państwie pruskim jako tzw. Nowy Śląsk. W wyniku wojen napoleońskich nastąpiły kolejne zmiany granic. Na mocy traktatu podpisanego w 1807 roku w Tylży pomiędzy Napoleonem oraz carem Aleksandrem I, z ziem II i III zaboru pruskiego utworzono Księstwo Warszawskie, powiększone w 1809 roku o tereny II zaboru austriackiego z Krakowem i Lublinem. Ziemia niegowska należała do tego zalążka państwowości polskiej, położona w jednym z powiat&oacute;w departamentu kaliskiego. Po kongresie wiedeńskim w 1815 roku Niegowa stała się częścią Kr&oacute;lestwa Polskiego, połączonego unią personalną z Rosją. Dawne departamenty przemieniono na wojew&oacute;dztwa. Taki stan utrzymał się aż do powstania styczniowego, kt&oacute;re doprowadziło do stopniowej likwidacji Kr&oacute;lestwa Polskiego. W ciągu paru lat urządzono na wz&oacute;r rosyjski lokalne władze, w tym administracyjne. Dwukrotnie zwiększono liczbę guberni i powiat&oacute;w. &Oacute;wczesny podział administracyjny nie uległ zmianie aż do I wojny światowej. 
O ile w średniowieczu chłopi posiadali ograniczoną wolność to w ciągu XVII i XVIII wieku utracili ją bezpowrotnie stając się chłopami pańszczyźnianymi czyli obarczonymi pańszczyzną- przymusową pracą na rzecz pana - szlachcica. W okresie zabor&oacute;w sytuacja wsi polskiej uległa dalszemu pogorszeniu. W Niegowie zdarzały się jak i w innych wioskach tzw. dwojaki, czyli chałupy chłopskie zamieszkałe przez dw&oacute;ch gospodarzy, a także ludność bez roli i ogrodu. Najliczniejszą warstwę chłopską stanowili chałupnicy posiadający jedynie niewielkie kawałki ziemi. Opr&oacute;cz włościan (kmieci i zagrodnik&oacute;w) oraz rycerstwa (p&oacute;źniej szlachtę) Niegowę zamieszkiwali rzemieślnicy: introligatorzy, stolarze, cieśle, kowale, g&oacute;rnicy, sukiennicy, farbiarze, garncarze, kamieniarze, wapniarce, murarze i zduny. O ich istnieniu wspominają XVIII wieczne metryki parafialne. Rzemieślnicy rozwijają swoją działalność aż do końca XIX wieku, kiedy to na skutek rozbior&oacute;w pogarsza się sytuacja gospodarcza kraju. W Niegowie w latach 1789-1791/92 liczba mieszkańc&oacute;w spadła z 477 na 232 osoby. Jednak pomimo spadku liczebności ludności na tym terenie rozwija się nadal tkactwo i wapiennictwo, kt&oacute;re istnieje jeszcze na początku XX wieku. Według spisu ludności pod koniec XIX wieku wieś stanowią 43 domostwa i 354 mieszkańc&oacute;w, ziemi włościańskiej było 614 m&oacute;rg. Miało tu r&oacute;wnież swoją siedzibę probostwo obejmujące 2 domy, 9 mieszkańc&oacute;w i 6 m&oacute;rg ziemi. Folwark niegowski w tym czasie składał się z 2 dom&oacute;w  i posiadał 840 m&oacute;rg w tym 340 m&oacute;rg ziemi ornej. 
Wiek XIX dla ziemi niegowskiej jest czasem wielu zmian. Ulega pogorszeniu sytuacja gospodarcza, zahamowany zostaje rozw&oacute;j kulturalny. Ludność opr&oacute;cz zmagań dnia codziennego, musi przeciwstawiać się zaborcy, kt&oacute;ry narzucił swoje warunki życia. Pomimo tych trud&oacute;w mieszkańcy Niegowy uczestniczyli w walce o niepodległość. Niegowianie uczestniczą w powstaniach narodowych, chociaż nie we wszystkich. Znajdujemy wzmiankę, że powstanie listopadowe jako andbdquo;szlacheckieandrdquo; nie znajduje w okolicach Niegowy większego zainteresowania. Natomiast z inną postawą mieszkańc&oacute;w spotykamy się w czasie trwania powstania styczniowego, kiedy to szlachta dla pozyskania warstwy chłopskiej ogłasza akt uwłaszczeniowy dla chłop&oacute;w. Jest on korzystny r&oacute;wnież dla bezrolnych, kt&oacute;rym obiecano po trzy morgi ziemi z d&oacute;br narodowych w razie wzięcia udziału w walkach powstańczych przeciw zaborcy. W czasie tego powstania przez około rok funkcjonowało polskie państwo podziemne, a walki jakie prowadzono z wrogiem miały charakter partyzancki. Cywilnym Naczelnikiem Rządu Narodowego na obw&oacute;d lelowski został Hipolit Świderski - dziedzic Mzurowa. Z bronią w ręku walczyło około 20 mieszkańc&oacute;w gł&oacute;wnie z Niegowy, Tomiszowic, Postaszowic, Gorzkowa i Ogorzelnika. Na ziemiach niegowskich doszło do kilku potyczek powstańc&oacute;w z wojskami rosyjskimi. Jednak nadciągające od Częstochowy wojska zorganizowane przez Wielkiego Księcia Konstantego, a dowodzone przez płk Ostrowskiego doprowadziły do rozproszenia się tego oddziału partyzanckiego. W okolicy Niegowy walczyły następujące oddziały powstańcze: Iskry, Alberta Otto, Bończy, Mossakowskiego i Chmielińskiego. Obecność partyzantki powstańczej sprowadziła na nasze tereny wojska rosyjskie, kt&oacute;re rewidowały domy mieszkańc&oacute;w i rekwirowały mienie. Oddziały Mossakowskiego ukrywały się w lasach i wśr&oacute;d skał w Mirowie. Teren od Huciska przez Zd&oacute;w do Ogorzelnika nazwano andbdquo;stajnią powstańcząandrdquo;. W niegowskim kościele sporządzono trzy akty zgonu zmarłym powstańcom, kt&oacute;rzy polegli 28 września 1863 roku i zostali pochowani na cmentarzu parafialnym. Byli to:

1.Albert Otto - Dow&oacute;dca oddziału, znaleziony na polach Gorzkowa przez gospodarzy Jana Śliwę i Piotra Smolińskiego. W stanie krytycznym zawieziony do dworu w Mzurowie gdzie zmarł 01.10.1863 roku. Pochowany został na cmentarzu niegowskim w grobowcu Świderskich. 
2. Joachim Sokołowski - Szeregowiec z oddziału Otto. Rannym opiekowali się włościanie z Mzurowa. Zmarł 15.10.1863 roku. Poch&oacute;wkiem z polecenia dworu zajęli się Jacek Sok&oacute;ł służący dworski i J&oacute;zef Wasiak - włościanin. 
3. Szymon Kamieński - Szeregowiec z oddziału Ottona. Rannym opiekowali się włościanie z Gorzkowa. Zmarł 02.10.1863 roku. Pochowany został przez Pawła Haładusa i Szymona Mygę z Gorzkowa na niegowskim cmentarzu. 
Ponadto wielu zabitych spoczywa w lesie przy drodze Trzebni&oacute;w - Żarki oraz między Podgajem a Czatachową. 
Zasługą powstania styczniowego było odwr&oacute;cenie tendencji ugodowych z zaborcami, ukazanie perspektywy uzyskania wolności w drodze zbrojnych działań całego narodu. Powstania dawały ludności iskierkę nadziei na odzyskanie wolności, ziściło się to dopiero po I wojnie światowej w wyniku kt&oacute;rej powstała Rzeczpospolita.

HISTORIA  NAJNOWSZA

Odzyskanie niepodległości w listopadzie 1918 roku było doniosłym wydarzeniem w dziejach walczącego przez dziesięciolecia narodu polskiego. Powstanie II Rzeczpospolitej oznaczało przystąpienie do ogromnej pracy nad odbudową kraju po zniszczeniach wojennych. W wysiłku tym nie zabrakło mieszkańc&oacute;w ziemi niegowskiej. Mimo ub&oacute;stwa, niedostatku, lichej ziemi, ludność pozostała na ojcowiźnie pracując nad polepszeniem swej doli. 
W okresie międzywojennym w Niegowie dzięki pracy ks. Hamerlinga, kt&oacute;ry pełnił funkcję prezesa Dozoru Szkolnego i Komisji Opieki Społecznej została wybudowana 7 - oddziałowa szkoła podstawowa. W parafii powstało pięć szk&oacute;ł i dwie ochronki. Przy szkole w Niegowie, kosztem Okręgowego Towarzystwa Rolniczego w Zawierciu, założono ogr&oacute;d owocowy. Za tegoż księdza został r&oacute;wnież ogrodzony murem cmentarz oraz podwyższono mur okalający kości&oacute;ł i pokryto go dach&oacute;wką. W Niegowie powstała Ochotnicza Straż Pożarna kt&oacute;rej prezesem został ks. Hamerling oraz Kasa Stefczyka Sp&oacute;łdzielnia z odpowiedzialnością nieograniczoną. Dla mieszkańc&oacute;w z funduszy Sejmiku Powiatowego Będzińskiego wybudowano łaźnię z wannami i prysznicami. Wieś została zaopatrzona w wodę, dzięki budowie studni głębinowej. 
Wszelkie poczynania podejmowane przez władze państwowe i samorządowe dla ożywienia gospodarczego przerwała nowa wojna i zbrodnicza okupacja. W Niegowie w okresie II wojny światowej powszechny był ruch oporu, kt&oacute;ry stanowił sprawę honoru i obowiązku patriotycznego. Na terenie ziemi niegowskiej skuteczną walkę z okupantem prowadziły oddziały partyzanckie Armii Krajowej i Batalion&oacute;w Chłopskich. Niegowa w okresie II wojny światowej znalazła się pod niemieckim zarządem wojskowym. W połowie października 1939 roku po wejściu w życie dekret&oacute;w Fuhrera wcielono część Polski do Rzeszy, a z pozostałych utworzono Generalną Gubernię. Niegowa znalazła się w Generalnej Guberni w dystrykcie radomskim. Niegowa i okolice zostały wyzwolone z pod okupacji niemieckiej w styczniu 1945 roku wtedy też rozpoczął się nowy etap w jej dziejach. Po II wojnie światowej zaczęto budować nową wieś. Powstały nowe potrzeby i nowe problemy. W Niegowie przeprowadzono wiele zmian.

Źr&oacute;dło: www.niegowa.e-gmina.pl]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Sołectwa]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/solectwa</link>
			<description><![CDATA[KADENCJA 2023 - 2027 


	
		
			
			 
			
			
			Sołectwo
			
			
			Sołtys
			
			
			Rada Sołecka
			
		
		
			
			1.
			
			
			Antolka
			
			
			W&oacute;jcik Mariusz
			
			
			1. Szczepańczyk Aldona 
			2. Gałązka Anna
			
		
		
			
			2.
			
			
			Bliżyce
			
			
			Łapaj Tomasz
			
			
			1. Wołek Piotr 
			2. Dub Aneta 
			3. Beleć Kazimierz 
			4. Łapaj Marek 
			5. Muszczek Sławomir 
			6. Wołek Łukasz 
			7. Skotniczny Marcin
			
		
		
			
			3.
			
			
			Bobolice
			
			
			Dorobisz Mariola
			
			
			1. Mucha Ewa 
			2. Siwek Monika 
			3. Dorobisz  Zbigniew
			
		
		
			
			4.
			
			
			Brzeziny
			
			
			Noszczyk Barbara
			
			
			1. Sok&oacute;ł Adam 
			2. Glaba Andrzej 
			3. Glaba Daniel
			
		
		
			
			5.
			
			
			Dąbrowno
			
			
			Kowalczyk Teresa
			
			
			1. Mazanek Katarzyna 
			2. Wawryło Rafał 
			3. Wawryło Karina 
			4. Dobosz Renata 
			5. Kitala Zbigniew 
			6. Garska Krystyna 
			7. Lamch Marcin
			
		
		
			
			6.
			
			
			Gorzk&oacute;w Nowy
			
			
			Radosz Marcin
			
			
			1. Stod&oacute;łkiewicz Arkadiusz 
			2. Nocuń Jolanta 
			3. Wojtyla Agata 
			4. Maciąg Magdalena 
			5. Orman Ewa
			
		
		
			
			7.
			
			
			Gorzk&oacute;w Stary
			
			
			Nowiński Krzysztof
			
			
			1. Galus Łukasz 
			2. Jędryszczak Edward 
			3. Tylkowska Dorota 
			4. Nowiński Kazimierz 
			5. Kulik Jan
			
		
		
			
			8.
			
			
			Ludwin&oacute;w
			
			
			Słabosz Mariusz
			
			
			1. Kosentka Monika 
			2. Samborski Łukasz 
			3. Żmudziński Miłosz 
			4. Błoch Sebastian 
			5. Pytlarz Katarzyna
			
		
		
			
			9.
			
			
			Łutowiec
			
			
			Gryl Mirosław
			
			
			1.  Jureczko Artur 
			2.  Gryl Weronika 
			3.  Torbus Krystyna 
			4.  Piętak Sylwia
			
		
		
			
			10.
			
			
			Mir&oacute;w
			
			
			Stańczyk Ilona
			
			
			1. Skowronek Marcin 
			2. Skowron Artur 
			3. Surowiec Łukasz 
			4. Myga Władysław 
			5. Męcik Adrian
			
		
		
			
			11.
			
			
			Moczydło
			
			
			Pompa-Męcik Anna
			
			
			
				Wiśniewski Jerzy
				Gryl Bożena
				Resiak Jolanta
				Krakowiak Dominika
				Rasztabiga Dominika
			
			
		
		
			
			12.
			
			
			Mzur&oacute;w
			
			
			Lech Bogdan
			
			
			
				Starczewski Marcin
				Kapkowski Tomasz
				Korpiś Krzysztof
			
			
		
		
			
			13.
			
			
			Niegowa
			
			
			Maciąg Bożena
			
			
			
				Ginter Dariusz
				Piłka Barbara
				Wawrzyniak Dominik
				Cacoń Dawid
				Baryła Elżbieta
				Kasznia Ewelina
				Ceglarek Monika
			
			
		
		
			
			14.
			
			
			Nieg&oacute;wka
			
			
			Sytniewska Lucyna
			
			
			
				Molik Mirosław
				Bacior Jerzy
				Zimońska Zdzisława
				Lech Bożena
				Zwolińska Barbara
			
			
		
		
			
			15.
			
			
			Ogorzelnik
			
			
			Krystyna Janoska
			
			
			
				Dub Aneta
				Tarka Jan
				Wieczorek Adrian
				Grzybowski Szymon
				Łapaj Lidia
			
			
		
		
			
			16.
			
			
			Postaszowice
			
			
			Pikuła Kazimiera
			
			
			
				Boroń Iwona
				Pikuła Paweł
				Janoska Krzysztof
				Kasznia Wojciech
				Lamch Teofila
			
			
		
		
			
			17.
			
			
			Sokolniki
			
			
			Ledwoch Eugeniusz
			
			
			
				Pałęga Kamil
				Łapaj Stanisław
				Kołacz Stanisław
				Majewski Adam
				Łapaj Janusz
				Hoffman Mariusz
				Domagała Ryszard
			
			
		
		
			
			18.
			
			
			Tomiszowice
			
			
			Skowron Karolina
			
			
			
				W&oacute;jcik Marta
				Jędruszek Małgorzata
				Lamch Dominik
				Zawisza Mirosław
				Grzybek Joanna
			
			
		
		
			
			19.
			
			
			Trzebni&oacute;w
			
			
			Kalarus Sebastian
			
			
			
				Fiutek Mateusz
				Sobierajski Adam
				Maciągowska Grażyna
				Banaś Krystyna
				Kot Tadeusz
			
			
		
		
			
			20.
			
			
			Zag&oacute;rze
			
			
			Zielińska Bogusława
			
			
			
				Mizgała Cezary
				Okulińska Urszula
				Zieliński Arkadiusz
				Galas Teresa]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Termomodernizacja budynku użyteczności publicznej w m. Moczydło na potrzeby zadania pn. Dzienny Dom Seniora+]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/termomodernizacja-budynku-uzytecznosci1</link>
			<description><![CDATA[Projekt pn. andbdquo;Termomodernizacja budynku użyteczności publicznej w m. Moczydło na potrzeby zadania pn. Dzienny Dom Seniora+andrdquo; 
wsp&oacute;łfinansowany w ramach Programu Fundusze Europejskie dla Śląskiego 2021-2027 Priorytet FESL.02 andbdquo;Fundusze Europejskie na zielony rozw&oacute;jandrdquo; Działanie FESL.02.02 andrdquo;Efektywność energetyczna budynk&oacute;w użyteczności publicznej - ZITandrdquo; 
 
                                                         Informacja o podpisaniu umowy na dofinansowanie zadania 
W dniu 31 sierpnia 2025 roku podpisano umowę o dofinansowaniu projektu pn. andbdquo;Termomodernizacja budynku użyteczności publicznej w m. Moczydło na potrzeby zadania pn. Dzienny Dom Seniora+andrdquo; wsp&oacute;łfinansowanego w ramach Programu Fundusze Europejskie dla Śląskiego 2021-2027 Priorytet FESL.02 andbdquo;Fundusze Europejskie na zielony rozw&oacute;jandrdquo; Działanie FESL.02.02 andrdquo;Efektywność energetyczna budynk&oacute;w użyteczności publicznej - ZITandrdquo; 
Wojew&oacute;dztwo Śląskie pełniące rolę Instytucji Zarządzającej Programem Fundusze Europejskie dla Śląskiego 2021-2027 reprezentował Wicemarszałek Wojew&oacute;dztwa Śląskiego Pan Grzegorz Boski oraz Zastępca Dyrektora Departament Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Pani Monika Duda - Szmyd. Gminę Niegowa reprezentował W&oacute;jt Gminy Pan Mariusz Rembak oraz Skarbnik Gminy Pani Renata Noszczyk.

Umowa określa w spos&oacute;b szczeg&oacute;łowy zasady, tryb, warunki, przekazywania i wykorzystywania środk&oacute;w dotacji rozwojowej wydatk&oacute;w ponoszonych przez Gminę Niegowa na realizację projektu. Zagwarantowane środki funduszu wynoszą 1 157 543,12 zł i stanowią nie więcej niż 85 % kwoty całkowitych wydatk&oacute;w kwalifikowanych. Wkład własny określono w wysokości 204 272,31 zł (koszty kwalifikowane). Planowana całkowita wartość projektu wynosi 2 871 689,96 zł. pozostałe koszty są kosztami niekwalifikowanymi.    

W ramach prac termomodernizacyjnych przewidziano m. in. docieplenie przegr&oacute;d budowalnych, wymianę źr&oacute;dła ciepła, montaż instalacji fotowoltaicznej z magazynem energii elektrycznej, wentylację mechaniczną, wymianę stolarki okienno-drzwiowej. Ponadto, przewidziano inne działania proekologiczne oraz edukacyjne dla mieszkańc&oacute;w. Realizację przewidziano na lata 2025-2026. Projektem objęto jeden budynek użyteczności publicznej. Celem projektu jest poprawa efektywności energetycznej w sektorze publicznym Gminy Niegowa i całego Subregionu P&oacute;łnocnego oraz gmin ościennych, wzrost udziału OZE w bilansie energetycznym, poprawa bezpieczeństwa energetycznego oraz redukcja emisji pył&oacute;w i gaz&oacute;w do atmosfery. 
(przygotował: Paweł Pikuła)

#FunduszeUE #Fundusze Europejskie]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Wyrównywanie szans edukacyjnych uczniów gminy Niegowa poprzez rozwój kompetencji kluczowych 2011 - 2013]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/wyrownywanie_szans_edukacyjnych_uczniow_gminy_niegowa_poprzez_rozwoj_kompetencji_kluczowych_2011__2013</link>
			<description><![CDATA[Projekt wsp&oacute;łfinansowany jest ze środk&oacute;w Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego  Gmina Niegowa rozpoczęła realizację projektu ,,Wyr&oacute;wnywanie szans edukacyjnych uczni&oacute;w gminy Niegowa poprzez rozw&oacute;j kompetencji kluczowychand#8221;realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki Europejskiego Funduszu Społecznego Działanie 9.1. Wyr&oacute;wnywanie szans edukacyjnych i zapewnienie wysokiej jakości usług edukacyjnych świadczonych w systemie oświaty Poddziałanie 9.1.2 Wyr&oacute;wnywanie szans edukacyjnych uczni&oacute;w&nbsp; z grup o utrudnionym dostępie do edukacji oraz zmniejszenie r&oacute;żnic w jakości usług edukacyjnychProjekt będzie trwał 2 lata od 01 marca 2011 roku do 28 lutego 2013 rokuCelem gł&oacute;wnym projektu jest wyr&oacute;wnanie szans edukacyjnych uczni&oacute;w poprzez wzmocnienie atrakcyjności i podniesienie jakości oferty edukacyjnej w szkołach oraz gimnazjach a także zmniejszenie dysproporcji w osiągnięciach edukacyjnych uczni&oacute;w.Celami szczeg&oacute;łowymi projektu są: andmiddot;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; wprowadzenie szerokiej oferty zajęć dodatkowych w szkołach i gimnazjachandmiddot;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; wyr&oacute;wnanie dysproporcji edukacyjnych w stosunku do wojew&oacute;dztwaandmiddot;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; wzrost wynik&oacute;w egzamin&oacute;w gwarantujących swobodę wyboru szkoły ponadgimnazjalnej zgodnie z potencjałem i zainteresowaniami uczni&oacute;wandmiddot;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; wzrost poziomu umiejętności w zakresie kompetencji kluczowych, a w szczeg&oacute;lności znajomości język&oacute;w obcych, nauk matematyczno-przyrodniczych oraz technologii informatycznejandmiddot;&nbsp;&nbsp;&nbsp; wyposażenie nauczycieli w stosowną wiedzę z zakresu r&oacute;wności szans płci w kontekście przełamywania stereotyp&oacute;w edukacyjnych.  Uczestnikami projektu są uczniowie szk&oacute;ł podstawowych i gimnazj&oacute;w z terenu Gminy Niegowa, dla kt&oacute;rych zorganizowane są zajęcia dodatkowe. Są to min. zajęcia wyr&oacute;wnujące i rozwijające z matematyki, fizyki, chemii, informatyczne, przyrodnicze, historii, biologii, geografii, z języka polskiego, angielskiego, niemieckiego, koła artystyczne, sportowe, europejskie.  Rodzice wraz z uczniami mogą dokonywać wyboru zajęć zgodnie z zainteresowaniami oraz potrzebami uczni&oacute;w. Szczeg&oacute;ł&oacute;w odnośnie rodzaj&oacute;w realizowanych zajęć w poszczeg&oacute;lnych szkołach oraz wzor&oacute;w deklaracji uczestnictwa można uzyskać u dyrektor&oacute;w oraz nauczycieli w poszczeg&oacute;lnych szkołach.  Deklaracja uczestnictwa wraz z oświadczeniem uczestnika projektu o wyrażeniu zgody na przetwarzanie danych osobowych stanowi podstawę kwalifikowalności uczestnictwa w projekcie. Uczestnik ponosi odpowiedzialność za składanie oświadczeń niezgodnych z prawdą. W przypadku stwierdzenia danych niezgodnych z prawdą uczestnik zostanie skreślony z listy uczestnik&oacute;w.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Zabytki Mirowa]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/zabytki_mirowa</link>
			<description><![CDATA[Warownia w Mirowie została wzniesiona na miejscu drewniano and#8211; ziemskiego grodu, kt&oacute;ry został gruntownie przebudowany w XIV w. w czasach Kazimierza Wielkiego. Jednak dokładne badania nie potwierdzają takiego stanu. Materiał archeologiczny zebrany na zamku datowany jest na czasy od XIII w. co zaprzecza teorii istnienia tu wcześniej grodu. Ponadto wały ziemne i sucha fosa pochodzą dopiero z XV i XVI w. Pierwsza wzmianka o zamku o zamku pochodzi z 1405 r., kiedy naczelnikiem wojennym (murgrabią) był Sasin. Zamek był w&oacute;wczas jednopiętrowy i otoczony murem obronnym. W niedługim czasie stał się własnością Krzczona i Krystyna herbu Lis z Koziegł&oacute;w, pełniąc rolę obronnej siedziby rycerskiej. W roku 1422 kupił go Piotr z Bnina i do jednopiętrowej budowli dostawił trzypiętrową wieżę. Zamek jest budowlą wysoką na kilka kondygnacji, strzelistą, o surowej, gotyckiej konstrukcji. Wzniesione z kamienia mury są stosunkowo nieźle zachowane, mimo że nie posiadają strop&oacute;w ani schod&oacute;w. Zamek g&oacute;rny posiada zachowane ściany do trzech kondygnacji oraz wysoką wieżę. Zamek dolny otoczony jest od zachodu i p&oacute;łnocy p&oacute;łokrągłym murem obronnym, a od wschodu murem kurtynowym, kt&oacute;ry łączy dwie wieże. Posiada widoczne obecnie ślady gank&oacute;w straży, okienka strzelnicze i gotyckie obramienia okienne. Między wieżami znajduje się niewielki, drugi dziedziniec zamku dolnego. Wieża mieszkalna ozdobiona jest dwoma gotyckimi portalami kamiennymi oraz jednym renesansowym. Na najwyższej skale , w środku warowni, wznosi się zamek g&oacute;rny w kształcie trapezu, o zachowanych trzech kondygnacjach i wysokiej wieży, włączonej w kompleks zabudowań. Przypominająca swym kształtem okręt piękna jurajska warownia to jedna z najbardziej malowniczych tego typu obiekt&oacute;w. Z dalszej części części rozpościerają się Skały Mirowskie, urozmaicone dywanami krzew&oacute;w i kępami jałowc&oacute;w, czyniąc z okolicy miejsca magiczne, urzekające urokiem. Zamek ujety jest w rejestrze zabytk&oacute;w pod numerem a/100. Niedawno w okolicy zamku dokonano wielkiego odkrycia. W jaskini Stajnia odkryto szczątki trzech neandertalczykow and#8211; zęby trzonowe dw&oacute;ch dorosłych i jednego osobnika młodocianego. Pierwszego zęba znaleziono już w 2007 roku, kt&oacute;rego przynależność do neandertalczyka udało się ustalić.&nbsp; W kolejnym roku prac archeologicznych udało się odkopać następne dwa zęby. W 2009 r. dotarły do archeolog&oacute;w wyniki analiz, kt&oacute;re potwierdziły tą przynależność. Są to pierwsze szczątki neandertalskie z teren&oacute;w Polski, a jednocześnie najstarsze w naszym kraju szczątki ludzkie. Dotychczas archeolodzy odkopywali na naszych ziemiach jedynie narzędzia neandertalczyk&oacute;w, kości upolowanych przez nich zwierząt i ślady obozowisk. Odkrycie zmienia geografię prehistoryczną, ponieważ jest to pierwsze takie odkrycie na p&oacute;łnoc od Karpat. Znaleziono zęby trzech osobnik&oacute;w. Poza tym, są to szczątki nie schyłkowego okresu istnienia tego gatunku, sprzed 30 and#8211; 40 tys. lat, gdy neandertalczycy już wsp&oacute;łistnieli z ludźmi z gatunku homo sapiens and#8211; a takich jest w Europie najwięcej, ale sprzed 80 and#8211; 100 lat. I jeszcze jedna bardzo ważna istotna informacja: kontekst znaleziska wskazuje na to, że być może mamy do czynienia z grobem, a przecież tak dawnych grob&oacute;w archeolodzy jeszcze nie odkryli. Wszystko sprawia, że jest to doniosłe odkrycie. Uniwersytet Szczeciński wszedł do elitarnego grona. Jaskinia Stajnia znajdzie się w podręcznikach pradziej&oacute;w Europy. Jest to pierwsze miejsce nie tylko w Polsce, ale i w Europie Środkowo and#8211; Wschodniej, gdzie natrafiono na ślady neandertalczyka.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Zimowe utrzymanie dróg - sezon 2022-2023]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/zimowe-utrzymanie-drog-sezon-2021-2022</link>
			<description><![CDATA[1. Dane koordynatora andbdquo;Akcji Zimaandrdquo; na poziomie samorządowym - drogi gminne   


	
		
			
			Lp.
			
			
			Imię i nazwisko Koordynatora
			
			
			Numer telefonu stacjonarnego
			
			
			Numer telefonu kom&oacute;rkowego 
			
		
		
			
			1
			
			
			Jerzy Tatarek - Sekretarz Gminy Niegowa
			
			
			34  315 10 20
			
			
			 606 384 397
			
		
		
			
			2
			
			
			Paweł Pikuła - Kierownik referatu w UG
			
			
			34 315 10 20 
			34  315 12 25 
			
			
			699 671 277
			
		
		
			
			3
			
			
			Arkadiusz Budzikur - Kier. referatu w UG
			
			
			34 315 10 20
			
			
			504 198 036
			
		
	


 
2. Dyżur Pogotowie Wodno - Kanalizacyjne Niegowa: 
 
Numer telefonu kom&oacute;rkowego:   535 037 154 
 
3. Dla dr&oacute;g powiatowych i wojew&oacute;dzkich:

Powiatowy Zarząd Dr&oacute;g w Myszkowie, ul. Myszkowska 59, 42-310 Żarki tel. w sprawie odśnieżania 34 314 89 96 (szczeg&oacute;łowe informacje na stronie internetowej pod adresem http://www.pzd.myszkow.pl/ )]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Budowa sali gimnastycznej wraz z łącznikiem przy szkole w Sokolnikach]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/budowa-sali-gimnastycznej-wraz-z-lacznikiem</link>
			<description><![CDATA[Budowa sali gimnastycznej wraz z łącznikiem przy szkole w miejscowości Sokolniki]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Budowa sali gimnastycznej z łącznikiem przy szkole w Sokolnikach]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/budowa-sali-gimnastycznej-z-lacznikiem</link>
			<description><![CDATA[W dniu 14 listopada 2025 roku podpisano umowę o dofinansowaniu zadania pn. Budowa sali gimnastycznej wraz z łącznikiem przy szkole w m. Sokolniki. Skarb Państwa - Ministerstwo Sportu i Turystyki pełniące rolę Instytucji Zarządzającej Funduszem reprezentował Dyrektor Departamentu Infrastruktury Sportowej Pan Marcin Żyłowski. Gminę Niegowa reprezentował W&oacute;jt Gminy Pan Mariusz Rembak oraz Skarbnik Gminy Pani Renata Noszczyk. Umowa określa w spos&oacute;b szczeg&oacute;łowy zasady, tryb, warunki, przekazywania i wykorzystywania środk&oacute;w dotacji celowej przez Gminę Niegowa na realizację projektu. Zagwarantowane środki funduszu wynoszą 300 000,00 zł. Szczeg&oacute;ły w załączniku poniżej.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Informacja o podpisaniu umowy na kwotę 1 470 000 PLN]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/informacja-o-podpisaniu-umowy-na-kwote-1-470-000</link>
			<description><![CDATA[]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Inwestycje]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/inwestycje</link>
			<description><![CDATA[]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Podpisanie umowy o dofinansowanie projektu partnerskiego „Budowa trasy rowerowej na obszarze Subregionu Północnego Województwa Śląskiego oznaczonej symbolem 17”]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/podpisanie-umowy-o-dofinansowanie-projektu</link>
			<description><![CDATA[W dniu 8 stycznia podpisano umowę o dofinansowanie realizacji projektu partnerskiego pn. andbdquo;Budowa trasy rowerowej na obszarze Subregionu P&oacute;łnocnego Wojew&oacute;dztwa Śląskiego oznaczonej symbolem 17andrdquo;. Projekt realizowany jest w formule andbdquo;zaprojektuj i wybudujandrdquo; i zakłada zaprojektowanie oraz budowę regionalnej trasy rowerowej o statusie trasy krajowej, zgodnej z wymogami Regionalnej Polityki Rowerowej Wojew&oacute;dztwa Śląskiego. Inwestycja obejmuje obszar gmin: Częstochowa, Kłomnice, Mst&oacute;w, Olsztyn, Żarki oraz Niegowa.

Wartość projektu i termin realizacji 
Całkowita wartość projektu: 33 554 840,21 zł. 
Wydatki kwalifikowalne: 33 536 440,21 zł. 
Dofinansowanie UE: do 25 152 330,19 zł. 
Planowany termin zakończenia projektu: 30 września 2029 r.

Szczeg&oacute;ły w poniższych załącznikach.

#FunduszeUE #FunduszeEuropejski]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Projekt ,,Mam szansę na lepsze jutro'' - druga edycja 2009]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/projekt_man_szanse_na_lepsze_jutro__druga_edycja</link>
			<description><![CDATA[Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Niegowie realizuje drugą edycję projektu pod nazwą and#8222;Mam szansę na lepsze jutroand#8221; w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Projekt realizowany jest w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki: w części VII. Promocja integracji społecznej, działanie 7.1. Rozw&oacute;j i upowszechnianie aktywnej integracji, poddziałanie 7.1.1. Rozw&oacute;j i upowszechnianie aktywnej integracji przez ośrodki pomocy społecznej i jest wsp&oacute;łfinansowany ze środk&oacute;w Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki.  Kursy przeznaczone są dla os&oacute;b kt&oacute;re mieszkają na terenie Gminy Niegowa, korzystają ze wsparcia Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, są nieaktywne zawodowo oraz wykazują chęć podjęcia zatrudnienia. Projektem zostało objętych 15 os&oacute;b. Z każdą z nich został zawarty kontrakt socjalny, kt&oacute;ry pozwolił na właściwy dob&oacute;r kurs&oacute;w. Są to:1. Kucharz małej gastronomii. Praktyczne aspekty realizacji zasad GHP/GMP and#8211; 7 os&oacute;b.Zar&oacute;wno zajęcia praktyczne jak i teoretyczne odbywać się będą w sali ZDZ Żarki, ul. Sosnowa 2. Siedem uczestniczek pozna tam min. przepisy sanitarno-epidemiologiczne, zasady prawidłowego żywienia, sposoby przyrządzania zup, sos&oacute;w, ciast, deser&oacute;w itp. Łączny koszt and#8211; 16.100 zł.2. Kurs prawa jazdy kat. B and#8211; 5 os&oacute;bZostanie przeprowadzony w Ośrodku Nauki Jazdy and#8222; SandD Szec&oacute;wka and#8221;. Odbędzie się w wymiarze 30 godzin zajęć teorii i 150 godzin zajęć praktycznych. Celem kursu jest przygotowanie słuchaczy do zawodu kierowcy.Łączny koszt - 11.000 zł.3. Kurs and#8222; Magazynier z obsługą w&oacute;zka jezdniowego z napędem silnikowym z bezpieczną wymiana butliand#8221; - 3 osobyCelem kursu jest przygotowanie słuchaczy do zawodu magazyniera i kierowcy w&oacute;zka jezdniowego. Trzech uczestnik&oacute;w zaznajomi się min. z: typami stosowanych w&oacute;zk&oacute;w, wiadomościami z zakresu ładunkoznawstwa.Łączny kosz: - 8.400 zł.&nbsp;4. Kurs and#8222; Obsługa kasy fiskalnejand#8221; and#8211; 10 os&oacute;bKurs ma na celu przygotowanie słuchaczy do obsługi kas fiskalnych i innych urządzeń sklepowych.Łączny koszt and#8211; 2.000 zł.Wszyscy uczestnicy projektu wezmą udział w szkoleniu and#8222;Trening z zakresu samoocenyand#8221; i and#8222;Pierwsza pomoc przedlekarskaand#8221; and#8211; 15 os&oacute;ba) and#8222;Trening z zakresu samoocenyand#8221;Szkolenie ma na celu przygotowanie słuchaczy do samodzielnego radzenia sobie w trudnych sytuacjach, oraz podniesienia własnej wartości.&nbsp;&nbsp; &nbsp;Łączny koszt and#8211; 2.250 zł.b) and#8222;Pierwsza pomoc przedlekarskaand#8221;Łączny koszt and#8211; 2.250 zł.Wszystkie panie objęte projektem otrzymały pomoc przy kreowaniu wizerunku.Fachowcami w tym zakresie były: fryzjerka i kosmetyczka.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Przebudowa drogi gminnej Nr 680004 S w miejscowości Mzurów - Tomiszowice]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/przebudowa_drogi_gminnej_nr_680004_s_w</link>
			<description><![CDATA[Informujemy, że Gmina Niegowa przystąpiła do realizacji projketu pn. Przebudowa drogi gminnej Nr 680004 S w miejscowości Mzur&oacute;w - Tomiszowice, wsp&oacute;łfinansowanej z środk&oacute;w Programu Rozwoju Obszar&oacute;w Wiejskich na lata 2014 - 2020 w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszar&oacute;w Wiejskich: Europa inwestująca w obszary wiejskie. Typ operacji andbdquo;Budowa lub modernizacja dr&oacute;g lokalnychandrdquo; w ramach poddziałania andbdquo;Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzaj&oacute;w małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energiiandrdquo;.

Inwestycja obejmuje przebudowę drogi gminnej Mzur&oacute;w - Tomiszowice na odcinku dla obrębu geodezyjnego Tomiszowice o długości 813,50 m i szerokości jezdni 3,00 i 4,00 m z obustronnymi poboczami utwardzonymi szerokości 0,50 m przebudowę drogi gminnej Mzur&oacute;w - Tomiszowice na odcinku w obrębie geodezyjnym Mzur&oacute;w o długości 1260,00 m i szerokości jezdni 3,00 - 5,00 m z obustronnymi poboczami utwardzonymi szerokości 0,50 m, w wyniku kt&oacute;rej powstanie ponad 2 km odcinek drogi o nawierzchni asfaltowej.

Wartość rob&oacute;t 933 413,97 zł., z czego 63,63% stanowią środki PROW. Pozostała kwota pochodzi z budżetu Gminy Niegowa.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Realizacja przedsięwzięcia w ramach Klastra Energii Powiatu Myszkowskiego w ramach programu Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności.]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/realizacja-przedsiewziecia-w-ramach-klastra</link>
			<description><![CDATA[Związek Gmin i Powiat&oacute;w Subregionu P&oacute;łnocnego Wojew&oacute;dztwa Śląskiego realizuje projekt o numerze KPOD.03.12-IP.05-0144/23 pod nazwą andbdquo;Realizacja przedsięwzięcia w ramach Klastra Energii Powiatu Myszkowskiegoandrdquo; w ramach programu Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności.

Dane projektu: 
Data rozpoczęcia: 2024-01-01 
Data zakończenia: 2026-06-30 
Wydatki og&oacute;łem: 1 746 301,31 zł. 
Wydatki kwalifikowalne: 1 509 844,68 zł. 
Dofinansowanie: 1 366 049,94 zł.

Szczeg&oacute;ły w załącznikach.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Termomodernizacja budynku Szkoły Podstawowej w Ludwinowie]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/termomodernizacja_budynku</link>
			<description><![CDATA[]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Wymiana energochłonnych opraw oświetleniowych na oprawy LED przy drogach gminnych na terenie Gminy Niegowa]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/wymiana-energochlonnych-opraw-oswietleniowych</link>
			<description><![CDATA[Projekt pn. andbdquo;Wymiana energochłonnych opraw oświetleniowych na oprawy LED przy drogach gminnych na terenie Gminy Niegowaandrdquo;

wsp&oacute;łfinansowany przez Unię Europejską  w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Wojew&oacute;dztwa Śląskiego na lata 2014-2020 
oś priorytetowa: IV. Efektywność energetyczna, odnawialne źr&oacute;dła energii i gospodarka niskoemisyjna 
działania: 4.5. Niskoemisyjny transport miejski oraz efektywne oświetlenie 
poddziałanie: 4.5.2. Niskoemisyjny transport miejski oraz efektywne oświetlenie - RIT]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Wyrównanie szans edukacyjnych uczniów gminy Niegowa poprzez rozwój kompetencji kluczowych 2009 - 2011]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/informacje</link>
			<description><![CDATA[Projekt wsp&oacute;łfinansowany jest ze środk&oacute;w Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego  Gmina Niegowa realizowała projekt ,,Wyr&oacute;wnanie szans edukacyjnych uczni&oacute;w gminy Niegowa poprzez rozw&oacute;j kompetencji kluczowychand#8221; wsp&oacute;łfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego. Projekt trwał od marca 2009 and#8211; do&nbsp;marca 2011. Uczestnikami projektu&nbsp;byli uczniowie szk&oacute;ł podstawowych i&nbsp;gimnazj&oacute;w z&nbsp;terenu Gminy Niegowa. Uczestniczyli oni w zajęciach dodatkowych wyr&oacute;wnujących kompetencje kluczowe, tj. zajęcia wyr&oacute;wnujące i rozwijające z&nbsp;matematyki, informatyczne, przyrodnicze, z&nbsp;języka niemieckiego, z języka angielskiego, z&nbsp;języka niemieckiego, chemii i geografii. Zajęcia były prowadzone w taki spos&oacute;b, aby niwelować zaległości ucznia, rozwijać jego pasje, wyr&oacute;wnywać szanse w zakresie porozumiewania się w&nbsp;języku obcym oraz poszukiwać własnych mocnych stron. Uczniowie zmagali się z r&oacute;żnymi konkursami, propagując w&nbsp;ten spos&oacute;b zdrową rywalizację. Na zwycięzc&oacute;w czekały liczne nagrody. W&nbsp;ramach projektu zakupione zostały atrakcyjne pomoce dydaktyczne do szk&oacute;ł, miedzy innymi tablice multimedialne, mikroskopy, rzutniki, słowniki. Uczniowie z pewnością dobrze kojarzyć będą lata z and#8222;projektemand#8221;, bo to właśnie dzięki niemu uświadamiają sobie jak ważna jest edukacja oraz to, że spełnianie własnych marzeń jest możliwe dla każdego.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Zabytki]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/zabytki</link>
			<description><![CDATA[Ochrona zabytk&oacute;w, kt&oacute;re znajdują się na terenie gminy należy do obowiązk&oacute;w samorządu lokalnego. Jednym z obowiązk&oacute;w nałożonych przez ustawę na gminy jest: andbdquo;uwzględnienie zadań ochronnych w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przy kształtowaniu środowiskaandrdquo;. 

W związku z powyższym W&oacute;jt (burmistrz, prezydent miasta) zobligowany został między innymi do prowadzenia gminnej ewidencji zabytk&oacute;w, kt&oacute;ra została przyjęta Zarządzeniem nr 18/2015 W&oacute;jta Gminy Niegowa w dniu 19 lutego 2015 roku w formie zbioru kart adresowych zabytk&oacute;w, po weryfikacji i uzyskaniu akceptacji przez Wojew&oacute;dzkiego Konserwatora Zabytk&oacute;w.

 

Stosownie do art. 22 ust. 5 ww. ustawy w gminnej ewidencji zabytk&oacute;w powinny być ujęte:

1. zabytki nieruchome wpisane do rejestru, 
2. inne zabytki nieruchome znajdujące się w wojew&oacute;dzkiej ewidencji zabytk&oacute;w, 
3. inne zabytki nieruchome wyznaczone przez w&oacute;jta (burmistrza, prezydenta miasta) w porozumieniu z wojew&oacute;dzkim konserwatorem zabytk&oacute;w.

Konsekwencją ujęcia obiekt&oacute;w lub obszar&oacute;w w gminnej ewidencji zabytk&oacute;w jest obowiązek uzyskania akceptacji organu ochrony zabytk&oacute;w dla planowanych przy nich działaniach inwestycyjnych. Zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt. 2 oraz art. 60 ust.1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r., o planowaniu i zagospodarowaniu, decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, a także decyzje o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z wojew&oacute;dzkim konserwatorem zabytk&oacute;w w odniesieniu do obszar&oacute;w i obiekt&oacute;w objętych formami ochrony zabytk&oacute;w, o kt&oacute;rych mowa, w art. 7 ustawy o ochronie zabytk&oacute;w i opiece nad zabytkami oraz ujętych w gminnej ewidencji zabytk&oacute;w. Przepis art. 39 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r., Prawo budowlane m&oacute;wi, że w stosunku do obiekt&oacute;w budowlanych oraz obszar&oacute;w niewpisanych do rejestru zabytk&oacute;w, a ujętych w gminnej ewidencji zabytk&oacute;w, pozwolenia na budowę lub rozbi&oacute;rkę obiektu budowlanego wydaje właściwy organ w uzgodnieniu z wojew&oacute;dzkim konserwatorem zabytk&oacute;w. Gminna Ewidencja Zabytk&oacute;w jest podstawą do sporządzania program&oacute;w opieki nad zabytkami. Gminna Ewidencja Zabytk&oacute;w ma charakter zbioru otwartego, co oznacza, że obiekty i obszary w niej ujęte podlegają weryfikacji, uzupełnieniom, mogą być dodawane i z niej zdejmowane.

Baza obejmująca karty ewidencyjne zabytk&oacute;w znajduje się TUTAJ...]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Zabytki Niegowy]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/zabytki_niegowy</link>
			<description><![CDATA[Kości&oacute;ł Parafialny w Niegowie prawdopodobnie istniał już w XII wieku, mimo, ze pierwsze wzmianki o jego istnieniu odnajdujemy dopiero w 1306 roku, przy pierwszych zapiskach o wsi Niegowa. Kości&oacute;ł należy do parafii Matki Bożej R&oacute;żańcowej, a jego patronem jest św. Mikołaj.  Rekonsekracja kościoła odbyła się w 1596 roku i był to akt bardzo ważny dla życia parafii gdyż parafię poświecono Matce Boskiej R&oacute;żańcowej. Odtąd kości&oacute;ł nosił dawny jeszcze tytuł św. Mikołaja a parafia nowy and#8211; Matki Boskiej R&oacute;żańcowej. Fakt ten wiąże się z podw&oacute;jnymi obchodami odpustowymi w tejże parafii; jeden odpust w pierwszą niedzielę października poświęcony Najświętszej Marii Pannie R&oacute;żańcowej, a drugi 6 grudnia w dzień św. Mikołaja.  Obecnie w skład parafii wchodzi 14 miejscowości: Antolka, Bobolice, Brzeziny, Hucisko, Łutowiec, Mir&oacute;w, Moczydło, Mzur&oacute;w, Niegowa, Nieg&oacute;wka, Ogorzelnik, Postaszowice, Tomaszowice i Trzebni&oacute;w.  Pierwszy budynek kościelny prawdopodobnie został w 1306 roku spalony, a pierwsza informacja o kościele parafialnym, murowanym pod wezwaniem św. Mikołaja w Niegowie pochodzi z 1440 roku.  W czasach średniowiecza potęga instytucji kościelnej wyrażała&nbsp; się min. w pięknie i okazałości budynk&oacute;w do niej należących.&nbsp; Parafii Niegowa drugi kości&oacute;ł jaki tu wybudowano stanowił&nbsp; krajobrazową dominantę. Położony jest na wzg&oacute;rzu na zachodnim krańcu wsi, skąd rozpościera się widok na cała wioskę oraz jej okolice. Zbudowany z wapienia, kt&oacute;rego znaczne pokłady znajdują się na tym terenie jest najstarszą budowlą w parafii. Jednak jak wcześniej wspomniano nie jest to budynek pierwotny, kt&oacute;ry prawdopodobnie wykonany był z drewna. Jego wygląd można odtworzyć na podstawie badań prowadzonych wok&oacute;ł kościoła w 1936 roku. Tenże drewniany kości&oacute;łek wiejski był zbudowany w kształcie rotundy. Posiadał małą kruchtę z gł&oacute;wnym wejściem od strony zachodniej. Obok niej nieco głębiej istniało zewnętrzne wejście do zakrystii, kt&oacute;ra była umieszczona od strony p&oacute;łnocnej. Kości&oacute;łek posiadał podziemia do kt&oacute;rych schodziło się wejściem zewnętrznym umieszczonym od strony wschodniej. Cała budowla była otoczona p&oacute;łkolistym kamiennym ogrodzeniem posiadającym trzy wieżyczki, gł&oacute;wną i dwie mniejsze boczne. Wok&oacute;ł kościoła a wewnątrz ogrodzenia grzebano zwłoki ludzkie, co było często praktykowane. Przy okazji wykopalisk badawczych odkryto około 20 szkielet&oacute;w ludzkich.  Budowa nowego kościoła zapewne trwała długo ze względu na zwiększenie parametr&oacute;w budynku, dow&oacute;z materiał&oacute;w, itp.. Kości&oacute;ł budowano na planie starego kościoła drewnianego, dopiero rozbudowa w XVII wieku, a także p&oacute;źniejsze dobud&oacute;wki i remonty (min w 1926 roku) nadały budynkowi kształt krzyża.  Obecnie kości&oacute;ł, pomimo iż w swej zasadniczej bryle jest gotycki nie odznacza się wyraźnymi cechami stylowymi. Jego wygląd zewnętrzny oraz wystr&oacute;j wewnętrzny jest zbieraniną kierunk&oacute;w kulturowych na przestrzeni kilku wiek&oacute;w. Budynek jest orientowany, jednonawowy, posiada kilka krucht i przedsionk&oacute;w będących efektem licznych przer&oacute;bek i remont&oacute;w. Kości&oacute;ł jest potynkowany i pomalowany na piaskowy kolor. Na zewnątrz prezbiterium od strony wschodniej ustawiona jest Scena Ukrzyżowania Pańskiego składająca się z krucyfiksu oraz dw&oacute;ch rzeźb: Matki Bożej i Jana Ewangelisty. Czworoboczna wieża wtopiona jest częściowo w nawę, nakryta jest hemem ośmiobocznym.  Wewnątrz budynku drzwi prowadzące z prezbiterium do zakrystii oraz kaplicy Matki Bożej R&oacute;żańcowej są osiemnastowieczne w odrzwiach drewnianych. Istnieją jeszcze jedne drzwi prowadzące na ch&oacute;r. Te są żelazne i stanowią cenny zabytek sztuki kowalskiej. Pochodzą z XVI wieku i były kiedyś wejściem do baszty zamkowej w Mirowie. Prawdopodobnie kt&oacute;ryś z gospodarzy parafii w XIX wieku ocalił je z niszczejącego w dużym tempie zamku wraz z innymi zabytkami i umieścił, jako wejście na ch&oacute;r muzyczny. Drzwi są kute, obite skośną kratownicą.  Na wprost wejścia zachodniego znajduje się gł&oacute;wny ołtarz. Jest on drewniany polichromowany, częściowo złocony urządzony w stylu p&oacute;źnobarokowym, jego zasadniczą część stanowi gotycki obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem. Obraz mieści się pomiędzy czterema kolumnami upiększającymi obraz. Kolumny zewnętrzne wykonane są w stylu doryckim, wewnętrzne zaś przypominają styl koryncki. Malowidło przedstawiające Matkę Bożą, jako młodą kobietę trzymającą dziecko na ręku pochodzi z połowy XVI wieku. Po obydwu stronach ołtarza umieszczone są drewniane polichromowane rzeźby św. Piotra i św Pawła z XVIII wieku. Gł&oacute;wny ołtarz był kilkakrotnie w przeciągu wiek&oacute;w odnawiany, restaurowany, ostatniej renowacji dokonano w 1930 roku.&nbsp; Dwa ołtarze boczne przedstawiają figury św. Antoniego i Matki Bożej.  Ch&oacute;r pochodzący z trzeciej ćwierci XVIII wieku jest urządzony w stylu rokoko, drewniany polichromowany z parapetem o wklęsło and#8211; wypukłej linii. Wsparty jest na dw&oacute;ch kolumnach o głowicach w formie palmy. Nad ch&oacute;rem na suficie znajdują się freski świętych. Dwa z nich, kt&oacute;re ukazują św. Cecylię i Matkę Bożą R&oacute;żańcową pochodzą z drugiej połowy XIX wieku i są wykonane zgodnie z kierunkiem artystycznym neobaroku.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Elektroniczna skrzynka podawcza]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/elektroniczna_skrzynka_podawcza</link>
			<description><![CDATA[Adres elektronicznej skrzynki podawczej 
Elektroniczne Biuro Obsługi Interesanta 
  
Urząd Gminy Niegowa 
Elektroniczna Skrzynka Podawcza 
 

Zgodnie z rozporządzeniem Prezesa Rady Ministr&oacute;w z dnia 29 września 2005 roku w sprawie warunk&oacute;w organizacyjno - technicznych doręczania dokument&oacute;w elektronicznych podmiotom  publicznym (Dz. U. Nr  200 poz. 1651) w Urzędzie Gminy Niegowa uruchomiona została Elektroniczna Skrzynka Podawcza.

UWAGA:   Aby można było złożyć do urzędu wniosek w formie elektronicznej, konieczne jest założenie indywidualnego konta na stronie Elektronicznego Biura Obsługi Interesanta .  Konto jest bezpłatne. 
Interesant składający wniosek powinien także posiadać kwalifikowany podpis cyfrowy (lub profil zaufany), w celu elektronicznego podpisania przesyłanych dokument&oacute;w. 
 
Certyfikaty kwalifikowane wydawane są przez centra certyfikacji: 
UNIZETO SA - Certum, 
PWPW SA - Sigillum, 
KIR SA - Szafir.

Metody dostarczania dokument&oacute;w elektronicznych do Urzędu:

1.   Przekazanie dokumentu za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej, poprzez wypełnienie formularza bądź dołączenie podpisanego dokumentu on-line na stronie Elektronicznego Urzędu Podawczego.

2.   Osobiste dostarczenie dokument&oacute;w do Sekretariatu,  w godzinach pracy Urzędu,  na informatycznych nośnikach danych, kt&oacute;re umożliwiają zapisanie urzędowego poświadczenia odbioru: 
andsect;  pamięć masowa USB  
andsect;  płyta CD-RW, DVD-RW

Dokumenty przyjmowane są  w sekretariacie UG Niegowa, ul. Sobieskiego 1 pok&oacute;j nr 13, w godzinach: 
                     
Poniedziałek:                7.30 - 15.00 
Wtorek:                           7.30 - 16.30 
Środa:                             7.30 - 15.30 
Czwartek:                       7.30 - 15.30 
Piątek:                            7.30 - 15.00

Wymagania 
dla dokument&oacute;w elektronicznych dostarczanych do Urzędu:

1.   Dokumenty elektroniczne muszą być podpisane ważnym, kwalifikowanym podpisem cyfrowym w formacie Xades-Bes 
2.   Akceptowane formaty załącznik&oacute;w to: 
     a.     .DOC, .RTF 
     b.     .XLS 
     c.     .TXT 
     d.     .CSV 
     e.     .PDF 
     f.      dla plik&oacute;w graficznych:  .GIF, TIF, BMP, .JPG 
     g.     dla danych skompresowanych:  .ZIP

3.    Wielkość wszystkich załącznik&oacute;w dołączonych do jednego dokumentu elektronicznego nie może przekroczyć  3 MB. 
4.    Dokumenty zawierające złośliwe oprogramowanie będą automatycznie odrzucane i pozostaną nie rozpatrzone. 

Urzędowe poświadczenie odbioru:

Urzędowe poświadczenie odbioru zawiera pełną nazwę Urzędu, datę i czas doręczenia dokumentu oraz datę i czas wytworzenia urzędowego poświadczenia odbioru.


	Dokument doręczony do Urzędu Gminy Niegowa za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej zostanie poświadczony drogą elektroniczną na adres nadawcy elektronicznym urzędowym poświadczeniem odbioru.
	Dokument doręczony do Urzędu Gminy Niegowa na nośniku danych zostanie poświadczony poprzez zapisanie urzędowego poświadczenia odbioru na tym samym nośniku danych z kt&oacute;rego dostarczono dokument.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Eliminowanie szkodliwych czynników ryzyka w miejscu pracy]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/eliminowanie-szkodliwych-czynnikow-ryzyka-w</link>
			<description><![CDATA[=

W dniu 18 listopada 2020 roku podpisano umowę o dofinansowaniu projektu pn. andbdquo;Eliminowanie szkodliwych czynnik&oacute;w ryzyka w miejscu pracyandrdquo; . 
Wojew&oacute;dztwo Śląskie pełniące rolę Instytucji Zarządzającej RPO WSL reprezentowała Członek Zarządu  Wojew&oacute;dztwa Śląskiego Pani Izabela Domagała oraz Zastępca Dyrektora Departamentu Europejskiego Funduszu Społecznego Pan Tomasz Macioł. Gminę Niegowa reprezentował W&oacute;jt Gminy Pan Mariusz Rembak oraz Skarbnik Gminy Pani Cecylia Lampa. 
Umowa określa w spos&oacute;b szczeg&oacute;łowy zasady, tryb, warunki, przekazywania i wykorzystywania środk&oacute;w dotacji rozwojowej wydatk&oacute;w ponoszonych przez Gminę Niegowa na realizację projektu. Zagwarantowane środki funduszu wynoszą 167 025,00 zł i stanowią nie więcej niż 85 % kwoty całkowitych wydatk&oacute;w kwalifikowanych oraz środki z dotacji celowej budżetu krajowego w kwocie 5 895,00 zł. co stanowi 3 % całkowitych wydatk&oacute;w kwalifikowanych. Wkład własny określono w wysokości 23 580,00 zł. (koszty kwalifikowane) co stanowi 12 % całkowitych wydatk&oacute;w kwalifikowanych.. Planowana całkowita wartość projektu wynosi 196 500,00 zł.  
Termin rozpoczęcia projektu: 2020-09-01 
Termin zakończenia projektu: 2021-08-31]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Informacja o podpisaniu umowy na kwotę 692 498 PLN]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/informacja-o-podpisaniu-umowy-na-kwote-692-498</link>
			<description><![CDATA[]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[POZOSTAŁE]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/pozostale</link>
			<description><![CDATA[]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Projekt ,,Mam szansę na lepsze jutro'' - aktualności 2010]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/projekt_mam_szanse_na_lepsze_jutro__aktualnosci</link>
			<description><![CDATA[Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Niegowie realizuje projekt and#8222;Mam szansę na lepsze jutroand#8221; wsp&oacute;łfinansowany przez Unię Europejską z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, Priorytet VII. Promocja integracji społecznej, Działanie 7.1, Rozw&oacute;j i upowszechnianie aktywnej integracji, Poddziałanie 7.1.1 Rozw&oacute;j i upowszechnianie aktywnej integracji przez Ośrodki Pomocy Społecznej.  Program skierowany jest dla os&oacute;b nieaktywnych zawodowo, korzystających ze świadczeń pomocy społecznej i będących w wieku aktywności zawodowej. Całkowity koszt projektu to 189.545,00 zł, wkład własny Gminy Niegowa to 19.903 zł.  W drodze rekrutacji zostało wyłonionych 15 os&oacute;b, 5 os&oacute;b znajduje się na liście rezerwowej, z kt&oacute;rymi zostały zawarte kontrakty socjalne. W ramach projektu zostaną wykorzystane 3 instrumenty aktywnej integracji: kursy, szkolenia i doradztwo zawodowe.  Celem projektu jest przeciwdziałanie zagrożeniu wykluczenia społecznego i zawodowego klient&oacute;w pomocy społecznej z terenu Gminy Niegowa, podniesienie kwalifikacji zawodowych os&oacute;b nieaktywnych zawodowo poprzez szkolenia, wzrost wiary we własne siły, zwiększenie motywacji i zaangażowanie do samodzielnego funkcjonowania społecznego.  W bieżącym roku podopieczni będą uczestniczyć w szkoleniach:- technolog rob&oacute;t wykończeniowych w budownictwie- decoupage- prawo jazdy kat. B- kucharz małej gastronomii z obsługą kasy fiskalnej- warsztaty psychologiczno and#8211; aktywizujące  W trakcie szkolenia and#8222;Technolog rob&oacute;t wykończeniowych w budownictwieand#8221; 6 mężczyzn w ciągu 120 godzin będzie wykonywało prace wykończeniowe w obiekcie Gminnego Ośrodka Kultury w Niegowie. Poprzez zajęcia praktyczne uczestnicy projektu odnowią pomieszczenia GOK-u.  Podczas szkolenia and#8222;Decoupageand#8221; słuchacze warsztat&oacute;w (8 os&oacute;b) poznają nową metodę, jaką jest technika serwetkowa, poprzez dekorowanie przedmiot&oacute;w, naklejanie papierowych serwetek, zdobionego papieru ryżowego lub obrazk&oacute;w z r&oacute;żnych innych materiał&oacute;w.and#8221;Decoupageand#8221; będzie stosowany na każdej powierzchni and#8211; szkło, metal, drewno.  W warsztacie and#8222;Kucharz małej gastronomii z obsługą kas fiskalnychand#8221; będzie brało 7 os&oacute;b, w kt&oacute;rym gł&oacute;wnym założeniem jest przyuczenie do zawodu z zakresu gastronomii.  Na warsztatach psychologiczno aktywizujących 15 os&oacute;b założy pr&oacute;by zmiany swoich postaw życiowych oraz zlikwiduje bariery mentalne związane z poszukiwaniem i podejmowaniem zatrudnienia.  2 osoby będą korzystać z kursu Prawa Jazdy kat. B  Pierwsze szkolenia zaczynają się 10 maja 2010 r.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Przebudowa drogi gminnej Nr 680061 S w miejscowości Łutowiec]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/przebudowa_drogi_gminnej_nr_680061_s_w</link>
			<description><![CDATA[Informujemy, że Gmina Niegowa przystąpiła do realizacji projektu pn. Przebudowa drogi gminnej Nr 680061 S w miejscowości Łutowiec, wsp&oacute;łfinansowanej z środk&oacute;w Programu Rozwoju Obszar&oacute;w Wiejskich na lata 2014 - 2020 w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszar&oacute;w Wiejskich: Europa inwestująca w obszary wiejskie. Typ operacji andbdquo;Budowa lub modernizacja dr&oacute;g lokalnychandrdquo; w ramach poddziałania andbdquo;Wsparcie 
inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzaj&oacute;w małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energiiandrdquo; . 
Inwestycja obejmuje przebudowę drogi gminnej w miejscowości Łutowiec na działkach 246, 1013/2, 1016/1, 547, 324 o długości 834,5 metr&oacute;w i szerokości jezdni od 3,00 do 5,00 m z obustronnymi poboczami utwardzonymi o szerokości 0,50 m. Wartość rob&oacute;t brutto 428 482,65 zł., z czego 63,63% stanowią środki PROW. Pozostała kwota pochodzi z budżetu Gminy Niegowa.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Rozwój turystyki pieszo - rowerowej poprzez budowę ścieżki pieszo - rowerowej na obszarze Gminy Niegowa]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/piesza</link>
			<description><![CDATA[]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Turystyka]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/turystyka</link>
			<description><![CDATA[Gmina Niegowa, w dużej mierze, swoje piękno zawdzięcza doskonałemu położeniu. Teren gminy leży w granicach i otulinie Parku Krajobrazowego andbdquo;Orlich Gniazdandrdquo;, w dorzeczu Pilicy oraz Warty i jest jednym z piękniejszych teren&oacute;w Wyżyny Krakowsko - Częstochowskiej.

 Na unikalny charakter gminy składają się liczne ostańce, średniowieczne budowle, jaskinie i malownicze widoki. Duże zalesienie, stanowiące ok. 16% jej powierzchni, czyste powietrze, piaszczyste ugory, żyzne lasy bukowo - grabowe, wąwozy i urwiska doskonale komponują się z rozbudowaną infrastrukturą sprzyjającą wycieczkom pieszo-rowerowym.

 Dominującym rodzajem turystyki, biorąc pod uwagę kryterium motywacji wyjazd&oacute;w, jest turystyka wypoczynkowa, na kt&oacute;rą składają się kr&oacute;tkie pobyty weekendowe, turystyka urlopowa i coraz szybciej rozwijająca się na tym terenie turystyka wiejska, związana gł&oacute;wnie z agroturystyką. Na terenie gminy znajdują się 23 gospodarstwa agroturystyczne, w większości świadczące usługi przez cały rok.

 Rozbudowywana przez ostatnie lata infrastruktura około turystyczna (ścieżki pieszo rowerowe, kompleksy sportowe), wytyczenie pierwszej w gminie trasy Questu, przyczyniły się do rozwoju turystyki kwalifikowanej, wiążącej aktywność fizyczną z zaspokajaniem potrzeb informacyjno - poznawczych. Dominuje tutaj turystyka piesza i speleologiczna.

 Ta ostatnia wynika gł&oacute;wnie z tego, iż pod poziomem niegowskiej ziemi znajduje się jeszcze jeden świat - fascynujący świat jaskiń. Rekordzistką jest Jaskinia Wierna, o długości 1027 m, co czyni ją największą jaskinią na Jurze Krakowsko - Częstochowskiej. Najgłębszą jaskinią znajdująca się na terenie gminy jest Piętrowa Szczelina na Mirowskiej G&oacute;rze, kt&oacute;rej końcowe partie znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie Jaskini Kamiennego Gradu. Między najbardziej zbliżonymi fragmentami obu jaskiń możliwy jest nawet kontakt głosowy. Jaskinie w przeważającej części nie posiadają form naciekowych, choć uważny grotołaz dostrzeże, np. w Piętrowej Szczelinie, fantazyjne heliktyty. Opr&oacute;cz tego na terenie gminy znajdziemy jeszcze kilka innych jaskiń, min.: Gliwicką Studnię, Wiercicę, Ludwinowską, Kryształową i Suchą.

 Szlaki turystyczne:

- czerwony, Szlak Orlich Gniazd

- niebieski, Szlak Warowni Jurajskich

- ż&oacute;łty, Szlak Zamonitu,

 
Szlaki rowerowe:

 
1. Bobolice - Mir&oacute;w - Łutowiec- Moczydło - Niegowa - Ogorzelnik - Bobolice - długość 13,8 km. (załącznik: Sciezki_mapka) 
 
2. Mir&oacute;w - Żarki - Przewodziszowice - Czatachowa - Złoty Potok, Przewodziszowice - Czatachowa - Trzebni&oacute;w- Ostrężnik, Trzebni&oacute;w - Brzeziny - długosc trasy ok. 22 km. 
Mapa tras w załączniku.

 
Ciekawe miejsca:  
 
Ruiny zamku w Mirowie, zamek Bobolice, strażnica w Łutowcu, XV wieczny kości&oacute;ł w Niegowie, zabudowa miejscowości Trzebni&oacute;w i Postaszowice, kapliczka z andbdquo;magicznym dzwonkiemandrdquo; w Sokolnikach, zabytkowa studnia w Zag&oacute;rzu, źr&oacute;dła Pani Halskiej w Sokolnikach, wieża przekaźnikowa w Niegowie, dw&oacute;r w Mzurowie, zesp&oacute;ł folwarczny w Antolce.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Zabytki Łutowca]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/zabytki_lutowca</link>
			<description><![CDATA[Strażnica kr&oacute;lewska z XIV. Jest to niewielki kawałek muru z wapiennego kamienia o długości około 4,5 metra and#8211; pozostałości strażnicy umieszczony na samotniej skale and#8211; ostańcu, o blisko 20 metrowej wysokości. Miała ona charakter mieszkalno and#8211; obronnej, należącej do systemu obronnego zachodniej granicy Kr&oacute;lestwa Polskiego. Do wnętrza strażnicy można było się dostać za pomocą lin i drabin. Zachowany fragment muru świadczy, że budowla zajmowała całą powierzchnię skały. Cały teren strażnicy przylega do dzisiejszych zabudowań wiejskich i na przestrzeni lat uległ dewastacji. Strażnica wpisana jest do Rejestru Zabyt&oacute;w pod numerem A-445.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[e-Myszkovia]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/emyszkovia</link>
			<description><![CDATA[Projekt and#8222;e-Myszkoviaand#8221;. Rozw&oacute;j elektronicznych usług publicznych oraz nowoczesny samorząd w powiecie myszkowskim.Regionalny Program Operacyjny Wojew&oacute;dztwa Śląskiego and#8211; realna odpowiedź na realne potrzeby.Projekt wsp&oacute;łfinansowany przez Unię Europejską z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Wojew&oacute;dztwa Śląskiego na lata 2007-2013.  Szczeg&oacute;łowe informacje znajdują się w poniższym załaczniku.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Gmina Niegowa inwestuje w energię pochodzącą ze źródeł odnawialnych]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/gmina-niegowa-inwestuje-w-energie-pochodzaca</link>
			<description><![CDATA[INFORMACJA O PROJEKCIE

Nazwa Beneficjenta: Gmina Niegowa

Tytuł projektu: andbdquo;Gmina Niegowa inwestuje w energię pochodzącą ze źr&oacute;deł odnawialnychandrdquo;

Cele projektu: zwiększenie  poziomu  produkcji energii ze źr&oacute;deł odnawialnych

Osiągnięcie celu zmniejszenia zużycia energii elektrycznej w budynkach zaplanowano  poprzez montaż 34 sztuk kompletnych instalacji fotowoltaicznych w oparciu o panele fotowoltaiczne on-grid, tj. wpiętych do sieci. Na podstawie rocznego zużycia energii elektrycznej w budynkach gospodarstw domowych objętych projektem zaproponowano montaż instalacji o łącznej mocy 123,60kW.

Osiągnięcie celu zmniejszenia zużycia energii cieplnej na poczet CWU w budynkach zaplanowano poprzez montaż 52 sztuk kompletnych instalacji solarnych w oparciu o kolektory słoneczne płaskie. Na podstawie rocznego zużycia energii cieplnej w budynkach gospodarstw domowych objętych projektem zaproponowano montaż instalacji o łącznej mocy 543,37 kW.

Wysokość wkładu UE: 1 000 000,00 zł.

Wartość projektu: 1 275 220,82 zł.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Informacja o podpisaniu umowy na dofinansowanie zadań zleconych]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/informacja-o-podpisaniu-umowy-na-dofinansowanie</link>
			<description><![CDATA[]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[PRGiPID na lata 2016-2019]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/prgipi</link>
			<description><![CDATA[Program rozwoju gminnej i powiatowej infrastruktury drogowej na lata 2016-2019]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Projekt ,,Mam szansę na lepsze jutro'' - sprawozdanie z realizacji II edycji 2010]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/projekt_mam_szanse_na_lepsze_jutro__sprawozdanie_z_realizacji_ii_edycji</link>
			<description><![CDATA[W dniu 10 maja 2010 r., w ramach projektu and#8222;Mam szansę na lepsze jutroand#8221; rozpoczęło się szkolenie pt. and#8221;Technolog rob&oacute;t wykończeniowychand#8221;, w kt&oacute;rym uczestniczyło sześciu mężczyzn z terenu Gminy Niegowa. Celem kursu było teoretyczne i praktyczne przygotowanie słuchaczy do wykonywania budowlanych prac wykończeniowych. Tematyką kursu były prace praktyczne z zastosowaniem płyt kartonowo and#8211; gipsowych, układanie posadzek, przepisy bhp oraz malowanie ścian. Szkolenie odbyło się nie na poligonie przy z ZDZ Żarkach, lecz w pomieszczeniach GOK Niegowa.  Dwa dni tj. 24-25.05.2010 r. trwały and#8222;Warsztaty psychologiczno and#8211; aktywizująceand#8221; prowadzone przez Agnieszkę Kowalczyk and#8211; doradcę zawodowego. Celem tego szkolenia była zmiana postaw życiowych i likwidacja barier mentalnych związanych z poszukiwaniem i podejmowaniem zatrudnienia. Zajęcia miały na celu r&oacute;wnież lepsze poznanie siebie, swych słabości oraz mocnych stron oraz nabycie umiejętności prawidłowej komunikacji interpersonalnej.  26 maja 2010 r. sześć mieszkanek Gminy Niegowa w ramach projektu and#8222;Mam szansę na lepsze jutroand#8221; wsp&oacute;łfinansowanego przez Unię Europejską w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki Priorytet VII and#8222;Promocja integracji społecznej, Działanie 7.1 Rozw&oacute;j i upowszechnianie aktywnej integracji, Podziałanie 7.1.1 Rozw&oacute;j i upowszechnianie aktywnej integracji przez ośrodki pomocy społecznej, rozpoczęło szkolenie pt and#8221;Kucharz małej gastronomiiand#8221;. Słuchaczki zdobyły odpowiednie kwalifikacje do przygotowywania potraw i napoj&oacute;w w małych punktach gastronomicznych. Zapoznały się z zasadami BHP, zasadami dekorowania potraw, nakrywania stołu. Poznały przepisy kulinarne, tworzyły własne, zapoznały się z technikami obr&oacute;bki m.in. owoc&oacute;w i warzyw.  Na zajęciach praktycznych odbywających się na kuchni GOK Niegowa uczestniczki przygotowywały r&oacute;żnego rodzaju potrawy: rajska zupa porowa, mini pizza, kociołek cygański, pieczonki, skrzydełka na ryżu, drożdż&oacute;wka z truskawkami, knedle z truskawkami.  Po 150 h szkolenia teoretycznego i praktycznego and#8222;Kucharz małej gastronomiiand#8221; uczestniczki kursu przystąpiły do egzaminu, na kt&oacute;rym wykazały, czego nauczyły się podczas kursu.  Na uroczystym zakończeniu szkolenia and#8211; certyfikaty wręczył Pan W&oacute;jt Gminy Niegowa Krzysztof Motyl wraz z Panią Małgorzatą Mertą and#8211; Kierownikiem Ośrodka Kształcenia Zawodowego w Żarkach.  Uczestniczki biorące udział w projekcie zdobyły umiejętności praktyczne, kt&oacute;re pomogą im w aktywnym poszukiwaniu pracy.  Od 5 lipca 2010r sześć Pań z terenu Gminy Niegowa w ramach projektu and#8222;Mam szanse na lepsze jutroand#8221; uczestniczyło w szkoleniu pt and#8221;DECOUPAGEand#8221;. Uczestniczki szkolenia poznały technikę ozdabiania przedmiot&oacute;w, polegającą na przyklejaniu na odpowiednio spreparowaną powierzchnie: drewno, metal, szkło, ceramikę wzoru wyciętego z papieru. W zamyśle ma ono wyglądać jak namalowany. Uczestniczki ozdabiały talerze, misy, bombki, kolczyki, serwetniki, szkatułki, wiaderka i konewki metalowe, butelki, świeczki, serwetniki.  W ramach projektu pt. and#8222;Mam szansę na lepsze jutroand#8221; wsp&oacute;łfinansowanego przez Unię Europejską z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki&nbsp;Priorytet VII Promocja integracji społecznej&nbsp;&nbsp;&nbsp;Działanie 7.1 Rozw&oacute;j i upowszechnianie aktywnej integracji 7.1.1 Rozw&oacute;j i upowszechnianie aktywnej integracji prze ośrodki pomocy społecznej cztery uczestniczki brały także udział w szkoleniu pt and#8221;Obsługa kas fiskalnychand#8221; (21-22.07.2010 r.). Celem szkolenia jest przyuczenie do zawodu kasjera.  W ramach projektu dwie Panie korzystają z kursu and#8222;Prawo Jazdy Kat. Band#8221;.  Wszyscy uczestnicy projektu uzyskali wsparcie finansowe w formie zasiłk&oacute;w celowych oraz gadżety promocyjne.  Kreowanie wizerunku  W dniach 12-13.08.2010 roku uczestniczki projektu and#8222;Mam szansę na lepsze jutroand#8221;, kt&oacute;ry realizowany jest w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, wzięły udział w szkoleniu dotyczącym kreowania wizerunku. Pierwszym etapem był kurs u fryzjera w salonie and#8222;IMAGEand#8221; a następnym będzie kurs u kosmetyczki w salonie and#8222;Anielicaand#8221;. Szkolenie to ma na celu poprawę autoprezentacji oraz podwyższenie samooceny uczestniczek projektu, co na pewno ułatwi im poruszanie się na rynku pracy. Drugi etap odbędzie się 16.08 br.  OGRODNIK TEREN&Oacute;W ZIELONYCH  Dnia 03.09.2010 r. zakończył się trwający ponad dwa tygodnie kurs and#8222;Ogrodnik teren&oacute;w zielonychand#8221; realizowany w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. W kursie tym udział wzięły cztery Panie. Celem szkolenia było wyposażenie słuchaczy w wiadomości i wykształcenie w nich umiejętności niezbędnych do wykonywania prac ogrodniczych przy zakładaniu i pielęgnowaniu teren&oacute;w zieleni oraz do zaprojektowania i zagospodarowania zielenią ogrod&oacute;w.Panie podczas zajęć praktycznych zagospodarowały teren wok&oacute;ł altany siedliskowej w Niegowie. Prace zostały rozpoczęte plantowaniem i modelowaniem terenu, następnie został wyznaczony kształt rabat poprzez zamontowanie obrzeży. Kolejnymi etapami było: sadzenie drzew i krzew&oacute;w (liściastych, iglastych), zakładanie rabaty żwirowej, przygotowanie gleby pod trawę oraz wysiew nasion trawy.  Efekt końcowy jest fantastyczny!  Zaświadczenie o ukończeniu kursu ogrodnik teren&oacute;w zielonychand#8221; otrzymały wszystkie uczestniczki. &nbsp;]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Prowadzenie prac konserwatorskich we wnętrzu Kościoła pw. św. Mikołaja w Niegowie]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/prowadzenie-prac-konserwatorskich-we-wnetrzu</link>
			<description><![CDATA[Prowadzenie prac konserwatorskich we wnętrzu Kościoła pw. św. Mikołaja w Niegowie]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Przebudowa ze zmianą sposobu użytkowania istniejącego budynku szkoły na przedszkole wraz z termomodernizacją obiektu w Niegowie]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/przebudowa_ze_zmiana_sposobu_uzytkowania_istniejacego_budynku_szkoly_na_przedszkole_wraz_z_termomodernizacja_obiektu_w_niegowie</link>
			<description><![CDATA[]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Rozwój obszaru - kreowanie przestrzeni turystycznej]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/rozwoj_obszaru_-_kreowanie_przestrzeni</link>
			<description><![CDATA[Gmina Niegowa informuje o przystąpieniu do realizacji projektu  pod nazwą andbdquo;ROZW&Oacute;J OBSZARU - KREOWANIE PRZESTRZENI TURYSTYCZNEJandrdquo;, realizowanego z środk&oacute;w Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszar&oacute;w Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszar&oacute;w Wiejskich na lata 2014-2020 w ramach poddziałania andbdquo;Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społecznośćandrdquo; w ramach działania andbdquo;Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADERandrdquo; objętego programem  w zakresie budowy lub przebudowy og&oacute;lnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury turystycznej lub rekreacyjnej, lub kulturalnej.

Celem operacji jest udoskonalenie niekomercyjnej infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej z uwzględnieniem dziedzictwa lokalnego poprzez stworzenie 6 miejsc wykorzystujących lokalne zasoby. W związku z powyższym w miejscowościach : Niegowa, Trzebni&oacute;w, Łutowiec, Dąbrowno, Postaszowice i Moczydło powstaną punkty naprawy rower&oacute;w wraz z infrastruktura towarzyszącą. Projekt realizowany będzie w I etapie do 31 maja 2018 roku. Wysokość dofinansowania obejmuje 63,63% koszt&oacute;w kwalifikowanych.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Adaptacja budynku oraz budowa remizo - świetlicy w sołectwie Łutowiec]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/adaptacja-budynku-oraz-budowa-remizo-swietlicy</link>
			<description><![CDATA[Adaptacja poprzez przebudowę i termomodernizację budynku na remizę strażacką dla potrzeb OSP Niegowa oraz budowa remizo - świetlicy w sołectwie Łutowiec]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Informacja o podpisaniu umowy na dofinansowanie zadań na kwotę 130 000 PLN]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/informacja-o-podpisaniu-umowy-na-130000</link>
			<description><![CDATA[.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Konkurs Przedsięwzięć Inicjatyw Lokalnych]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/konkurs_przedsiewziec_inicjatyw_lokalnych</link>
			<description><![CDATA[. 
Gmina Niegowa zrealizowała 17 zadań wsp&oacute;łfinansowanych ze środk&oacute;w budżetu Wojew&oacute;dztwa Śląskiego w ramach Konkursu Przedsięwzięć Inicjatyw Lokalnych zgłoszonych przez Rady Sołeckie poszczeg&oacute;lnych sołectw. Szczeg&oacute;ły w poniższym załączniku.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[PROW na lata 2014-2020]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/prow_na_lata_2014-2020</link>
			<description><![CDATA[.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Przebudowa wodociągów w Bliżycach i Sokolnikach]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/przebudowa_wodociagow_w_blizycach_i_sokolnikach</link>
			<description><![CDATA[]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Szlak atrakcji turystycznych - ścieżki spacerowo - rowerowe w północnej części Woj. Śląskiego na terenie gmin Żarki, Niegowa, Janów]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/szlak_atrakcji_turystycznych__sciezki_spacerowo__rowerowe_w_polnocnej_czesci_woj_sl_na_terenie_gmin_zarki_niegowa_janow</link>
			<description><![CDATA[]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Termomodernizacja budynku użyteczności publicznej w miejscowości Niegowa]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/termomodernizacja-budynku-uzytecznosci</link>
			<description><![CDATA[Nazwa Beneficjenta: Gmina Niegowa 

Tytuł projektu: andbdquo;Termomodernizacja budynku użyteczności publicznej w miejscowości Niegowaandrdquo; 

Cele projektu: wykonanie modernizacji energetycznej budynku opartej m.in. na wykonaniu dociepleniu dachu, wymianie stolarki okiennej oraz montażem instalacji fotowoltaicznej, kt&oacute;re poprawią efektywność energetyczną obiektu. Realizacja projektu przyczyni się do zmniejszenie emisyjności a co za tym idzie wpłynie na poprawę jakości środowiska, oraz stworzenie warunk&oacute;w dla rozwoju zr&oacute;wnoważonego. W wyniku realizacji projektu nastąpi wzrost produkcji energii ze źr&oacute;deł odnawialnych, poprawa świadomości ekologicznej społeczeństwa, polepszenie warunk&oacute;w użytkowania budynku szkoły.

Wysokość wkładu UE: 1 001 281,53 zł.

Wartość projektu: 1 312 479,42 zł.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Budowa, modernizacja wodociągu w miejscowości Bliżyce, Sokolniki i Trzebniów]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/budowa-modernizacja-wodociagu-w-miejscowosci</link>
			<description><![CDATA[Budowa, przebudowa - modernizacja wodociągu w miejscowości Bliżyce, Sokolniki i Trzebni&oacute;w wraz ze studniami wodomierzowymi]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Informacja o podpisaniu umowy na dofinansowanie zadań na kwotę 430 000 PLN]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/informacja-o-podpisaniu-umowy-na-430000PLN</link>
			<description><![CDATA[.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[PROGRAM REGIONALNY 2007-2013]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/program_regionalny</link>
			<description><![CDATA[]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Przebudowa drogi gminnej nr 680009S i 680035S w m. Trzebniów – Brzeziny – Postaszowice]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/przebudowa_drogi_gminnej_nr_680009s_i_680035s_w</link>
			<description><![CDATA[Informujemy, że Gmina Niegowa przystąpiła do realizacji projektu pn. Przebudowa drogi gminnej nr 680009 S i 680035 S w m. Trzebni&oacute;w - Brzeziny - Postaszowice  wsp&oacute;łfinansowanej z środk&oacute;w Programu Rozwoju Obszar&oacute;w Wiejskich na lata 2014 - 2020 w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszar&oacute;w Wiejskich: Europa inwestująca w obszary wiejskie. Typ operacji andbdquo;Budowa lub modernizacja dr&oacute;g lokalnychandrdquo; w ramach poddziałania andbdquo;Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzaj&oacute;w małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energiiandrdquo; .

Inwestycja obejmuje przebudowę dr&oacute;g gminnych w miejscowości Trzebni&oacute;w, Brzeziny, Postaszowice na działkach obręb Trzebni&oacute;w nr 2629, obręb Brzeziny nr 22, 82, 120, 122, 83, 123, obręb Postaszowice nr 216/1, 218/1, 343, 344/3, 344/4 o długości 2,120 metr&oacute;w i szerokości jezdni od 3,00 do 3,50 m, z utwardzonymi poboczami.

Wartość rob&oacute;t 1 280 509,11 zł., z czego 63,63% stanowią środki PROW. Pozostała kwota pochodzi z budżetu Gminy Niegowa.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Senior+]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/senior</link>
			<description><![CDATA[.      

Nazwa zadania: Dzienny Dom "Senior+" realizowanego w Ramach Programu Wieloletniego "Senior+" na lata 2021-2025

Wartość dofinansowania: 332 000 zł. 
Wkład własny: 168.000,00 zł. 
Dofinansowano z Środk&oacute;w Budżetu Państwa

Dzienny Dom Senior + w Moczydłach

Informujemy, że Gmina Niegowa bierze udział w programie wieloletnim andldquo;Senior+andrdquo; na lata 2021-2025 / moduł I / edycja 2023.

Czas trwania realizacji projektu: 02.03.2023 r.- 31.12.2023 r.

Celem programu jest jednorazowe wsparcie na utworzenie w ramach modułu I (przebudowę lub remont obiekt&oacute;w lub ich części, będących własnością jednostki samorządu terytorialnego) i/lub wyposażenie ośrodka wsparcia. Celem strategicznym programu jest zwiększenie aktywnego uczestnictwa senior&oacute;w w życiu społecznym poprzez dofinansowanie rozbudowy infrastruktury ośrodk&oacute;w wsparcia w środowisku lokalnym oraz zwiększenie miejsc w ośrodkach wsparcia andldquo;Senior+andrdquo;, tj. wsparcie działań jednostek samorządu w rozwoju na ich terenie sieci Dziennych Dom&oacute;w andldquo;Senior+andrdquo;.

Efektem udziału w programie będzie rozbudowa infrastruktury przyjaznej osobom w starszym wieku oraz poszerzenie oferty Gminy Niegowa o nową plac&oacute;wkę dziennego pobytu dla senior&oacute;w. Wyremontowanie i wyposażenie lokalu z dotacji, pozwoli na organizowanie wsparcia dla os&oacute;b w wieku 60+ w spos&oacute;b trwały i ciągły, co przyczyni się do poprawy jakości życia os&oacute;b starszych oraz zwiększenie aktywnego uczestnictwa tych os&oacute;b w życiu społecznym. Dzięki programowi powstanie miejsce spotkań dla senior&oacute;w, aktywizacji, edukacji, samopomocy, rekreacji, rehabilitacji, a także integracji społecznej i międzypokoleniowej.

Kryteria uczestnictwa - osoby w wieku 60+ nieaktywne zawodowo z Gminy Niegowa

Adres plac&oacute;wki: Dzienny Dom Senior + w Moczydłach, Moczydło 12, 42-320 Niegowa]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Termomodernizacja budynku użyteczności publicznej w miejscowości Ogorzelnik]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/termomodernizacja-budynku-uzytecznosci-ogorzelnik</link>
			<description><![CDATA[Nazwa Beneficjenta: Gmina Niegowa 

Tytuł projektu: andbdquo;Termomodernizacja budynku użyteczności publicznej w miejscowości Ogorzelnikandrdquo;  

Cele projektu: wykonanie modernizacji energetycznej budynku opartej m.in. na wykonaniu prac termomodernizacyjnych, budowie instalacji do pozyskania i dystrybucji energii pochodzącej ze źr&oacute;deł odnawialnych w modernizowanym energetycznie budynku. Poprawi to efektywność energetyczną obiektu. Realizacja projektu przyczyni się do zmniejszenia emisyjności a co za tym idzie wpłynie na poprawę jakości środowiska, oraz stworzenie warunk&oacute;w dla rozwoju zr&oacute;wnoważonego. W wyniku realizacji projektu nastąpi wzrost produkcji energii ze źr&oacute;deł odnawialnych, poprawa świadomości ekologicznej społeczeństwa oraz polepszenie warunk&oacute;w użytkowania budynku.

Wysokość wkładu UE: 470 285,18 zł.

Wartość projektu: 635 667,17 zł.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Budowa - przebudowa wodociągu w Gorzków Nowy, Gorzków Stary, Ludwinów, Mzurów]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/budowa-przebudowa-wodociagu-w-gorzkow-nowy</link>
			<description><![CDATA[Budowa - przebudowa wodociągu w miejscowościach Gorzk&oacute;w Nowy, Gorzk&oacute;w Stary, Ludwin&oacute;w, Mzur&oacute;w]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Ministerstwo Sportu i Turystyki]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/ministerstwo-sportu-i-turystyki</link>
			<description><![CDATA[.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Pomoc społ.]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/opieka_spoleczna</link>
			<description><![CDATA[Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Niegowie 
ul. Bankowa 21 
42-320 Niegowa 
powiat myszkowski 
wojew&oacute;dztwo śląskie

tel./fax. 34 317 10 69 
http://www.gopsniegowa.pl/

e-mail:  gops@niegowa.pl

GOPS czynny: 
Poniedziałek 7.30 - 15.30 
Wtorek 7.30 - 17.00 
Środa  7.30 - 15.30 
Czwartek 7.30 - 15.30 
Piątek  7.30 - 14.00

Pracownicy:

mgr Renata Mędrek-Ociepka - KIEROWNIK 
mgr Renata Pietras - Inspektor ds. świadczeń rodzinnych i funduszu alimentacyjnego 
mgr Iwona Madej - Specjalista Pracy Socjalnej 
mgr Katarzyna Kędziora - Pracownik Socjalny 
mgr Małgorzata Kalarus - Gł&oacute;wna Księgowa 
mgr Jadwiga Skalec - Młodszy Asystent Rodziny 
 
Katarzyna Macherzyńska - Inspektor Ochrony Danych]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Przebudowa drogi gminnej nr 680015 w m. Postaszowice - Mzurów]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/przebudowa_drogi_gminnej_nr_680015_w_m</link>
			<description><![CDATA[Informujemy, że Gmina Niegowa przystąpiła do realizacji projektu pn. Przebudowa drogi gminnej nr 680015 w m. Postaszowice - Mzur&oacute;w wsp&oacute;łfinansowanej z środk&oacute;w Programu Rozwoju Obszar&oacute;w Wiejskich na lata 2014 - 2020 w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszar&oacute;w Wiejskich: Europa inwestująca w obszary wiejskie. Typ operacji andbdquo;Budowa lub modernizacja dr&oacute;g lokalnychandrdquo; w ramach poddziałania andbdquo;Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzaj&oacute;w małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energiiandrdquo;.

Inwestycja obejmuje przebudowę dr&oacute;g gminnych w miejscowości Trzebni&oacute;w, Brzeziny, Postaszowice na działkach obręb Postaszowice nr 344/4, 348, 518, 919, 926, 898/1, 669, 853, 854, 855, 856, 857, 858, 859, 1270, 860 i obręb Mzur&oacute;w nr 264, 268 o długości 1,478 metr&oacute;w i szerokości jezdni od 3,00 do 4,00 m, z utwardzonymi poboczami, zjazdami i odwodnieniem.

Wartość rob&oacute;t 598 491,98 zł., z czego 63,63% stanowią środki PROW. Pozostała kwota pochodzi z budżetu Gminy Niegowa.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Prace konserwatorsko - restauratorskie kaplicy cmentarnej na cmentarzu parafialnym w Niegowie]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/prace-konserwatorsko-restauratorskie-kaplicy</link>
			<description><![CDATA[Prace konserwatorsko - restauratorskie kaplicy cmentarnej na cmentarzu parafialnym w Niegowie]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Samorząd]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/samorzad</link>
			<description><![CDATA[]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Urząd Marszałkowski Województwa Śląskiego]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/urzad-marszalkowski-wojewodztwa-slaskiego</link>
			<description><![CDATA[.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Wirtualny spacer po gminie Niegowa "JASKÓŁKA" wraz z akcją promocyjną]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/jaskolka</link>
			<description><![CDATA[Gmina Niegowa informuje o przystąpieniu do realizacji projektu  pod nazwą, Wirtualny spacer po gminie Niegowa "JASK&Oacute;ŁKA" wraz z akcją promocyjną realizowanego z udziałem środk&oacute;w Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszar&oacute;w Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszar&oacute;w Wiejskich na lata 2014-2020 w ramach poddziałania andbdquo;Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społecznośćandrdquo; w ramach działania andbdquo;Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADERandrdquo; objętego Programem  w zakresie andbdquo;Zachowanie dziedzictwa lokalnegoandrdquo;

W ramach projektu zakłada się wykonanie programu andbdquo;JASK&Oacute;ŁKAandrdquo; umożliwiającego wirtualny spacer po najpiękniejszych zakątkach gminy oraz wykonanie materiał&oacute;w promujących i zachęcających do korzystania z mobilnej aplikacji. 

Wysokość dofinansowania obejmuje 63,63% koszt&oacute;w kwalifikowanych.

 

.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[REGIONALNY PROGRAM OPERACYJNY 2014-2020]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/program_regionalny_2017-2020</link>
			<description><![CDATA[]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Zagospodarowanie terenu na potrzeby rozwoju turystyki i rekreacji w gminie Niegowa]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/zagospodarowanie_terenu_na_potrzeby_rozwoju</link>
			<description><![CDATA[Gmina Niegowa informuje o przystąpieniu do realizacji projektu pod nazwą:

andbdquo;ZAGOSPODAROWANIE TERENU NA POTRZEBY ROZWOJU TURYSTYKI I REKREACJI W GMINIE NIEGOWAandrdquo;

realizowanego z środk&oacute;w Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszar&oacute;w Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszar&oacute;w Wiejskich na lata 2014-2020 w ramach poddziałania andbdquo;Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społecznośćandrdquo; w ramach działania andbdquo;Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADERandrdquo; objętego programem w zakresie budowy lub przebudowy og&oacute;lnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury turystycznej lub rekreacyjnej, lub kulturalnej.

Celem operacji jest zagospodarowanie terenu na potrzeby rozwoju turystyki i rekreacji w miejscowości Niegowa - Gmina Niegowa, co wpłynie i podniesie atrakcyjność turystyczną miejscowości, a także zwiększy się liczba os&oacute;b odwiedzających zagospodarowany teren.

Wysokość dofinansowania obejmuje 63,63% koszt&oacute;w kwalifikowanych.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Przebudowa wodociągu w pasie drogowym Bliżyce]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/przebudowa_wodociagu_w_pasie_drogowym_blizyce</link>
			<description><![CDATA[Informujemy, że Gmina Niegowa przystąpiła do realizacji projektu pn.

Przebudowa wodociągu w pasie drogowym drogi wojew&oacute;dzkiej w miejscowości Bliżyce - Etap II dla drogi wojew&oacute;dzkiej Przebudowa wodociągu wraz z przyłączami w miejscowości Sokolniki gm. Niegowa - Etap I Sokolniki - Bukowiec

wsp&oacute;łfinansowanej z środk&oacute;w Programu Rozwoju Obszar&oacute;w Wiejskich na lata 2014 - 2020 w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszar&oacute;w Wiejskich: Europa inwestująca w obszary wiejskie.

Typ operacji andbdquo;Gospodarka wodno - ściekowaandrdquo; w ramach poddziałania Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzaj&oacute;w małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii

W ramach projektu zostaną przebudowane dwa odcinki sieci wodociągowej: w miejscowości Bliżyce w pasie drogi wojew&oacute;dzkiej nr DW-789 i Sokolniki w pasie drogi powiatowej Nr DP-1017S od zbiornika wody aż do skrzyżowania z drogą powiatową do Bliżyc. Ponadto zmodernizowane będzie ujęcie wody pitnej i zbiornik grawitacyjny. Zakupiony będzie r&oacute;wnież agregat prądotw&oacute;rczy.

Wartość rob&oacute;t łącznie wynosi brutto 1 596 540,00 zł., z czego 63,63% stanowią środki PROW na lata 2014 - 2020. Pozostała kwota pochodzi z budżetu Gminy Niegowa.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Przebudowa wodociągu wraz z przyłączami w granicy pasa drogowego drogi powiatowej w miejscowości Bliżyce - Etap I]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/przebudowa-wodociagu-wraz-z-przylaczami-w</link>
			<description><![CDATA[Europejski Fundusz rolny na rzecz Rozwoju obszar&oacute;w Wiejskich: 
Europa inwestująca w obszary wiejskie

operacja mająca na celu:

Poprawa infrastruktury technicznej związanej z zaopatrzeniem w wodę poprzez przebudowę wodociągu z przepięciem przyłącz w pasie drogi powiatowej w miejscowości Bliżyce. Przebudowa ta przyczyni się do poprawy warunk&oacute;w i standard&oacute;w życia oraz prowadzenia działalności gospodarczej mieszkańc&oacute;w miejscowości.  Ułatwi dostęp mieszkańcom do czystej bieżącej wody pitnej, czerpanej z ekologicznych studni głębinowych oraz poprawi stan środowiska naturalnego poprzez likwidacje azbestowej sieci wodociągowej.

wsp&oacute;łfinansowana jest ze środk&oacute;w Unii Europejskiej w ramach:

operacji typu andbdquo;Gospodarka wodno - ściekowaandrdquo; w ramach poddziałania Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzaj&oacute;w małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii objętego Programem Rozwoju Obszar&oacute;w Wiejskich na lata 2014-2020 wsp&oacute;łfinansowanego ze środk&oacute;w Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszar&oacute;w wiejskich (EFRROW).]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Wirtualny spacer po Gminie]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/wirtualny_spacer_po_gminie</link>
			<description><![CDATA[Wirtualny spacer po Gminie Niegowa]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Rozbudowa/przebudowa/modernizacja oczyszczalni ścieków w miejscowości Niegowa]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/rozbudowaprzebudowamodernizacja-oczyszczalni</link>
			<description><![CDATA[Europejski Fundusz rolny na rzecz Rozwoju obszar&oacute;w Wiejskich: Europa inwestująca w obszary wiejskie 
operacja mająca na celu: Poprawę warunk&oacute;w i standard&oacute;w życia oraz prowadzenia działalności gospodarczej i rolniczej mieszkańc&oacute;w gminy. Poprawa stanu środowiska naturalnego wsp&oacute;łfinansowana jest ze środk&oacute;w Unii Europejskiej w ramach operacji typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach podziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzaj&oacute;w małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszar&oacute;w Wiejskich na lata 2014-2020 wsp&oacute;łfinansowanego ze środk&oacute;w EFRROW 
 
Informacja o podpisaniu umowy na dofinansowanie zadania. W dniu 23.03.2023 roku podpisano umowę o dofinansowaniu projektu pn.: Rozbudowa/przebudowa/modernizacja oczyszczalni ściek&oacute;w w miejscowości Niegowa. 
Wojew&oacute;dztwo Śląskie reprezentował Pan Grzegorz Boski - Członek Zarządu Wojew&oacute;dztwa Śląskiego i Pani Danuta Jędrychowska - Dyrektor Departamentu Teren&oacute;w Wiejskich, Gminę Niegowa reprezentował W&oacute;jt Gminy Mariusz Rembak oraz Skarbnik Gminy Cecylia Lampa. Umowa określa w spos&oacute;b szczeg&oacute;łowy zasady, tryb, warunki przekazywania i wykorzystywania środk&oacute;w dotacji przez Gminę Niegowa na realizację projektu. Zagwarantowane środki z budżetu Unii Europejskiej wynoszą 3 000 000,00 zł i stanowią nie więcej niż 100,00 % kwoty całkowitych wydatk&oacute;w kwalifikowanych. 
W ramach projektu zostanie rozbudowana/przebudowana/modernizowana oczyszczalnia ściek&oacute;w w miejscowości Niegowa. Roboty będą polegać na: wykonaniu dokumentacji/projektu wraz z uzyskaniem decyzji pozowania na budowę, wykonaniu  instalacji odbioru osadu nadmiernego z SBR, zbiornika osadu nadmiernego, budowy budynku odwadniania i higienizacji, transportu i higienizacja osadu, stacji dmuchaw, sterowania, zasilania, dr&oacute;g dojazdowych i na koniec rozruch.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[O Urzędzie]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/o_urzedzie</link>
			<description><![CDATA[W&Oacute;JT GMINY NIEGOWA - Mariusz Rembak

SEKRETARZ GMINY - Małgorzata Konarska

SKARBNIK GMINY - Renata Noszczyk

PRZEWODNICZĄCY RADY GMINY - Michał Jędruszek 
 

Urząd Gminy Niegowa 
ul. Sobieskiego 1 
42-320 Niegowa 
powiat myszkowski 
wojew&oacute;dztwo śląskie

NIP: 577-16-76-910 
REGON: 000539970 

 
 
 
Nr konta bankowego: KRAKOWSKI BANK SP&Oacute;ŁDZIELCZY - ODDZIAŁ W NIEGOWIE 
                                   37 8591 0007 0330 0920 5051 0001 
 
Nr konta bankowego OPŁATY ZA GOSPODAROWANIE ODPADAMI 
                      Krakowski Bank Sp&oacute;łdzielczy Oddział w Niegowie 
                                 19 8591 0007 0330 0920 5051 0034 
 
telefony:   centrala   +48 (34) 315 10 20,  (34) 315 10 48,  (34) 315 12 16 
                           fax           (34) 315 10 48

 
Zam&oacute;wienia publiczne  (34) 315 12 25

Skrzynka ePUAP: /UG-Niegowa/SkrytkaESP 
e-Doręczenia: AE:PL-61480-22554-UHAHU-27 
e-mail: urzad@niegowa.pl 
BIP: http://www.niegowa.bip.net.pl/

Urząd Gminy czynny: 
 
Poniedziałek 7.30 - 15.30 
Wtorek 7.30 - 17.00 
Środa  7.30 - 15.30 
Czwartek 7.30 - 15.30 
Piątek  7.30 - 14.00 
 
W SPRAWACH SKARG I WNIOSK&Oacute;W PRZYJMUJĄ: 

W&oacute;jt Gminy Niegowa

wtorek, środa 
w godzinach 1230-1430

oraz upoważnieni przez W&oacute;jta:

Sekretarz Gminy 
Skarbnik Gminy 
 
w godzinach pracy Urzędu Gminy]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[O gminie]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/o_gminie</link>
			<description><![CDATA[Gmina Niegowa położona jest na terenie Zespołu Jurajskich Park&oacute;w Krajobrazowych na południowy wsch&oacute;d od Częstochowy, w dorzeczu Pilicy i Warty. Jest jednym z piękniejszych teren&oacute;w Jury Krakowsko - Częstochowskiej, nic więc dziwnego, że spory jej obszar włączono w skład Parku Krajobrazowego andbdquo;Orlich Gniazdandrdquo;. Pag&oacute;rkowaty teren nie tylko dodaje uroku sielskim krajobrazom, ale też stanowi poważny problem w rolniczym użytkowaniu tych ziem, nic więc dziwnego, że przed laty teren gminy zaliczano do obszar&oacute;w andbdquo;g&oacute;rskichandrdquo;. 
Przez Niegowę biegnie, dzieląc gminę na dwie części, stary trakt łączący Siewierz z Lelowem. Teren nie jest skażony przez przemysł. 
Krajobraz okołoniegowskich wiosek urozmaicony jest lasami, wapiennymi skałami i g&oacute;rującymi nad okolicą średniowiecznymi fortecami. Przez teren gminy biegnie kilka szlak&oacute;w turystyki pieszej, rowerowej i konnej. Na obszarze 88 km2  znajduje się 20 sołectw: Antolka, Bliżyce, Bobolice, Brzeziny, Dąbrowno, Gorzk&oacute;w Nowy, Gorzk&oacute;w Stary, Ludwin&oacute;w, Łutowiec, Mir&oacute;w, Moczydło, Mzur&oacute;w, Niegowa, Nieg&oacute;wka, Ogorzelnik, Postaszowice, Sokolniki, Tomiszowice, Trzebni&oacute;w, Zag&oacute;rze, w kt&oacute;rych zamieszkuje prawie 6 tys. ludzi. 
Gmina ma typowo rolniczy charakter. Działalnością rolniczą zajmuje się 1162 gospodarstw indywidualnych. Rozwija się r&oacute;wnież przemysł obuwniczy i obr&oacute;bka drewna. Na terenie gminy funkcjonuje około 260 podmiot&oacute;w gospodarczych. Gł&oacute;wna działalność to handel, gastronomia, usługi budowlane i transportowe. Obok rolnictwa największe znaczenie dla gminy ma turystyka. Gmina Niegowa leży w bezpośrednim sąsiedztwie dużych aglomeracji miejskich. Posiada bardzo dogodne położenie geograficzne i połączenia komunikacyjne oraz walory przyrodnicze i krajobrazowe. Jest więc naturalnym zapleczem turystycznym dla mieszkańc&oacute;w Śląska, Zagłębia i nie tylko.     
Malownicze tereny, niepowtarzalne jurajskie krajobrazy, czyste powietrze i spok&oacute;j dają możliwość prawdziwego wypoczynku i rekreacji. Można tu uprawiać turystykę pieszą i rowerową. Okolice Niegowy charakteryzują się wzniesieniami i głębokimi jarami, r&oacute;żnica wysokości dochodzi czasami do 90m. Ukształtowanie terenu pozwala zimą na uprawianie narciarstwa i saneczkarstwa. Atrakcyjne szlaki turystyczne o r&oacute;żnym stopniu trudności zachęcają do wędr&oacute;wek i spacer&oacute;w. Skałki i groty przyciągają wspinaczy i speleolog&oacute;w. Koneserom polecamy wyprawy do jaskiń Księdza Borka, Szczeliny Piętrowej, Kamiennego Gradu, Trzebniowskiej, Wiernej, Wiercicy, Ludwinowskjej, Suchej, jaskini w Sokolnikach, Gliwickiej Studni i innych. Jedną z ciekawszych grup ostańc&oacute;w wapiennych są Skały Mirowskie, z bardzo dobrymi warunkami do uprawiania wspinaczki. 
Typowym dla gminy jest mozaikowy rozkład r&oacute;żnych biotyp&oacute;w, od suchych i ciepłych, do wilgotnych i chłodnych zalesionych teren&oacute;w otwartych. Dzięki r&oacute;żnorodności  środowisk występuje tutaj duże bogactwo flory i fauny, kt&oacute;re świadczy o unikalnym charakterze świata roślinnego i zwierzęcego tych teren&oacute;w. 
Najbardziej godne uwagi są ruiny średniowiecznych zamk&oacute;w obronnych w Mirowie i Bobolicach, kt&oacute;re są położone na południe od Niegowy, oddalone są od siebie o 1,5 km. Należą do najpiękniejszych na szlaku Orlich Gniazd. Na temat zamk&oacute;w istnieje wiele legend. Ponoć łączył je podziemny korytarz.  Warta zwiedzenia jest r&oacute;wnież strażnica w Łutowcu. Ponadto czternastowieczny kości&oacute;ł pod wezwaniem św. Mikołaja w Niegowie,   a także Mirowska G&oacute;ra z jaskinią Kamiennego Gradu i Szczeliną Piętrową w Mirowie, grzędy skalne między zamkami w Mirowie i Bobolicach. 
Przez teren gminy przechodzą szlaki turystyczne; czerwony - Szlak Orlich Gniazd, niebieski - Szlak Warowni Jurajskich, ż&oacute;łty - Zamonitu.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Do pobrania]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/do_pobrania</link>
			<description><![CDATA[]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Głos Gminy Niegowa]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/glos_gminy_niegowa</link>
			<description><![CDATA[Szanowni Państwo, zapraszamy do zapoznania się z najnowszym wydaniem Biuletynu andbdquo;Głos Gminy Niegowaandrdquo;. Znajdą tu Państwo większość wykonanych inwestycji i wydarzeń, kt&oacute;re miały miejsce w czasie mijającej kadencji. Informacja obejmuje r&oacute;wnież rozpoczęte zadania, na kt&oacute;re pozyskano już środki finansowe. Życzymy przyjemnej lektury.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Jakość powietrza]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/jakosc_powietrza</link>
			<description><![CDATA[POWIADOMIENIA SPOŁECZEŃSTWA O ZŁEJ JAKOŚCI POWIETRZA

Wojew&oacute;dzki Inspektor Ochrony Środowiska w Katowicach w oparciu o dane uzyskane w ramach śląskiego monitoringu jakości powietrza informuje Wojew&oacute;dzkie Centrum Zarządzania Kryzysowego w Katowicach o wystąpieniu ie wystąpieniu przekroczenia dopuszczalnego poziomu stężeń jednogodzinnych dwutlenku siarki, dwutlenku azotu, ośmiogodzinnych stężeń tlenku węgla oraz ośmiogodzinnego poziomu docelowego ozonu. 
 
Powiadomienia o jakości powietrza - link 
Komunikaty o jakości powietrza

JAKOŚĆ POWIETRZA 

PROGRAM CZYSTE POWIETRZE https://www.wfosigw.katowice.pl/program-czyste-powietrze.html

PROGNOZA JAKOŚCI POWIETRZA

ŚLĄSKI MONITORING POWIETRZA

INFORMACJA WOJEW&Oacute;DZKIEGO INSPEKTORATU OCHRONY ŚRODOWISKA W KATOWICACH DOTYCZĄCA SPOSOBU INFORMOWANIA O JAKOŚCI POWIETRZA W WOJEW&Oacute;DZTWIE ŚLĄSKIM

PROGRAM OCHRONY POWIETRZA DLA TERENU WOJEW&Oacute;DZTWA ŚLĄSKIEGO  MAJĄCY NA CELU OSIĄGNIĘCIE POZIOM&Oacute;W DOPUSZCZALNYCH SUBSTANCJI W POWIETRZU ORAZ PUŁAPU STĘŻENIA EKSPOZYCJI 
 
Krajowy Program Ochrony Powietrza do roku 2020 (z perspektywą do 2030) 
Mapa jakości powietrza na świecie 
Aplikacja powietrzna na telefony z systemem Android, iOS i Windows  
 
INNE LOKALNE DOKUMENTY

Plan Gospodarki Niskoemisyjnej dla Gminy Niegowa 
Założenia do planu zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe dla Gminy Niegowa 
Program Ochrony Środowiska dla Gminy Niegowa na lata 2017-2020  (z perspektywą na lata 2021 - 2024) 
 
Uchwała Nr V/36/1/2017 Sejmiku Wojew&oacute;dztwa Śląskiego z dnia 7 kwietnia 2017 r. w sprawie wprowadzenia na obszarze wojew&oacute;dztwa śląskiego ograniczeń w zakresie eksploatacji instalacji, w kt&oacute;rych następuje spalanie paliw 
 

EDUKACJA 
andbdquo;Materiały edukacyjne w zakresie uchwały antysmogowejandrdquo;

Linki do filmik&oacute;w edukacyjnych  
Strona poświęcona zagadnieniu jakości powietrza w regionie 
Prezentacja WIOŚ dla szk&oacute;ł - andbdquo;Przyczyny złej jakości powietrza w wojew&oacute;dztwie śląskim oraz spos&oacute;b informowania o jakości powietrzaandrdquo;]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[OCHRONA LUDNOŚCI]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/ochrona_ludnosci</link>
			<description><![CDATA[PORADNIK BEZPIECZEŃSTWA

Praktyczny przewodnik zawiera niezbędne informacje, umożliwiające każdemu obywatelowi skuteczne przygotowanie i działanie w sytuacjach kryzysowych, takich jak wojna, klęski żywiołowe czy awarie infrastruktury krytycznej - www.poradnikbezpieczenstwa.gov.pl

SYGNAŁY ALARMOWE i KOMUNIKATY OSTRZEGAWCZE

System bezpieczeństwa to r&oacute;wnież ostrzeganie  przed r&oacute;żnego rodzaju zagrożeniami, czy to katastrofami naturalnymi, czy o innym charakterze. W tym celu istnieją alerty RCB oraz syreny alarmowe. Więcej informacji - https://www.gov.pl/web/mswia/mswia-informuje-alerty-i-syreny-na-strazy-twojego-bezpieczenstwa

 
WYKAZ NUMER&Oacute;W TELEFON&Oacute;W ALARMOWYCH

TELEFON ALARMOWY - 112

STRAŻ POŻARNA - 998

POLICJA - 997

POGOTOWIE RATUNKOWE - 999

POGOTOWIE GAZOWE - 992

POGOTOWIE ENERGETYCZNE - 991

W celu ochrony ludności i zminimalizowania strat w przypadku wystąpienia zagrożeń w poniższym załączniku zamieszczono szczeg&oacute;łowe informacje dotyczące: 
 
- Procedury zachowań w przypadku wystąpienia zagrożeń; 
- Rodzaje alarm&oacute;w, sygnały alarmowe; 
- Komunikaty ostrzegawcze; 
- Numery telefon&oacute;w alarmowych. 
 
Opracował: Marcin Madej]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Komunikaty, Informacje, Ostrzeżenia]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/komunikaty_informacje_ostrzezenia</link>
			<description><![CDATA[Informacja - pomoc osobom bezdomnym 
  
W związku z prowadzonymi działaniami w zakresie ochrony ludności podczas nadchodzącej zimy, wzorem lat ubiegłych Śląski Urząd Wojew&oacute;dzki w Katowicach wydał plakat informujący o bezpłatnym trzycyfrowym numerze telefonu 987 (zar&oacute;wno z telefon&oacute;w kom&oacute;rkowych, jak i stacjonarnych), pod kt&oacute;rym od 1 listopada br. można uzyskać informację o możliwości pomocy w zakresie noclegu i wyżywienia dla os&oacute;b bezdomnych na terenie wojew&oacute;dztwa śląskiego oraz numery telefon&oacute;w alarmowych. 
 
Wykaz jednostek świadczących pomoc osobom bezdomnym z terenu całego wojew&oacute;dztwa znajduje się na stronie internetowej Śląskiego Urzędu Wojew&oacute;dzkiego - LINK 
  

                                        
  


INFORMACJA

Nowa lokalizacja Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej:     Niegowa, ul. BANKOWA 21

Nowy numer telefonu do GOPS:    34 317 10 69



INFORMACJA 
dla mieszkańc&oacute;w Gminy Niegowa 
w sprawie zapewnienia opieki bezdomnym zwierzętom

 

W&oacute;jt Gminy Niegowa informuje że:

odławianie bezdomnych zwierząt z terenu Gminy Niegowa, całodobową opiekę lekarsko - weterynaryjną w przypadku zdarzeń drogowych z terenu Gminy Niegowa w roku 2016 zapewniać będzie firma:

JUKO Sp. z.o.o z siedzibą w Zawierciu (42-400), ul. Piłsudskiego 54/40, prowadząca schronisko dla bezdomnych zwierząt mieszczące się w miejscowości Bolesław, ul. Parkowa 60.

Wszelkie interwencje w tych sprawach można zgłaszać w tutejszym Urzędzie pok&oacute;j nr 4. 
Osoba do kontaktu: Pan Marcin Madej telefon - 34 315 10 20 wewn. 104


 
Urząd Gminy Niegowa 
ul. Sobieskiego 1, 42-320 Niegowa 
tel./fax.: + 48 34 315 10 20, 34 315 10 48 
e-mail: urzad@niegowa.pl]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Deklaracja dostępności]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/deklaracja_dostepnosci</link>
			<description><![CDATA[Urząd Gminy Niegowa zobowiązuje się zapewnić dostępność swojej strony internetowej zgodnie z ustawą z dnia 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiot&oacute;w publicznych. Oświadczenie w sprawie dostępności ma zastosowanie do strony internetowej Urzędu Gminy Niegowa - www.niegowa.pl 

Data publikacji strony internetowej:  2006-07-21. 
Data ostatniej istotnej aktualizacji:  2020-03-31.

Strona internetowa jest częściowo zgodna z ustawą z dnia 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiot&oacute;w publicznych z powodu niezgodności lub wyłączeń wymienionych poniżej:


	filmy nie posiadają napis&oacute;w dla os&oacute;b głuchych,
	część plik&oacute;w nie jest dostępnych cyfrowo,
	brak odpowiedniej struktury nagł&oacute;wkowej artykuł&oacute;w,


Wyłączenia:


	mapy są wyłączone z obowiązku zapewniania dostępności,
	filmy zostały opublikowane przed wejściem w życie ustawy o dostępności cyfrowej


Oświadczenie sporządzono dnia:  2020-03-30. Deklarację sporządzono na podstawie samooceny przeprowadzonej przez podmiot publiczny.

Informacje zwrotne i dane kontaktowe

W przypadku problem&oacute;w z dostępnością strony internetowej prosimy o kontakt. Osobą kontaktową jest Ireneusz Staśko, urzad@niegowa.pl. Kontaktować można się także dzwoniąc na numer telefonu +48 34 315 10 20. Tą samą drogą można składać wnioski o udostępnienie informacji niedostępnej oraz składać żądania zapewnienia dostępności.

Każdy ma prawo do wystąpienia z żądaniem zapewnienia dostępności cyfrowej strony internetowej, aplikacji mobilnej lub jakiegoś ich elementu. Można także zażądać udostępnienia informacji za pomocą alternatywnego sposobu dostępu, na przykład przez odczytanie niedostępnego cyfrowo dokumentu, opisanie zawartości filmu bez audiodeskrypcji itp. Żądanie powinno zawierać dane osoby zgłaszającej żądanie, wskazanie, o kt&oacute;rą stronę internetową lub aplikację mobilną chodzi oraz spos&oacute;b kontaktu. Jeżeli osoba żądająca zgłasza potrzebę otrzymania informacji za pomocą alternatywnego sposobu dostępu,, powinna także określić dogodny dla niej spos&oacute;b przedstawienia tej informacji. Podmiot publiczny powinien zrealizować żądanie niezwłocznie, nie p&oacute;źniej niż w ciągu 7 dni od dnia wystąpienia z żądaniem. Jeżeli dotrzymanie tego terminu nie jest możliwe, podmiot publiczny niezwłocznie informuje o tym wnoszącego żądanie, kiedy realizacja żądania będzie możliwa, przy czym termin ten nie może być dłuższy niż 2 miesiące od dnia wystąpienia z żądaniem. Jeżeli zapewnienie dostępności cyfrowej nie jest możliwe, podmiot publiczny może zaproponować alternatywny spos&oacute;b dostępu do informacji. W przypadku, gdy podmiot publiczny odm&oacute;wi realizacji żądania zapewnienia dostępności lub alternatywnego sposobu dostępu do informacji, wnoszący żądanie możne złożyć skargę w sprawie zapewniana dostępności cyfrowej strony internetowej, aplikacji mobilnej lub elementu strony internetowej, lub aplikacji mobilnej. Po wyczerpaniu wskazanej wyżej procedury można także złożyć wniosek do Rzecznika Praw Obywatelskich.

Link do strony internetowej Rzecznika Praw Obywatelskich.

Dostępność architektoniczna


	Budynek Urzędu Gminy Niegowa znajduje się w Niegowie (42 - 320 Niegowa) przy ul. Sobieskiego Nr 1. Do budynku prowadzą dwa wejścia : wejście gł&oacute;wne od ul. Sobieskiego i wejście boczne od strony drogi do Postaszowic. Do wejścia gł&oacute;wnego prowadzą schody. Zar&oacute;wno z wejścia gł&oacute;wnego jak i bocznego mogą korzystać zar&oacute;wno goście jak i pracownicy.


W Urzędzie brak recepcji i wyznaczonych obszar&oacute;w kontroli.

Dla os&oacute;b na w&oacute;zkach dostępne jest wejście boczne i część korytarza na parterze. Do drugiej części korytarza prowadzą schody ( 4 stopnie ). W budynku brak windy i urządzeń ułatwiających osobom na w&oacute;zkach poruszanie się po budynku.

Toaleta dla os&oacute;b niepełnosprawnych znajduje się na parterze, po prawej stronie od wejścia gł&oacute;wnego.

Bezpośrednio przy w wejściu bocznym znajdują się dwa miejsca parkingowe dla os&oacute;b niepełnosprawnych. Trzecie miejsce parkingowe dla niepełnosprawnych znajduje się w odległości ok. 30 m od wejścia bocznego.

Do budynku i wszystkich jego pomieszczeń można wejść z psem asystującym i psem przewodnikiem.

W budynku nie ma pętli indukcyjnych.

W budynku nie ma oznaczeń w alfabecie braille'a  ani oznaczeń kontrastowych lub w druku powiększonym dla os&oacute;b niewidomych i słabowidzących.

W budynku nie ma możliwości korzystania z polskiego języka migowego. 
 
Aplikacje mobilne

Brak]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Wersja dla niesłyszących]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/wersja-dla-nieslyszacych</link>
			<description><![CDATA[Realizując zapisy Ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczeg&oacute;lnymi potrzebami oraz Ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o języku migowym i innych środkach komunikowania się, Gmina Niegowa informuje, że na potrzeby os&oacute;b niesłyszących lub słabo słyszących udostępnia możliwość skorzystania z pośrednictwa tłumacza języka migowego w siedzibie Urzędu.

Skorzystanie z usługi tłumacza języka migowego jest bezpłatne i wymaga powiadomienia o tym fakcie Urzędu 3 dni robocze przed planowaną wizytą w Urzędzie, z wyjątkiem sytuacji nagłych.

W celu powiadomienia Urzędu o chęci skorzystania z usługi tłumacza należy złożyć wniosek zawierający informację o wybranej metodzie komunikowania się: PJM (polski język migowy), SJM (system językowo-migowy) i SKOGN (spos&oacute;b komunikowania się os&oacute;b głuchoniemych). Wniosek można wysłać:

1. korzystając z poczty elektronicznej na adres: urzad@niegowa.pl, 
2. listownie na adres:

Gmina Niegowa 
42-320 Niegowa 
ul. Sobieskiego 1

Jednocześnie przypominamy, że z Urzędem można komunikować się następującymi metodami:

1. Załatwić sprawę przy pomocy osoby przybranem, 
2. pocztą elektroniczną, adres: urzad@niegowa.pl, 
3. skontaktować się telefonicznie przy pomocy osoby trzeciej, tel.: 34 31 510 20.

Film o dostępie tłumacza języka migowego w budynku Urzędu zostanie wkr&oacute;tce dodany na stronę WWW.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[ARiMR - aktualności dla rolników]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/arimr-aktualnosci-dla-rolnikow</link>
			<description><![CDATA[Aktualne i ważne informacje dla rolnik&oacute;w publikowane przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa - LINK do WIADOMOŚCI]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Rządowy Fundusz Inwestycji Lokalnych]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/rzadowy-fundusz-inwestycji-lokalnych</link>
			<description><![CDATA[Rządowy Fundusz Inwestycji Lokalnych]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Odpady komunalne]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/odpady-komunalne</link>
			<description><![CDATA[W poniższych załącznikach znajdują się aktualne wzory deklaracji wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Pomoc dla Ukrainy]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/pomoc-dla-ukrainy</link>
			<description><![CDATA[Obywatelom Ukrainy, kt&oacute;rzy wjechali legalnie z Ukrainy do Polski po 23 lutego 2022 r. w związku z działaniami wojennymi i chcą pozostać w Polsce, ZUS będzie przyznawał i wypłacał świadczenia dla rodziny: 
- świadczenie wychowawcze z programu Rodzina 500+; 
- rodzinny kapitał opiekuńczy (RKO); 
- dofinansowanie pobytu w żłobku; 
- świadczenie z programu Dobry Start (300+).

Wnioski w języku ukraińskim będzie można składać tylko elektronicznie przez Platformę Usług Elektronicznych (PUE) ZUS. Informacja od kiedy można składać wnioski, będzie wkr&oacute;tce podana na stronie internetowej ZUS.

Ważne! Aby złożyć wniosek do ZUS potrzebny będzie: 
- polski numer identyfikacyjny PESEL osoby składającej wniosek i dziecka, 
- adres mailowy osoby, 
- polski numer telefonu, 
- numer rachunku bankowego w Polsce. 
 
Szczeg&oacute;łowe informacje znajdą Państwo pod linkiem: 
https://www.zus.pl/o-zus/aktualnosci/-/publisher/aktualnosc/1/wsparcie-finansowe-dla-obywateli-ukrainy-ktorzy-maja-pod-opieka-dziecko/4499134]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Cyberbezpieczeństwo-informacje]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/cyberbezpieczenstwo-informacje</link>
			<description><![CDATA[Ważne informacje z zakresu cyberbezpieczeństwa]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Rządowy Fundusz Rozwoju Dróg]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/rzadowy-fundusz-rozwoju-drog</link>
			<description><![CDATA[.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Program Operacyjny Polska Cyfrowa (POPC) na lata 2014-2020]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/program-operacyjny-polska-cyfrowa-popc-na-lata</link>
			<description><![CDATA[.

Gmina Niegowa realizuje projekt grantowy nr 5023/3/2022 pn. andbdquo;Cyfrowa Gminaandrdquo;, dofinansowany przez Unię Europejską w ramach Programu Operacyjnego Polska Cyfrowa (POPC) na lata 2014-2020, Oś priorytetowa V Rozw&oacute;j cyfrowy JST oraz wzmocnienie cyfrowej odporności na zagrożenie REACT-EU, działanie 5.1 rozw&oacute;j cyfrowy JST oraz wzmocnienie cyfrowej odporności na zagrożenia. Obsługą środk&oacute;w dofinansowanych w ramach POPC zajmuje się Centrum Projekt&oacute;w Polska Cyfrowa. https://www.gov.pl/web/cppc/v-os-react-eu

Celem projektu jest wsparcie rozwoju cyfrowego instytucji samorządowych oraz zwiększenie cyberbezpieczeństwa. Szczeg&oacute;łowe informacje o Projekcie w poniższym załączniku.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Fundusze Europejskie dla Śląskiego 2021-2027]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/fundusze-europejskie-dla-slaskiego</link>
			<description><![CDATA[Fundusze Europejskie dla Śląskiego 2021-2027]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Krajowy Plan Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO)]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/krajowy-plan-odbudowy-i-zwiekszania-odpornosci</link>
			<description><![CDATA[.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Rządowy Fundusz Polski Ład]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/polski-lad</link>
			<description><![CDATA[]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Program Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej na lata 2025 – 2026]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/program-ochrony-ludnosci-i-obrony-cywilnej</link>
			<description><![CDATA[Program Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej na lata 2025 - 2026]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Antolka]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/antolka</link>
			<description><![CDATA[Najprawdopodobniej wieś ta powstała w XVIII wieku. Nazwa miejscowości według podań miejscowej ludności pochodzi od Antoniny, c&oacute;rki dziedzica Tomiszowic. W miejscowości tej do dziś znajdują się pozostałości po zespole folwarcznym. Zabudowania te budowane były w 1890 roku. Budynek mieszkalny (część modrzewiowa) częściowo spłonął w pożarze w 1940 roku. W skład zespołu folwarcznego wchodzą: - magazyn z kamienia, - stodoła drewniana z elementami z kamienia, - bac&oacute;wka z kamienia, - dom mieszkalny połączony z piwnicami (pozostałości domu modrzewiowego) z kamienia. Od 1984 roku folwark należy do Jacka, Stanisława i Anny Nawar&oacute;w. Wcześniejszym właścicielem był Bogusław Jędruszek, kt&oacute;ry nabył to gospodarstwo od Jana i Marianny Gallar.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Obecnie Antolka zajmuje 369,01 ha powierzchni na co składają się:użytki rolne - 353,72 ha,  lasy - 6,20 ha,  pozostałe tereny - 9,09 ha. W 2001 roku wieś tą zamieszkiwało 48 os&oacute;b, w 2005 roku 44 osoby, a na dzień 31 grudnia 2006 roku wieś liczyła 42 mieszkańc&oacute;w. Źr&oacute;dło: www.niegowa.e-gmina.pl&nbsp;]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Bliżyce]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/blizyce</link>
			<description><![CDATA[Pierwsza wzmianka o wsi and#8222; Blischiczand#8221; pochodzi z roku 1369. Na przełomie XIV i XV wieku na utrzymanie starostwa i zamku lelowskiego płynęły dochody z Bliżyc, kt&oacute;re w tym okresie posiadały karczmę. Była tu bardzo żyzna gleba, dlatego kasztelanowie a p&oacute;źniej starostowie lelowscy doskonale umieli to wykorzystać. Wieś ta stanowiła własność kr&oacute;lewską i przez kilka wiek&oacute;w należała do zamku w Lelowie. Dlatego też mieszkańcy Bliżyc w tym okresie mieli lepszą sytuację materialną i prawną od innych wsi. Podlegali oni sądom kr&oacute;lewskim i byli pod ochroną starost&oacute;w, ich przedstawicielem był sołtys. Od XIV wieku Bliżyce należały do parafii Lel&oacute;w. Były odległe od Lelowe o 6 km w drodze prostej. W wieku XVI parafię tą podzielono na staromiejską i lelowską, Bliżyce weszły w skład staromiejskiej. Podkreślić należy, że w por&oacute;wnaniu z innymi wioskami położonymi bardziej na zach&oacute;d, była to wioska bogata. Świadczy o tym wizytacja z 1763 roku według kt&oacute;rej Bliżyce ze swych p&oacute;l karczemnych płaciły opr&oacute;cz dziesięciny należnej swemu proboszczowi jeszcze dziesięcinę proboszczom Zrębic. Około roku 1846 nastąpiła komasacja starej wsi. Bliżyce zmieniają swe położenie i całkowicie sw&oacute;j kształt. Dotychczas tworzyły one skupisko sięgające w głąb dzisiejszych Sokolnik. Po komasacji wydłużają się w linię prostą ciągnąc się na długość około 3-4 km, obecnie około 6 km . Wieś została podzielona na części, kt&oacute;rych nazwy, pomimo całkowitej integracji funkcjonują w słownictwie miejscowej ludności do dziś. Zalesie od strony p&oacute;łnocnej, dalej idąc w kierunku południowym Stawki, następnie właściwa wieś. Za wsią Ogrody, kt&oacute;re wzięły swą nazwę od rzeczywistych ogrod&oacute;w. Za ogrodami znajdowała się tzw. Mr&oacute;wka położona na wapiennym wzg&oacute;rzu gdzie znajdowały się liczne mrowiska. Wszystkie grunty wsi podzielono na 20 morgowe huby, cała wieś składała się z 21 łan&oacute;w. Pisząc o Bliżycach należy wspomnieć o szkolnictwie na tym terenie. Według protokołu sporządzonego w Ślęzanach 25 lutego 1823 roku na 23 gospodarzy zamieszkujących Bliżyce, tylko jeden sołtys Antoni Mazanek był piśmienny. Około 1863 roku w Bliżycach powstała prywatna szkoła. Nauczano w języku rosyjskim, gdyż był on językiem urzędowym. W języku polskim uczył mieszkańc&oacute;w Stefan Szczepańczyk, mieszkaniec Antolki żyjący w latach 1880-1926. Zajęcia odbywały się w prywatnym domu państwa Lis&oacute;w.&nbsp; Drewniana szkoła mieszcząca się na środku wsi została wybudowana około roku 1910-1912.&nbsp; W styczniu 1997 roku została oddana nowa piękna ośmioklasowa Szkoła Podstawowa w Bliżycach.W pamięci mieszkańc&oacute;w Bliżyc pozostały wspomnienia z okresu II wojny światowej. Na tych terenach walczyły r&oacute;żne ugrupowania wojskowe, przede wszystkim Bataliony Chłopskie i Armia Krajowa. Brały one udział w drobnych potyczkach batalistycznych oraz działaniach dywersyjnych Już w grudniu 1939 roku powstała organizacja pod kryptonimem and#8222; Adamand#8221;. W 1940 roku przy oddziałach wojskowych powstał punkt sanitarny, kt&oacute;ry wszedł w skład Ludowego Związku Kobiet i Zielonego Krzyża. Punkt sanitarny zajął się zakwaterowaniem około 150 rodzin warszawskich skierowanych przez Radę opiekuńczą po powstaniu warszawskim. Ludzie ci znaleźli schronienie przede wszystkim w budynku szkoły. Okres powojenny to lata rozkwitu Bliżyc. Wykopano wiele studni co znacznie ułatwiło życie mieszkańcom. W 1956 roku wybudowano kuźnię służącą kilku wioskom, kt&oacute;ra była użytkowana do lat 70 and#8211; tych. W latach siedemdziesiątych przeprowadzono przez wieś rurociąg oraz elektryczność. Przy czynnym udziale mieszkańc&oacute;w wybudowano bitą drogę oraz budynki GS-u: magazyny skupu żywca i zboża . W styczniu 1997 roku została oddana nowa, piękna szkoła w Bliżycach.Obecnie we wsi znajduje się piękna szkoła podstawowa, OSP, plac&oacute;wki handlowe, gospodarstwo agroturystyczne i lecznicza dla zwierząt. Bliżyce zajmują 637,06 ha co stanowi:użytki rolne - 581,0 ha,  lasy - 11,97 ha,  tereny zabudowane - 30,16 ha,  wody, nieużytki&nbsp; - 1,09 ha,  nieużytki rolne - 1,34 ha,  pozostałe tereny - 11,5 ha. W 2001 roku wieś zamieszkiwało 605 os&oacute;b, w 2005 roku 586 a na dzień 31 grudnia 2006 roku wieś zamieszkiwało 592 mieszkańc&oacute;w. Źr&oacute;dło: www.niegowa.e-gmina.pl&nbsp;]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Bobolice]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/bobolice</link>
			<description><![CDATA[Od kiedy istnieje miejscowość Bobolice nie wiadomo, ale najprawdopodobniej powstała wraz z budową zamku. Długosz w and#8222;Liber Beneficiorumand#8221; w opisie parafii Niegowskiej podaje wiadomość tylko o zamku i wsi, twierdząc, że zamek ten zbudował Kazimierz II około roku 1180, a E. Chłopicki w artykule: and#8222;Częstochowskie stronyand#8221; tygodniku ilustrowanym z roku 1874 powołując się na stare archiwa twierdzi, że zamek w Bobolicach zbudował Władysław Opolczyk około 1375 roku. Skąd wywodzi się nazwa owej wsi też nie wiadomo, ale istnieje hipoteza twierdząca, iż na początku XII w. wioskę otrzymuje rycerz Bolesława Krzywoustego and#8211; Jakub Bobola i nadaje jej nazwę Bobolice, a na skałach buduje małą drewnianą forteczkę tzw. grodziszcze. Podczas najazdu tatarskiego w 1241 roku a p&oacute;źniej walk Władysława Łokietka z Henrykiem Probusem, Niemcami śląskimi i Czechami-pierwotny zamek uległ ruinie. Po umocnieniu się na terenie polskim-Łokietek włącza Bobolice do kr&oacute;lewszczyzny, restauruje, umacnia i powiększa zamek. Zakłada też nową osadę, coś w rodzaju miasteczka i osadza tam rzemieślnik&oacute;w, kupc&oacute;w, a zarząd nad sprawami osady oddaje burgrabiemu zamku. Kazimierz Wielki zamek znacznie umacnia i powiększa do drugiego piętra. Ludwik Węgierski oddaję Bobolice (wraz z Mirowem) swemu siostrzeńcowi Władysławowi Opolczykowi. Opolczyk zamieszkuje w tym zamku ze swoją załogą i łączy oba zamki przejściem w skałach, po czym zaczyna uprawiać zbrojne napady i rabunki na okoliczne miasta. Z początku niewiele dało poskramianie go przez świętobliwą kr&oacute;lową Jadwigę, lecz wreszcie ulega urokowi jej świątobliwości. Po śmierci Jadwigi wznawia sw&oacute;j awanturniczy proceder, aż wreszcie Jagiełło pozbawia go obu zamk&oacute;w i przepędza. Po Opolczyku Bobolice wracają do kr&oacute;lewszczyzny, otrzymują zn&oacute;w burgrabiego i niewielką załogę. W najlepszych swych czasach posiada 20-30 rodzin rzemieślnik&oacute;w i kupc&oacute;w.&nbsp; Od roku 1379&nbsp; z nadania kr&oacute;la dzierżą Bobolice: Andrzej Ungarus- uchodźca węgierski: Stanisław Szafranie Młodziejowski,&nbsp; Mszczuj z Wierzchowia, Piotr Szafraniec Piaskowej Skały; Florian z Knyszyna; Andrzej Trostka; Mikołaj Keoza aż wreszcie w końcu XV wieku osiedlają się w Bobolicach Myszkowscy. Z tą chwilą zamek ulega przebudowie. Niedługo p&oacute;źniej Myszkowscy opuszczają zamek. Wojna szwedzka za Jana Kazimierza 1655 -1660 znacznie dotknęła tutejszy teren jako leżący przy trakcie w pobliżu Krakowa i Częstochowy. Po bitwie Stefana Czarnieckiego ze Szwedami pod Siewierzem, Szwedzi pod wodzą generała Linderma rozlewają się po terenie parafii Niegowskiej, zajmują opuszczony zamek Bobolice i burzą częściowe osady. Osadzają w zamku załogę i umieszczają magazyny zrabowanego okolicznym mieszkańcom mienia.  Ludność Bobolic od najdawniejszych czas&oacute;w była tylko Polska, dzieląc się na rycerstwo-szlachtę, kmieci łanowych kr&oacute;lewskich i zamkowych czynszownik&oacute;w a p&oacute;źniej pańszczyźnianych. Z metryk parafialnych wynika, że opr&oacute;cz kmieci i szlachty w Bobolicach mogli żyć także rzemieślnicy, chrześcijanie, stolarze, cieśle, kuźnicy, czyli kowale. G&oacute;rnicy poszukujący i wydobywający rudę żelaza, sukiennicy, czyli tkacze, farbiarze, garncarze, kamieniarze, wapniarze, murarze, a w wieku XVIII wraz z powstaniem huty szklanej w Bobolicach - kuźnicy i hutnicy. W pierwszych latach XVIII wieku przez cały czas drugiego najazdu szwedzkiego ludność cierpi gwałt, rabunek, nędzę, kryć się musi w lasach i skałach. Szwedzi niszczą opuszczone chaty i rabują pozostałe. A po owych wojnach następuje szereg lat 1705 -1710 nieurodzajnych i suchych, ludzie z głodu padają na drogach, a do tego dołącza się epidemia cholery. W 1739 roku trwa sroga zima, tak, iż wielu ludzi marznie na drogach, wielu rozszarpują wilki z głodu śmiało napadające na wieś. W czasie Powstania Kościuszkowskiego w 1794 roku następuje także przez Bobolice przemarsz wojsk polskich, rosyjskich, austriackich i niemieckich. Następują związane z tym rekwizycje, rabunki i gwałty zaborc&oacute;w. Pod koniec XVIII wieku zamek został całkowicie opuszczony a następnie znacznie zdewastowany przez poszukiwaczy skarb&oacute;w. W latach 1918-39 - dewastację ruin przyspieszają liczni poszukiwacze skarb&oacute;w. W 1958 roku ruiny zamku zostały częściowo zabezpieczone. W 1882 roku w wyniku parcelacji ruiny zamku otrzymała chłopska rodzina Barył&oacute;w. W latach 90-tych XX wieku w prasie i telewizji głośny był temat sądzenia się potomk&oacute;w rodziny Barył&oacute;w o własność zamku. Ot&oacute;ż sąd uznał wiarygodność przedstawionych przez mieszkańca Bobolic dokument&oacute;w potwierdzających, że był on ostatnim prawowitym właścicielem zamku przed jego nacjonalizacją. Był to pierwszy przypadek and#8222;prywatyzacji" ruin zamku na Jurze, a może i w Polsce. W 2002 roku ruiny zamku zostały odkupione od rodziny Barył&oacute;w. Nowi właściciele zamku Dariusz i Jarosław Laseccy rekonstruują i odbudowują zamek.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;  W Bobolicach do 1999 roku funkcjonowała ośmioklasowa szkoła podstawowa. Obecnie w budynku byłej szkoły znajduje się prywatne schronisko młodzieżowe. We wsi znajdują się ruiny zamku, plac&oacute;wki handlowe oraz gospodarstwa agroturystyczne. Wieś obecnie zajmuje 261,68 ha powierzchni, co stanowią:użytki rolne - 162,61 ha,  lasy - 72,42 ha,  pozostałe tereny - 26,65 ha. Źr&oacute;dło: www.niegowa.e-gmina.pl]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Brzeziny]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/brzeziny</link>
			<description><![CDATA[Brzeziny to dawny las brzozowy należący do Nieg&oacute;wki, Postaszowic i Trzebniowa. Według podań mieszkańc&oacute;w Brzeziny powstały w XVIII wieku. Przez terytorium wsi biegła droga z Lelowa przez Postaszowice do Żarek. Gdy powstała nowa droga przez Niegowę,&nbsp; Brzeziny zaczęły się stopniowo wyludniać.&nbsp; W tej małej, ale bardzo ruchliwej wsi, jak wspominają najstarsi mieszkańcy, przed II wojną światową istniało Koło Młodzieży. W okresie II wojny światowej przez wieś często przechodziły grupy partyzanckie, kt&oacute;re ukrywały się w okolicznych lasach. Z tego powodu 15 kwietnia 1944 roku Niemcy zamordowali 6 mieszkańc&oacute;w wsi. Po wojnie wieś się wyludniła.Obecnie Brzeziny to mała wioska rozrzucona na wapiennych wzg&oacute;rzach. Domy położone są na dw&oacute;ch koloniach, na kt&oacute;rych zamieszkują po trzy rodziny. Urocze, spokojne okolice są wymarzonym miejscem na odpoczynek. Wieś obejmuje 150,18 ha powierzchni, co stanowią: użytki rolne - 121,9 ha,  lasy - 10,99 ha,  tereny zabudowane - 9,28 ha,  wody, nieużytki&nbsp; - 2,46 ha,  nieużytki rolne - 0,7 ha,  pozostałe tereny - 4,86 ha. W 2001 roku wieś tą zamieszkiwało 20 mieszkańc&oacute;w, w 2005 roku 18, a na dzień 31 grudnia 2006 roku 16 os&oacute;b. Źr&oacute;dło: www.niegowa.e-gmina.pl]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Budowa Amfiteatru w Niegowie]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/budowa_amfiteatru_w_niegowie</link>
			<description><![CDATA[]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Dąbrowno]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/dabrowno</link>
			<description><![CDATA[Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1287 roku (Kodeks dyplomatyczny klasztoru tyńskiego). W średniowieczu ta wieś szlachecka znana była jako Dambrowa. Przed rokiem 1287 w bliskości Lelowa istniały trzy Dąbrowna. Dziesięciny z tych wiosek należały do Tynieckiego klasztoru. Opat Tyniecki, Wojciech 15.V.1287r. w zamian za dziesięciny w Leńczach i Rzozowie odstąpił biskupowi krakowskiemu Pawłowi z Przemankowa Byczynę i Gorysławice z dziesięcinami oraz dziesięciny z Dąbrowna pod Lelowem. Z tej wioski dawana była dziesięcina w 1529 roku do Lelowa na ołtarz Matki Boskiej i do Staromieścia na ołtarz św. Barbary. W latach 1376 and#8211; 1399 właścicielami tej wioski byli Świetosław i Piotr Bieganowscy herbu Bielina. W źr&oacute;dłach historycznych wymienionych jest wielu właścicieli tej wioski oraz jej mieszkańc&oacute;w. W 1385 roku Miklusz z Dąbrowna, Szymek z Dąbrowna(1385-89), Piotr Piotrasz z Dąbrowna (1397-1414)- był jednym z fundator&oacute;w ołtarza w Lelowiew 1413 roku, Pakosz z Dąbrowna, Piotr z Dąbrowna jeden z wyposażających altarię w Staromieściu, Laczek z Dąbrowna (1415), Haytha wdowa po Pakoszu z Dąbrowna (1416), Tabasz z Dąbrowna (1423), Piotr z Dąbrowna (1460), Szymon z Dąbrowna syn Piotra (1462-65), Mikołaj z Dąbrowna ( 1442-43), Przybek z Dąbrowna ma część wsi (1445), Andrzej z Dąbrowna and#8211; dzierżawca (1474), Szymon z Dąbrowna (1484), Jan z Dąbrowna (1520), Piotr Kreza (1507-12) i Dąbrowski (1513), Adam Świerczowski (1711), Lasota Dąbrowski, Stefan Świerczkowski, Pankracy Gutteler (1660), Adam Świerczowski, Lasocki ( 1680), Świerczkowscy (1711), Wolski (1758), Bystrzanowski, Paszkowski (1783), Muchnicki, Witkowski (1789-90), Piotrowski (1828, 1851), Wincenty Piotrowski (1837), J&oacute;zef Piotrowski (1851).&nbsp; Dziedzice Dąbrowna, Franciszek, Jakub i Stanisław Świerczkowscy ufundowali zabudowania prebendarskie przy ołtarzu w kaplicy Bystrzanowskich w Lelowie. Jednym z właścicieli Dąbrowna, dziedzicem był Marceli Kukliński kt&oacute;ry urodził się w 1846 roku, a zmarł 27 czerwca w 1917 roku. Żył 71 lat. Jego zwłoki spoczywają na cmentarzu w Staromieściu. Marceli Kukliński miał dwoje dzieci Tybusa i Grzymcie kt&oacute;re pochowane są na cmentarzu w Staromieściu. Tybus miał 2 lata, a Grzymcia miała 5 lat. Dzieci zmarły w 1892 roku. Marceli Kukliński dokonywał wyprzedaży grunt&oacute;w dla mieszkańc&oacute;w Dąbrowna i okolicznych wsi. W 1629 roku jedna część wioski miała 2,5 łana ziemi, druga 1 łan. W 1787 roku było we wsi 137 mieszkańc&oacute;w w tym 12 Żyd&oacute;w, dwa dwory i browar. W 1827 roku&nbsp; wieś liczyła 33 domy i 334 mieszkańc&oacute;w w następnym roku 392 mieszkańc&oacute;w. W 1851 roku wieś liczyła 277 mieszkańc&oacute;w a w 1880 roku było 38 dom&oacute;w i 382 mieszkańc&oacute;w. Rok przed drugą wojną światową wieś miała 555 mieszkańc&oacute;w. Po pierwszej wojnie światowej po rozparcelowaniu majątku ludność powiększyła swoje gospodarstwa. W okresie tym na terenie wsi istniała szkoła 4 and#8211; klasowa, sklep, 5 studni i Straż Ogniowa. Ochotnicza Straż Pożarna została założona na przełomie 1922/1923 roku. Organizatorem&nbsp; i założycielem straży w Dąbrownie był Pan Klęk, wtedy sołtysem wsi był pan Jan Gawlik. Dziś Dąbrowno należy do Gminy Niegowa i parafii Staromieście (ks. Frelek) W remizie Ochotniczej Straży Pożarnej na parterze znajduje się garaż dla wozu strażackiego. Na piętrze znajduje się sala taneczna i jadalnia oraz kuchnia, tam odbywają się przyjęcia weselne i inne uroczystości. Na terenie Dąbrowna znajduje się szkoła podstawowa wybudowana w 1961 roku. W Dąbrownie znajduje się Kaplica pod wezwaniem św. Wojciecha. Budowę kaplicy rozpoczęto&nbsp; w 1984 roku. Na terenie wsi znajdują się r&oacute;wnież: drewniany krzyż kt&oacute;ry powstał w 1902 roku - jest on rzeźbiony w drewnie i stoi na posesji państwa Bugaj&oacute;w, Kapliczka Najświętszej Maryi Panny z 1818 roku oraz mała stara kapliczka odnowiona w 1941 roku przez Marcina Kutę.Obecnie w Dąbrownie znajdują się plac&oacute;wki handlowe, remizo and#8211; świetlica, szkoła, zlewnia mleka, kaplica. Dąbrowno zajmuje 668,62 ha. Na ten obszar składają się:użytki rolne - 588,34 ha,  lasy - 39,49 ha,  tereny zabudowane - 24,48&nbsp; ha,  pozostałe grunty - 16,31 ha. W 2001 roku wieś zamieszkiwało 509 os&oacute;b, w 2005 roku 496 a na dzień 31 grudnia 2006 roku 492 mieszkańc&oacute;w. Źr&oacute;dło: www.niegowa.e-gmina.pl&nbsp;]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Dotacja z Województwa Śląskiego dla Gminy Niegowa]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/dotacja_z_wojewodztwa_slaskiego_dla_gminy_niegowa_</link>
			<description><![CDATA[Dotacja z Wojew&oacute;dztwa Śląskiego dla Gminy Niegowa celem udzielenia pomocy finansowej i wsparcia os&oacute;b oraz rodzin poszkodowanych w wyniku powodzi and#8211; maj, czerwiec 2010 r.  &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Gmina Niegowa zgodnie z umową z Wojew&oacute;dztwem Śląskim reprezentowanym przez Wicemarszałka Wojew&oacute;dztwa Śląskiego and#8211; Adama Stacha oraz członka Zarządu Wojew&oacute;dztwa Śląskiego and#8211; Mariusza Kleszczewskiego pozyskała pomoc finansową w wysokości 2215,00 zł. z budżetu Wojew&oacute;dztwa Śląskiego. Dotacja została przeznaczona na wypłacenie przez ośrodek pomocy społecznej and#8211; osobom i rodzinom poszkodowanym w wyniku powodzi, intensywnych i długotrwałych opad&oacute;w atmosferycznych, osuwisk ziemi oraz podwyższenia poziomu w&oacute;d gruntowych and#8211; zasiłk&oacute;w celowych z tytułu zdarzenia losowego, na podstawie art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jednolity Dz. U. Nr 175 z 2009 r., poz. 1362 z p&oacute;źn. zm.).Zasiłek celowy został wypłacony dla dw&oacute;ch rodzin poszkodowanych w wyniku powodzi. Zasiłek celowy zostanie w obu przypadkach przeznaczony na sfinansowanie niezbędnych wydatk&oacute;w związanych z remontem, osuszaniem, odbudową lub rozbi&oacute;rką dom&oacute;w, mieszkań, budynk&oacute;w użytkowych.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Gorzków Nowy]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/gorzkow_nowy</link>
			<description><![CDATA[Gorzk&oacute;w już w XIV wieku wchodził w skład parafii lelowskiej. Za czas&oacute;w Władysława Łokietka Lel&oacute;w zyskał status osobnej kasztelani, a w jego okolicach rycerstwo węgierskie za zasługi na rzecz księcia zyskało liczne nadania min. Dąbrowno i Gorzk&oacute;w. W 1427 roku w dokumentach parafii lelowskiej wymieniony jest Gorzk&oacute;w, kt&oacute;ry płacił dziesięcinę proboszczowi lelowskiemu. W 1581 roku Gorzk&oacute;w był własnością J&oacute;zefa Gorzkowskiego. Od II połowy XVI wieku dzierżył ją Stanisław Jackowski. Po 1595 roku wieś oddano w dzierżawę Janowi Maluskiemu, następnie Andrzejowi Łagiewnickiemu. W 1706 roku J&oacute;zef z Kurozwęk Męciński przekazał Gorzk&oacute;w razem z Postaszowicami i Trzebniowem na rzecz Ojc&oacute;w Paulin&oacute;w w Leśniowie. Oficjalne przejęcie tych d&oacute;br nastąpiło w 1707 roku. W latach 1739 and#8211; 1763 Gorzk&oacute;w płacił dziesięcinę na kaplicę Bystrzanowskich w Lelowie. W źr&oacute;dłach wymieniony jest dziedzic Gorzkowa Jan Grad, kt&oacute;ry był jednym z fundator&oacute;w tej kaplicy w XV wieku. Patronat nad tą kaplicą miał dziedzic Gorzkowa i Bystrzanowic. Według wykazu z 1823 roku w ramach dziesięciny proboszcz lelowski otrzymywał rocznie od dworu w Gorzkowie 30 złp., a od gromady z Gorzkowa 60 złp. W 1827 roku wieś miała 12 dom&oacute;w i 192 mieszkańc&oacute;w, ziemi dworskiej 373 morgi . Wioska Gorzk&oacute;w do połowy XIX wieku należała do parafii Lel&oacute;w, następnie przez kilkadziesiąt lat do parafii w Niegowie. W 1900 roku przyłączona została do parafii Złoty Potok.W dostępnych źr&oacute;dłach wymieniana jest przez długi okres miejscowość Gorzk&oacute;w bez podziału na Nowy i Stary. Najprawdopodobniej dw&oacute;r gorzkowski znajdował się na terenie dzisiejszego Gorzkowa Nowego (według podań mieszkańc&oacute;w na dzisiejszej posesji Państwa Marka i Anety Pal&oacute;w). Po parcelacji majątku przez dziedzica Paciorkowskiego ludność zaczęła osiedlać się na tej ziemi i nową część wsi nazwano Gorzkowem Nowym, a starą część wsi nazwano Gorzkowem Starym. W okresie międzywojennym przez Gorzk&oacute;w Nowy biegła bita droga. We wsi funkcjonowała Straż Ogniowa oraz sklep spożywczy. Istniała 4-klasowa szkoła powszechna kt&oacute;ra znajdowała się w prywatnych domach u Nocunia i Krzykalskiego a następnie u Dziadczyka i Krzykalskiego.Po wojnie życie we wsi diametralnie się zmieniło. W latach 60-tych powstała droga łącząca Gorzk&oacute;w z Myszkowem, dzięki czemu wielu mieszkańc&oacute;w mogło dojechać do pracy w pobliskich miastach. Zelektryfikowano wieś. W 1981 roku rozpoczęto budowę kaplicy pod wezwaniem św. Maksymiliana M. Colbe, kt&oacute;ra została poświęcona 16 listopada 1985 roku. W 1986 roku zakończono budowę remizo and#8211; świetlicy. Wszystkie te działania wiązały się z ogromnym wkładem mieszkańc&oacute;w zar&oacute;wno Gorzkowa Nowego jak i Starego. Obecnie w Gorzkowie Nowym znajdują się plac&oacute;wki handlowe, gospodarstwo agroturystyczne, remiza strażacka, kaplica. Wieś zajmuje obszar 242 ha co stanowią:użytki rolne - 209,36 ha,  lasy - 9,2 ha,  tereny zabudowane - 5,53 ha,  pozostałe tereny - 17,91ha. W 2001 roku wieś zamieszkiwało 236 os&oacute;b, w 2005 roku 248 a na dzień 31 grudnia 2006 roku 255 mieszkańc&oacute;w. Źr&oacute;dło: www.niegowa.e-gmina.pl&nbsp;]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Gorzków Stary]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/gorzkow_stary</link>
			<description><![CDATA[Gorzk&oacute;w już w XIV wieku wchodził w skład parafii lelowskiej. Za czas&oacute;w Władysława Łokietka Lel&oacute;w zyskał status osobnej kasztelani, a w jego okolicach rycerstwo węgierskie za zasługi na rzecz księcia zyskało liczne nadania min. Dąbrowno i Gorzk&oacute;w. W 1427 roku w dokumentach parafii lelowskiej wymieniony jest Gorzk&oacute;w, kt&oacute;ry płacił dziesięcinę proboszczowi lelowskiemu. W 1581 roku Gorzk&oacute;w był własnością J&oacute;zefa Gorzkowskiego. Od II połowy XVI wieku dzierżył ją Stanisław Jackowski. Po 1595 roku wieś oddano w dzierżawę Janowi Maluskiemu, następnie Andrzejowi Łagiewnickiemu. W 1706 roku J&oacute;zef z Kurozwęk Męciński przekazał Gorzk&oacute;w razem z Postaszowicami i Trzebniowem na rzecz Ojc&oacute;w Paulin&oacute;w w Leśniowie. Oficjalne przejęcie tych d&oacute;br nastąpiło w 1707 roku. W latach 1739 and#8211; 1763 Gorzk&oacute;w płacił dziesięcinę na kaplicę Bystrzanowskich w Lelowie. W źr&oacute;dłach wymieniony jest dziedzic Gorzkowa Jan Grad, kt&oacute;ry był jednym z fundator&oacute;w tej kaplicy w XV wieku. Patronat nad tą kaplicą miał dziedzic Gorzkowa i Bystrzanowic. Według wykazu z 1823 roku w ramach dziesięciny proboszcz lelowski otrzymywał rocznie od dworu w Gorzkowie 30 złp., a od gromady z Gorzkowa 60 złp. W 1827 roku wieś miała 12 dom&oacute;w i 192 mieszkańc&oacute;w, ziemi dworskiej 373 morgi . Wioska Gorzk&oacute;w do połowy XIX wieku należała do parafii Lel&oacute;w, następnie przez kilkadziesiąt lat do parafii w Niegowie. W 1900 roku przyłączona została do parafii Złoty Potok. W dostępnych źr&oacute;dłach wymieniana jest przez długi okres miejscowość Gorzk&oacute;w bez podziału na Nowy i Stary. Najprawdopodobniej dw&oacute;r gorzkowski znajdował się na terenie dzisiejszego Gorzkowa Nowego (według podań mieszkańc&oacute;w na dzisiejszej posesji Państwa Marka i Anety Pal&oacute;w). Po parcelacji majątku przez dziedzica Paciorkowskiego ludność zaczęła osiedlać się na tej ziemi i nową część wsi nazwano Gorzkowem Nowym, a starą część wsi nazwano Gorzkowem Starym.&nbsp; W okresie międzywojennym w Gorzkowie Starym nie było drogi bitej ani też żadnej organizacji. Po wojnie życie we wsi diametralnie się zmieniło. W latach 60-tych powstała droga łącząca Gorzk&oacute;w z Myszkowem, dzięki czemu wielu mieszkańc&oacute;w mogło dojechać do pracy w pobliskich miastach. Zelektryfikowano wieś. W 1981 roku rozpoczęto budowę kaplicy pod wezwaniem św. Maksymiliana M. Colbe, na terytorium Gorzkowa Nowego jednak przy wielkim udziale r&oacute;wnież mieszkańc&oacute;w Gorzkowa Starego, kt&oacute;ra została poświęcona 16 listopada 1985 roku. W 1986 roku zakończono budowę remizo and#8211; świetlicy. Wszystkie te działania wiązały się z ogromnym wkładem mieszkańc&oacute;w zar&oacute;wno Gorzkowa Nowego jak i Starego. Obecnie w Gorzkowie Starym znajdują się plac&oacute;wki handlowe. Wieś zajmuje powierzchnię 165,9 ha. W tym:użytki rolne - 137,14 ha,  lasy - 16,39&nbsp; ha,  tereny zabudowane - 4,81&nbsp; ha,  nieużytki rolnicze - 4,08 ha,  pozostałe tereny - 17,91ha. W 2001 roku wieś zamieszkiwało 152 mieszkańc&oacute;w, w 2005 roku 152, a na dzień 31 grudnia 2006 roku 149 mieszkańc&oacute;w. Źr&oacute;dło: www.niegowa.e-gmina.pl]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Ludwinów]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/ludwinow</link>
			<description><![CDATA[Najprawdopodobniej wieś ta powstała w XIX wieku. Powstanie zawdzięcza bogatej hrabinie Ludwinie Martyniewicz, kt&oacute;ra osiedliła się na tym terenie. Zamieszkiwała ona niewielki dworek, kt&oacute;ry mieścił się na dzisiejszej posesji państwa Słabosz&oacute;w. Ludwina była właścicielką tych d&oacute;br, kt&oacute;rych grunty rozsprzedała ludności. Ludwin&oacute;w początkowo składał się tylko z kilku drewnianych domostw pokrytych strzechą. Jednak z czasem wieś powiększyła się i w roku 1921 zamieszkiwało ją 38 rodzin.  W okresie międzywojennym przez wieś biegła piaszczysta droga. Ludzie utrzymywali się z pracy w gospodarstwach oraz przy wyrębie drzewa w potockich lasach. Mieszkali tu r&oacute;wnież rzemieślnicy. Istniało także Koło Młodzieży. II wojnę światową starsi mieszkańcy Ludwinowa dobrze pamiętają. I choć mieszkańcy nie brali w niej bezpośrednio udziału, to i tak odegrali w niej dużą rolę. Obecność licznych las&oacute;w i skał sprzyjało działalności oddział&oacute;w partyzanckich na tym terenie. Mieszkańcy niejednokrotnie dostarczali ukrywającym się partyzantom żywność i ostrzegali ich przed wrogiem. Rodziny ludwinowskie wielokrotnie okradane były z inwentarza przez okupanta. W przypadku stawiania oporu byli bici i torturowani. Często w obawie o własne życie i swojej rodziny chowali żywność i uciekali w pobliskie lasy.Tuż po zakończeniu II wojny światowej życie mieszkańc&oacute;w Ludwinowa diametralnie się zmieniło. W 1949 roku została wybudowana szkoła. W latach 50-tych założono światło. W 1957 roku powstała Wielobranżowa Sp&oacute;łdzielnia Pracy, kt&oacute;ra zatrudniała wielu mieszkańc&oacute;w Ludwinowa i okolicznych wiosek. Jednak po 1989 roku sp&oacute;łdzielnia upadła. W latach 70 and#8211; tych powstała droga asfaltowa przez wieś i uruchomiono liczne środki lokomocji, dzięki czemu mieszkańcy mogli dojeżdżać do pracy do pobliskich miast. Założono r&oacute;wnież wodociągi oraz punkt felczerski.Obecnie we wsi znajduje się szkoła, plac&oacute;wki handlowe, punkt felczerski. W środku wsi znajduje się kapliczka z obrazem Matki Boskiej Częstochowskiej z 1910 roku.&nbsp; Ludwin&oacute;w zajmuje dziś powierzchnię 249,25 ha, co stanowi:użytki rolne - 200,3 ha,  lasy - 25,6 ha,  tereny zabudowane - 8,22 ha,  nieużytki rolne - 10,4 ha,  pozostałe tereny - 5,0 ha. W 2001 roku wieś zamieszkiwało 317 mieszkańc&oacute;w, w 2005 roku 322, a na dzień 31 grudnia 2006 roku 315Źr&oacute;dło: www.niegowa.e-gmina.pl&nbsp;]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Mirów]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/mirow</link>
			<description><![CDATA[Pierwsza wzmianka o wsi Mirava pochodzi z 1234 roku. Wieś ta należała wtedy do Klemensa. W połowie XIV wieku na wyniosłej skale powstała strażnica obronna and#8211; kamieniec. Mir&oacute;w był osadą obronną, kt&oacute;ra legła w gruzach w czasie najazdu tatarskiego w 1241 roku. Na tych gruzach Kazimierz Wielki wzni&oacute;sł zamek z kamienia. W 1370 roku, Mir&oacute;w wraz z całą okolicą otrzymał w lenno książę opolski Władysław od swego wuja, kr&oacute;la Ludwika Węgierskiego. Władysław restauruje i powiększa zamek oraz otacza go murem i fosą. Wkr&oacute;tce Władysław Jagiełło w 1391 roku za zbrojne napady na okolicę i przejeżdżających kupc&oacute;w odbiera Władysławowi Opolczykowi zamek i włości i przywraca je do kr&oacute;lewszczyzn. Prawdopodobnie kr&oacute;l nadał zamek w dożywocie podsętkowi krakowskiemu Piotrowi. Po nim, dzierży Mir&oacute;w Jan Chrzciciel z Koziegł&oacute;w a następnie jego syn Krystyn z Koziegł&oacute;w. Według wzmianki z 1399 roku wspomniany Krystyn wykupił od Wawrzyńca z Kotowic i jego żony Wichny łan w Mirowie. Krystyn Senior tylko sporadycznie pisał się "z Mirowa", m.in. zapis taki występuje w księdze sądowej w sprawie przynależności Gołuchowic i Lgoty do kompleksu mirowskiego. W 1405 roku - burgrabią (naczelnikiem wojskowym grodu) został Sassin (jest to pierwsza pośrednia wzmianka o zamku). Około 1440 roku zadłużony Krystyn III z Mirowa sprzedał zamek Maciejowi Żiżce (wg niekt&oacute;rych źr&oacute;deł Maciejowi Ziszce), kt&oacute;ry to zaczął tytułować się "z Mirowa". W 1445 roku Krystyn III z Mirowa odkupił zamek od Macieja Żiżki a następnie sprzedał za 3000 grzywien swojemu szwagrowi - Hińczy z Rogowa. Zamek był w&oacute;wczas jednopiętrowy i otoczony murem zewnętrznym, obronnym. Około 1489 roku Kazimierz Jagiellończyk oddał w dzierżawę Mir&oacute;w i okoliczne wolne kr&oacute;lewszczyzny rodzinie Myszkowskich herbu Jastrzębiec z Przeciszowa koło Oświęcimia, kt&oacute;rzy za Zygmunta Starego dochodzą w kraju do wielkiego bogactwa i znaczenia. Myszkowscy wkr&oacute;tce rozbudowali zamek w Mirowie. W 1596 roku Zygmunt Myszkowski otrzymał od Klemensa VIII tytuł "Margrabia na Mirowie", kt&oacute;rego to używał od tego czasu cały r&oacute;d Myszkowskich, kt&oacute;rzy związali się ściśle z zamkiem w Mirowie będącym ich rodową siedzibą. Od 1600 roku Myszkowscy tytułowali się margrabiami na Mirowie de Gonzaga (tytuł ten uzyskał Zygmunt Myszkowski do swego przyjaciela, księcia włoskiego Mantay de Gonzaga Winc. Gonzagi ks. Mantuańskiego). Zamek Mirowski gości podobno w tych czasach wielu możnych gości, biskup&oacute;w krakowskich, posł&oacute;w i gości zagranicznych, nawet jednego z Gązag&oacute;w. Na przełomie XVI i XVII wieku zamek podupadł, bo Myszkowscy opuścili go i przenieśli się do wygodniejszej siedziby koło Pińczowa, kt&oacute;rej też nadali nazwę and#8222;Mir&oacute;wand#8221;. Opuszczony zamek przez Myszkowskich popada w ruinę. Doszczętnie niszczą go Szwedzi za panowania Jana Kazimierza. Sobieski idąc przez Mir&oacute;w pod Wiedeń już nie zatrzymał się na zamku, musiał nocować w namiocie pod zamkiem. W połowie XVIII wieku zamek i dobra mirowskie nabyli Męcińscy z Kurozwęk, kt&oacute;rzy chcieli odrestaurować zamek i w nim zamieszkać. Jednak odstąpili od tych plan&oacute;w i zamieszkali we dworze, kt&oacute;ry znajdował się we wsi. Po śmierci Zuzanny Męcińskiej, ostatniej z rodu w tych stronach, Mir&oacute;w szybko zmienia właścicieli, a zamek popada w coraz większą ruinę. Z chwilą rozparcelowania folwarku w Mirowie w drugiej połowie XIX wieku ruiny stały się własnością wsi.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;  Po odzyskaniu niepodległości rząd wydzielił teren zamku jako zabytek i oddał pod opiekę konserwatorskich władz wojew&oacute;dzkich. Jednak zamek popadł w ruinę niszczony przez ludność i turyst&oacute;w. Dobrze, że jeden z księży niegowskich w XIX wieku uchronił z zamku drzwi prowadzące do baszty zamkowej i umieścił je w wejściu na ch&oacute;r kościelny. Po wojnie w Mirowie podobnie jak w innych miejscowościach nastąpiło wiele zmian. W latach pięćdziesiątych powstała szkoła. W 1956 roku została zbudowana kapliczka. W 2000 roku powstała nowa piękna kaplica pod wezwaniem św. Stanisława Biskupa Męczennika. Obecnie w Mirowie znajdują się: kapliczki, sklepy, plac&oacute;wki handlowe i gospodarstwa agroturystyczne.  Wieś obejmuje obszar 261,68 ha, co stanowią:grunty orne - 130,05 ha,  lasy - 72,42 ha,  tereny zabudowane - 7,7 ha,  użytki zielone - 30,16 ha,  nieużytki rolne - 13,76 ha,  pozostałe tereny - 7,59 ha. W 2001 roku wieś zamieszkiwało 150 mieszkańc&oacute;w, w 2005 roku 160, a na dzień 31 grudnia 2006 roku 150 os&oacute;b. Źr&oacute;dło: www.niegowa.e-gmina.pl &nbsp;]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Moczydło]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/moczydlo</link>
			<description><![CDATA[Pierwsza wzmianka o Moczydłach pochodzi z 1257 roku, kiedy to wieś dawała dziesięcinę klasztorowi Klarysek w Zawichoście. W XVI wieku większość teren&oacute;w kr&oacute;lewszczyzn na ziemi niegowskiej w tym także Moczydło otrzymuje z nadania kr&oacute;lewskiego r&oacute;d Myszkowskich, z zatwierdzeniem tytułu margrabiego Gonzaga and#8211; Myszkowscy na Mirowie. Przez wieki wieś należała do rodzin Niegowy, Postaszowic&nbsp; i Trzebniowa. W czasach pańszczyźnianych nie cała władza należała do pana, duże znaczenie wśr&oacute;d mieszkańc&oacute;w miał sołtys. Po zniesieniu pańszczyzny wieś dzieliła się na 24 numery. Za dziedzica Jurzyńskiego w 1882 roku zostały podzielone wśr&oacute;d gospodarzy lasy. W 1827 roku wieś zamieszkiwało 139 os&oacute;b, a w 1877 roku 185 os&oacute;b w 23 domostwach. Wieś położona była na terenie podmokłym, prawdopodobnie na zasypanych źr&oacute;dłach. Świadczy o tym fakt, że po wojnie znajdowało się na jej terenie aż 7 studni gromadzkich z kt&oacute;rych korzystali nie tylko mieszkańcy Moczydeł ale i pobliskich wiosek. Mieszkańcy Moczydeł uprawiali len i wyrabiali odzież. Zajmowali się hodowlą owiec, dzięki czemu zyskiwali wełnę z kt&oacute;rej wyrabiali swetry, rękawice a resztę sprzedawali. Część mieszkańc&oacute;w pracowała w oddalonej o 15 km fabryce w Myszkowie.&nbsp; W 1923 roku we wsi powstała ochronka (przedszkole), w kt&oacute;rej początkowo uczyła pani Rybicka r&oacute;wnież dzieci starsze w zakresie trzech klas szkoły podstawowej. W 1930 roku przedszkolanką była pani Helena Muszkiet.&nbsp; Dzięki aktywności społecznej mieszkańc&oacute;w w 1930 roku powstało Koło Młodzieży Wiejskiej and#8222;Siewand#8221;, a 15 marca 1936 roku K&oacute;łko Rolnicze. Obydwie te organizacje zaprzestały działania przed wybuchem II wojny światowej. Po II wojnie światowej życie mieszkańc&oacute;w zmieniło się na lesze.&nbsp; W prywatnym domu Dzieży J&oacute;zefa otwarto 4- klasową szkołę podstawową w kt&oacute;rej uczyła pani Beza a po niej pani Łyszczak. W 1957 roku rozpoczęto budowę nowego budynku szkolnego. Uroczystego otwarcia dokonano 22 października 1959 roku. W Moczydłach utworzono Szkołę Filialną Szkoły Podstawowej w Niegowie. Kierownikiem nowo powstałej szkoły został pan Jerzy Kołacz. Dzieci uczyła r&oacute;wnież pani Krystyna Niepsuj, a po niej pani Genowefa Kołacz. Kolejnymi kierownikami szkoły były: pani Wanda Przybyłka i Teresa Ćwiląg. W latach 1983- 1996 dyrektorem szkoły była pani Janina Nocuń, a następnie pani Elżbieta Pompka do 2004 roku. Od września 2004 roku do chwili obecnej szkoła prowadzona jest przez Fundację and#8222; Elementarzand#8221;.  W latach 1957 and#8211; 58 wybito studnię głębinową. W latach 1958 and#8211; 59 przeprowadzono linie wysokiego napięcia i wybudowano transformator. W 1958 roku zorganizowano K&oacute;łko Rolnicze oraz Straż Ogniową. W kwietniu 1960 roku wieś została włączona w sieć elektryfikacji. W 1960 roku rozpoczęto budowę drogi z Myszkowa przez Moczydło do Gorzkowa. Budowę tę ukończono w 1963 roku. Na polach należących do Moczydeł powstały kopalnie zł&oacute;ż mineralnych. Na przełomie lat 60/70 została wybudowana remiza strażacka. Obecnie w Moczydle znajduje się szkoła, remiza strażacka i sklep og&oacute;lnospożywczy. Wieś zajmuje obszar 463,40 ha co stanowi:użytki rolne - 207,42 ha,  lasy - 210,2 ha,  użytki&nbsp; zielone - 22,54 ha,  nieużytki rolne - 5,6 ha,  pozostałe tereny - 17,64 ha. W 2001 roku wieś zamieszkiwało 227 mieszkańc&oacute;w, w 2005 roku 224, a na dzień 31 grudnia 2006 roku 227 os&oacute;bŹr&oacute;dło: www.niegowa.e-gmina.pl&nbsp;]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Moje Boisko ORLIK 2012 w Niegowie]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/moje_boisko_orlik_2012_w_niegowie</link>
			<description><![CDATA[.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Moje Boisko ORLIK 2012 w Sokolnikach]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/moje_boisko_orlik_2012_w_sokolnikach</link>
			<description><![CDATA[.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Mzurów]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/mzurow</link>
			<description><![CDATA[Wieś Mzur&oacute;w położona jest wśr&oacute;d wzg&oacute;rz Jury Krakowsko-Wieluńskiej, 19 km na p&oacute;łnocny-wsch&oacute;d od Myszkowa. Osada jest bardzo stara, w źr&oacute;dłach już w 1325 roku wieś Mur&oacute;w należała do parafii Niegowa, jak r&oacute;wnież do d&oacute;br kr&oacute;lewskich. W latach 1446-1452 Piotr Tral, piszący się z Gunic i kr&oacute;lewskiego Mzurowa pełnił urząd burgrabiego olsztyńskiego. Wieś Mzur&oacute;w wywodzi się od małej miejscowości, kt&oacute;ra nazywała się Mzur&oacute;wki. Mzur&oacute;wki położone były na wzg&oacute;rzu obecnych południowych, dworskich p&oacute;l. We wsi zapanowała epidemia cholery, kt&oacute;ra na &oacute;wczesne czasy była nieuleczalna. Bardzo duża liczba mieszkańc&oacute;w wymarła na tę straszną chorobę. Zaledwie kilku rodziną udało się wyprowadzić z Mzur&oacute;wek i osadzić w ziemlankach na terenie obecnej ,,Świerczowyandrdquo;. Rosły tam kiedyś olbrzymie świerki, ich igliwie posiadało właściwości lecznicze, kt&oacute;re niszczyły objawy cholery. Dzięki tym środkom leczniczym udało się przeżyć kilku rodziną, kt&oacute;re zapoczątkowały istnienie wsi. We wsi Mzur&oacute;w przetrwała żywa tradycja; darcia pierza, chodzenia po domach grup kolędujących ,, Trzech Kr&oacute;l&oacute;wandrdquo; (6 stycznia) i słomianych ,,misi&oacute;wandrdquo; (okres karnawału). Poświęcenia p&oacute;l - kt&oacute;re odbywa się najczęściej w maju lub czerwcu. Mieszkańcy wsi razem z księdzem, obchodzili w procesji okoliczne pola. Zatrzymując się przy każdej kapliczce, modlili się tam o dobre urodzaje. Przy ostatniej kapliczce przygotowują ołtarzyk i ksiądz odprawia Mszę Świętą, w intencji mieszkańc&oacute;w i dokonuje poświęcenia upraw polowych. 
Palenie sob&oacute;tki - odbywa się w drugi dzień Zielonych Świątek tj. poniedziałek. Młodzież zbiera się na skałkach Damiaka i pali ognisko sob&oacute;tkowe. Nocą widać ognisko na całą okolicę.

W 1920 roku powstaje w Mzurowie pierwsza szkoła podstawowa. Mieściła się w prywatnym mieszkaniu Weksztajna. Tu dzieci uczą się przez pięć lat. W 1925 roku sołtys wsi Mzur&oacute;w rozpoczął wstępne rozmowy, z mieszkańcami wsi o budowie budynku szkolnego. Niestety spotkał się z wielką niechęcią ze strony rodzic&oacute;w, kt&oacute;rzy nie wyrazili zgody na budowę szkoły z własnych funduszy. W 1926 roku zn&oacute;w przeniesiono ławki do prywatnego domu Helta, gdzie odbywało się nauczanie dzieci.

Wieś Mzur&oacute;w w 1938 roku przechodziła komasację, wtedy też znaczną część ludności przesiedlono z centrum wsi w inne części Mzurowa. Po zakończeniu II wojny światowej w 1945 roku Jan Świderski - ostatni dziedzic Mzurowa został zmuszony do opuszczenia majątku. Władze rządzące w Polsce, upaństwowiły posiadłość Świderskich i na jej terenie został utworzony PGR andbdquo;Pohulankaandrdquo;, p&oacute;źniej Rolnicza Sp&oacute;łdzielnia Produkcyjna Mzur&oacute;w im. 22 lipca, a następnie Rolnicza Sp&oacute;łdzielnia Produkcyjna. W 1995 roku sp&oacute;łdzielnia przestała istnieć.

Po wyzwoleniu z jarzma hitlerowskiego, Rząd Polski Ludowej wprowadził po raz pierwszy w historii naszego kraju powszechne nauczanie. Rozpoczęto starania w P.P.R.N. w Zawierciu o budowę szkoły. P.P.R.N. w Zawierciu przydziela dla Mzurowa na szkołę budynek w majątku państwowym w Mzurowie. Szkoła została usytułowna na placu zwanym ,,Pustkąandrdquo;. Obecnie na miejscu starej znajduje się sklep spożywczy. Sklep ten został wybudowany w 1966 roku, za czas&oacute;w działalności Gminnej Sp&oacute;łdzielni ,,Samopomoc Chłopskaandrdquo; Żarki. Lokal szkoły nie stwarzał odpowiednich warunk&oacute;w do nauczania. Zimą nie można było dostatecznie ogrzać, a wczesną jesienią i p&oacute;źną wiosną nasłonecznione ściany i dach rozgrzewały się zbyt mocno stwarzając w klasach wysoką temperaturę. Przez cienkie przegrody ścienne odgłosy z jednej izby lekcyjnej słyszane były w całym budynku, co utrudniało prowadzenie zajęć szkolnych. Brak kancelarii, gabinet&oacute;w, sali gimnastycznej i ciasnota lokalowa odbijały się ujemnie w całokształcie pracy dydaktyczno-wychowawczej. Wyłoniła się konieczność wybudowania odpowiedniego budynku szkolnego. W roku 1945 poczyniono pierwsze starania o przyznanie zezwolenia na budowę szkoły w P.P.R.N. w Zawierciu. Czyniono r&oacute;wnież starania w Wojew&oacute;dzkiej Radzie Narodowej za pośrednictwem Wydziału Oświaty. Niestety działania te nie odniosły żądnego skutku, z kolei udano się do Ministerstwa Oświaty w Warszawie. Ministerstwo ustosunkowało się pozytywnie do prośby mieszkańc&oacute;w i zaprojektowano budowę na rok 1955. Z uzasadnionych przyczyn przesunięto budowę na rok 1958. Przed rozpoczęciem budowy w kwietniu 1958 roku, powołany został ,,Komitet Budowy Szkołyandrdquo; w skład kt&oacute;rego weszły następujące osoby:

1. Borkowski Zygmunt - przewodniczący 
2. Malinowski Henryk - skarbnik 
3. Kawecki Franciszek 
4. Sok&oacute;ł Adam 
5. Radosz Maciej 6. Juraszek J&oacute;zef 
7. Nowak Stanisław 
8. Kawecki stanisław 
9. Śrubarz Jan 
10. Krakowiak Marcin.

Kiedy w 1958 roku P.P.R.N. w Myszkowie zatwierdziło plan budowy szkoły w Mzurowie, mieszkańcy tej gromady, aby poprzeć czynem wielowiekowe marzenia posiadania własnej szkoły podjęli następujące zobowiązania: 
1. Przekazać działkę gruntu o obszarze 0,56 ha pod budowę budynku i placu szkolnego. 
2. Dostarczyć piasku do budowy mur&oacute;w. 
3. Wykopać fundamenty pod budynek szkolny. 
4. Zlasować 25 t. wapna własnymi siłami. 
5. Dostarczyć po 1mandsup3; kamienia budowlanego z każdego gospodarstwa (80mandsup3;).

Podjęte zobowiązania zostały przez mieszkańc&oacute;w gromady Mzurowa w pełni zrealizowane. Pr&oacute;cz tych zobowiązań mieszkańcy Mzurowa wykonali dodatkowe prace społeczno-użyteczne na rzecz szkoły. Dnia 10 lipca 1961 roku została powołana komisja przez P.P.R.N.- P.J.J. w Myszkowie do odebrania oddania technicznego szkoły. Dnia 27 sierpnia 1961 roku dokonano uroczystego otwarcia ,,Szkoły Podstawowej w Mzurowieandrdquo; budynku, kt&oacute;ry mieści trzy izby lekcyjne, bibliotekę, kancelarię i szatnię.Po r&oacute;żnych reorganizacjach w roku szkolnym 1985/86 w szkole pozostały tylko oddział przedszkolny oraz klasy I - III. Szkoła była punktem filialnym. W roku 1986/87 powstała samodzielna plac&oacute;wka z oddziałem przedszkolnym oraz klasami I - III. W roku szkolnym 1992/93 zmieniono nazwę szkoły ze Szkoła Podstawowa w Mzurowie na Publiczna Szkoła Podstawowa w Mzurowie oraz podniesiono stopień organizacyjny I - IV. 
Dnia 8 marca 1993 roku odwiedziła Publiczną Szkołę Podstawową w Mzurowie Minister Edukacji Anna Urbanowicz w towarzystwie: 
andbull; Kuratora Oświaty Karola Świerczyńskiego, 
andbull; Pełnomocnika ds. kontakt&oacute;w z terenem, posłanki Heleny G&oacute;ralskiej.

Ponadto w spotkaniu uczestniczyli: 
andbull; Proboszcz Parafii Rzym.-Kat. w Niegowie ks. Emilian Sawicki, 
andbull; W&oacute;jt Mirosław  Szczepańczyk, 
andbull; Dyrektor szkoły: mgr Krzysztof Motyl, 
andbull; nauczyciele: mgr Aleksandra Stecz - Motyl, Lucyna Musiałek - Błaszczyk, Ewa Dub - W&oacute;jcik, Małgorzata Turoń - Sobota 
andbull; Komitet Rodzicielski przy Publicznej Szkole Podstawowej w Mzurowie. 
Spotkanie zorganizował nowy dyrektor Krzysztof Motyl. Po wizycie pani Minister Edukacji w szkole przeprowadzono generalny remont.

We wsi Mur&oacute;w znajduje się przepiękny dworek, kt&oacute;ry jest otoczony parkiem, rośnie tam dąb szypułkowy oraz wielogatunkowa grupa drzew. Pałacyk został zbudowany przez dziedzica Mzurowa Świderskiego. Dw&oacute;r Hipolita Świderskiego znajdował się na Leopoldowie, lecz pożar pochłonął całe zabudowania dziedzica, zostały tylko tzw. ,,czworakiandrdquo; kt&oacute;re zamieszkiwała służba dworska. Dziedzic wraz z rodziną i najbliższą służbą sprowadził się do nowego dworu. Na nowym miejscu został wybudowany pałacyk, chlewnie i nowe baraki dla służby. Chlewnia i pałacyk przetrwały do dnia dzisiejszego. Pałacyk jest najpiękniejszym zabytkiem w Mzurowie. Hipolit przybył do Mzurowa i ożenił się z c&oacute;rką &oacute;wczesnego dziedzica Mzurowa Lohmana. Hipolit z wykształcenia był prawnikiem, w czasie Powstania Styczniowego został Cywilnym Naczelnikiem Rządu Narodowego na obw&oacute;d lelowski. Dziedzic Mzurowa, jak m&oacute;wią źr&oacute;dła udzielił pomocy powstańcom. Albertowi Otto kt&oacute;ry był dow&oacute;dcą oddziału powstańczego i w stanie krytycznym przywieziono go do dworu w Mzurowie, gdzie zmarł 01.10.1863 r. Pochowany został na cmentarzu niegowskim w grobowcu Świderskich. Udzielono r&oacute;wnież pomocy szeregowemu z oddziału Otto Joachimowi Sokołowskiemu. Rannym opiekowali się włościanie z Mzurowa. Zmarł 15.10.1863 r. Poch&oacute;wkiem zajęli się Jacek Sok&oacute;ł służący dworu i J&oacute;zef Wasiak - włościanin. Hipolit Świderski miał trzech syn&oacute;w: Stanisława, Leopolda i Jana, Stanisław i Leopold kiedy wykształcili się opuścili rodzinne gniazdo. Najmłodszy syn Jan ukończył szkołę rolniczą i objął gospodarstwo rolne wielkości około 200h. Ożenił się z c&oacute;rką przemysłowca z Warszawy Jadwigą z domu Bojanowska. Miał troje dzieci: Zbyszka, Krysię i Janka. Najstarszy z rodzeństwa syn Zbyszek poległ jako żołnierz w Powstaniu Warszawskim. Krysia mieszka obecnie w Bielsku ma dwie c&oacute;rki. Po zakończeniu II wojny światowej, władze rządzące w Polsce, upaństwowiły posiadłość Świderskich. Janek wraz z rodzicami wyprowadził się do nowej posiadłości, kt&oacute;rą zakupił dziedzic pod Krakowem. Był to mały dworek i gospodarstwo o powierzchni około 50 ha, lecz władze komunistyczne r&oacute;wnież zabierają to gospodarstwo. Jan Świderski usilnie zwracał się z prośbą do &oacute;wczesnych władz ludowych, o częściowy zwrot zabranego majątku. Umiera nagle w swojej kancelarii, w czasie pisania podań. Syn dziedzica Janek wyprowadza się do Katowic. Jako dyrektor browaru w Zabrzu wprowadził na rynek Pepsi-Cole. Pełnił r&oacute;wnież funkcję pierwszego wiceprezydenta miasta Zabrza. Umiera w 1975 roku, pozostawiając po sobie dwie c&oacute;rki Elżbietę i Jolantę, kt&oacute;re uszczeg&oacute;łowiły powyższych informacji o swoich przodkach. Przed upaństwowieniem majątku Świderskim udało się sprzedać część swoich grunt&oacute;w mieszkańcom wsi. Każdy mieszkaniec zakupił od dziedzica po 1h ziemi, pole to do dziś nazywa się ,,dworskieandrdquo;. Dziedzic miał swojego notariusza, kt&oacute;ry sporządził akty własności dla kupujących. Kiedy władzę obejmują komuniści, notariusz za sporządzone akty idzie do więzienia, gdzie umiera. Mieszkańcy wsi zmuszeni byli płacić drugi raz za ziemię państwu, otrzymując nowe akty własności. Natomiast dziedzic kilku osobą najbiedniejszym ze swojej służby podarował po 1h ziemi i mieszkania na własność w tzw. "czworakach"

Rodzina Świderskich ufundowała dwie kapliczki. Jedna to Św. Florian patron strażak&oacute;w aby chronił dw&oacute;r i wioskę od pożaru. Kapliczka została wymurowana, wewnątrz kt&oacute;rej stała rzeźba Św. Floriana, wykonana z drzewa lipowego o wysokości około 50 cm. W latach 70 rzeźba zaginęła. Legenda m&oacute;wi że Św. Florian był wypełniony złotymi monetami przez dziedzica Świderskiego. Prawdopodobnie został wykradziony przez kapitana Rutkowskiego, kt&oacute;ry brał czynny udział w II wojnie światowej, i w jego rękach znalazły się opisy dotyczące zawartości Floriana. Na miejscu Św. Floriana w kapliczce pozostawiono figurkę Matki Boskiej.  Następna kapliczka ufundowana przez dziedzica to Św. Tekla r&oacute;wnież rzeźba, o wysokości około 60 cm. Ustawiona została w dziupli prastarego dębu w pobliżu parku dworskiego. Św. Tekla ginie w bardzo kr&oacute;tkim czasie po Św. Florianie. Figurka Św. Tekli prawdopodobnie też zawierała złote monety.

Wieś Mzur&oacute;w w 1938 roku przechodziła komasację, wtedy też znaczną część ludności przesiedlono z centrum wsi w inne części Mzurowa. Mzur&oacute;w dzieli się na: 
- wieś g&oacute;ra, 
- wieś d&oacute;ł, 
- kolonia p&oacute;łnocna. 
- kolonia południowa.

Mieszkańcy wsi Mzurowa po komasacji ufundowali trzy kapliczki na terenie wsi. Pierwsza z nich znajduje się na samym początku wsi, jest to Św. Jan. Jak m&oacute;wi historia bardzo dawno temu, kiedy jeszcze nie było Mzurowa Św. Jan znajdował się na terenie Mzur&oacute;wek. Pewnego razu nadciągnęła potężna burza, i woda porwała Św. Jana i przyniosła w to oto miejsce. Mieszkańcy wsi uszanowali wolę Św. Jana tłumacząc sobie, że pewnie tutaj chce pozostać. Wybudowano tutaj kapliczkę wewnątrz kt&oacute;rej postawiono rzeźbę Św. Jana. Postać Św. Jana jest wykonana z drewna o wysokości około 1m. Dwie pozostałe kapliczki zostały zbudowane przez mieszkańc&oacute;w wsi w roku 1945, na skrzyżowaniu dr&oacute;g.Na terenie Mzurowa znajdują się też, trzy krzyże przydrożne, kt&oacute;re miejscowa ludność ustawiła w latach 50-tych.

We wsi Mzur&oacute;w w roku 1927 została założona Ochotnicza Straż Pożarna. Założycielami był dziedzic Mzurowa Jan Świderski, Henryk Malinowski i Jan Migdał. Stan osobowy członk&oacute;w w 1927 roku wynosił 21 os&oacute;b. Prezesem straży został Henryk Malinowski i pełnił tę funkcję do 1939 roku. Dziedzica Świderskiego powołano na ,,Honorowego Prezesa Strażyandrdquo;. Po wojnie prezesem został Stanisław Kawecki a po nim Franciszek Kawecki. Po śmierci F. Kaweckiego prezesem zostaje J&oacute;zef Szrubarz. Za kadencji Szrubarza udało się ziścić wieloletnie marzenia strażak&oacute;w - rozpoczęto budowę remizy OSP w Mzurowie. Pierwszym komendantem był Jan Migdał, następnym komendantem był Michał Mędrek. Po nim Henryk Malinowski i Tadeusz Mędrek.

Legenda m&oacute;wi, że na terenie p&oacute;łnocnych p&oacute;l dworskich, przy drodze prowadzącej do Dąbrowna, są zakopane trzy beczki ze złotymi monetami. Osoba kt&oacute;ra je odnajdzie, ma zbudować na tym miejscu klasztor, tak jest zapisane w liście, kt&oacute;ry znajduje się w jednej z beczek. Mzur&oacute;w z racji tego wydarzenia ma zasłynąć na całą okolicę.

Obecnie w Mzurowie znajdują się szkoła, są sklepy spożywcze oraz w budowie remiza strażacka. 
Wieś obejmuje około 541,89 ha, są to :

użytki rolne - 471,95 ha, 
lasy - 36,50 ha, 
tereny zabudowane - 13,91 ha, 
pozostałe tereny - 17,35 ha.

W 2001 roku wieś zamieszkiwało 436 mieszkańc&oacute;w, w 2005 roku 404, a na dzień 31 grudnia 2006 roku - 400.

Źr&oacute;dło: www.niegowa.e-gmina.pl]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Niegowa]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/niegowa</link>
			<description><![CDATA[NA POCZĄTKU HISTORYCZNEJ DROGIPoczątki życia na terytorium dzisiejszej gminy są słabo rozpoznane, świadczą o nich tylko wykopaliska. Nasi przodkowie pojawili się około 4500 lat temu. Z tego co po sobie zostawili możemy wywnioskować, że posiadali umiejętność uprawy roli, hodowli zwierząt i wyrabiania naczyń glinianych. Rzeźba terenu wraz z jaskiniami dawały schronienie. Nazwa Niegowa pochodzi najprawdopodobniej od Niega, b&oacute;stwa starości i śmierci - w wierzeniach starosłowiańskich.ZIEMIA&nbsp; NIEGOWSKA&nbsp; W ŚREDNIOWIECZUPodobnie jak w czasach prehistorycznych także i w okresie wczesnego średniowiecza ludzie decydowali się na zakładanie swoich domostw w miejscach umożliwiających łatwą obronę przed ewentualnym najeźdźcą. Osadnictwo w okolicach dzisiejszej Niegowy rozwijało się bardzo szybko. Tereny te stanowiły bezpośrednią granicę pomiędzy Kr&oacute;lestwem Polskim a Księstwami Śląskimi. Ta bliskość granicy wpłynęła w szczeg&oacute;lny spos&oacute;b na kierunki rozwoju tego obszaru oraz losy jego ludności. Na terenie Niegowa - Okupniki w czasie wykopalisk powierzchniowych znaleziono liczne naczynia gliniane z okresu wczesnośredniowiecznego. Eksponaty te znajdują się w muzeum w Bytomiu. Biegnący przez teren dzisiejszej Niegowy trakt Krak&oacute;w and#8211; Pomorze oraz jego funkcja, spowodował, że stało się konieczne wybudowanie stanicy, kt&oacute;ra umożliwiałaby odpoczynek podr&oacute;żującym. Pierwsze wzmianki m&oacute;wiące o tejże stanicy pochodzą z XII wieku. Obok rolnictwa dającego podstawy materialne zostały położone podwaliny pod handel. Użytkowanie dr&oacute;g a także utarczki przygraniczne i ich konsekwencje stały się przyczyną ruch&oacute;w migracyjnych. Dodatkowo wzm&oacute;gł je podział ziem polskich przez Bolesława Krzywoustego, kt&oacute;ry aby uniknąć walk o tron między swoimi synami spisał testament w kt&oacute;rym podzielił kraj miedzy swoich syn&oacute;w. Podział ten wszedł w życie po śmierci Krzywoustego w 1138 roku. Na terenie dzisiejszej Niegowy i okolic znaleźli się przybysze ze Śląska, Moraw i Czech. W ten spos&oacute;b ludność czysto polska należąca do grupy etnograficznej and#8211; krakowiak&oacute;w zachodnich zostaje wzmocniona o inny obcy element. Po podziale ziem przez Bolesława Krzywoustego ziemia niegowska przypadła najstarszemu synowi Krzywoustego and#8211; Władysławowi Wygnańcowi, kt&oacute;ry jako senior otrzymał od ojca dzielnicę senioralną oraz władzę zwierzchnią nad pozostałymi książętami dzielnicowymi. Ziemia niegowska położona była na pograniczu ziemi piotrkowskiej, wieluńskiej i krakowskiej. Obszar ten stanowił bramę wjazdową do Kr&oacute;lestwa Polskiego ze Śląska. Niegowa i okolica znalazły się na niespokojnych, nękanych stałymi najazdami od strony Śląska obszarach. Wjazdu tego należało strzec w okresie pokoju i bronić w czasie najazd&oacute;w. Położenie tego terenu na obszarze bogato rzeźbionym i wyposażonym w miejsca niedostępne zostało zauważone przez pierwszych władc&oacute;w państwa polskiego, kt&oacute;rzy ten teren umocnili zamkami i warowniami.  W dokumentach wieś Niegowa zostaje po raz pierwszy wymieniona w 1306 roku. Wtedy to na wieś najechali najemnicy biskupa krakowskiego Jana Muskaty, kt&oacute;rzy zniszczyli miejscowy kości&oacute;ł. Z tej informacji wynika, że na początku XIV wieku w Niegowie istniał kości&oacute;ł drewniany. Najprawdopodobniej istniał on już w XIII wieku, a może nawet pod koniec wieku XII. Potwierdza to fakt nadania kościołowi patrona św. Mikołaja, bardzo popularnego w XII and#8211; XIII wieku, wyrażający się w nadawaniu tego imienia nowo ochrzczonym oraz w oddawaniu czci temu świętemu poprzez poświęcenie mu wznoszonych świątyń. Za panowania Kazimierza Wielkiego (1333-1370), kt&oacute;ry według przysłowia and#8222;zastał Polskę drewnianą a zostawił murowanąand#8221;, zostały umocnione granice odrodzonego państwa polskiego. Za panowanie ostatniego Piasta wiele wsi lokowanych było na tzw. prawie niemieckim. W 1347 roku dziedzic Niegowy - Imram uzyskał od kr&oacute;la Kazimierza Wielkiego pozwolenie na przeniesienie wsi wraz z przysi&oacute;łkami do tej wsi należącymi na prawo niemieckie. Wieś zyskała sołtysa oraz przywileje takie jak wolność osobista chłop&oacute;w, dziedziczność posiadanego gruntu i wiele innych. Fakt lokowania wsi na prawie niemieckim ni&oacute;sł ze sobą pozytywne skutki w postaci rozwoju gospodarczego. Według Liber Beneficiorum Jana Długosza, Niegowa po przywileju lokacji posiadała karczmę i dwa młyny. Po śmierci Kazimierza Wielkiego tron polski w myśl wcześniejszych układ&oacute;w sukcesyjnych, obejmuje jego siostrzeniec Ludwik Węgierski, z dynastii andegaweńskiej. W momencie koronacji nowy kr&oacute;l nadał ziemię wieluńską księciu Władysławowi Opolczykowi. W skład tych ziem wchodził r&oacute;wnież tzw. klucz bobolicki, kt&oacute;ry na ponad 20 lat został wyłączony z d&oacute;br kr&oacute;lewskich. Z ziemi wieluńskiej oraz z przylegających skrawk&oacute;w ziemi sieradzkiej i krakowskiej wyr&oacute;sł nowy tw&oacute;r silnie związany z księstwem opolskim.  W latach 1371-1391 ziemia Niegowska wchodziła w skład dystryktu sądowego olsztyńskiego księcia Władysława Opolskiego, obejmującego wsie o r&oacute;żnych typach własności. Cechą charakterystyczną rząd&oacute;w Opolczyka na tych terenach była umiejętna polityka gospodarcza oparta na systemie nadań własności. W ten spos&oacute;b dobra kr&oacute;lewskie choć w nieznacznym stopniu uległy rozpadowi na rzecz prywatnej własności szlacheckiej lub kościelnej. Za sprawą tegoż księcia od 1383 roku Niegowa znalazła się w dobrach bobolickich, kt&oacute;rych właścicielem został bliski wsp&oacute;łpracownik Opolczyka i zaufany człowiek - Węgier Andrzej Schony z Barnabas. Opolczyk był nie tylko narzędziem polityki andegaweńskiej w Polsce, był r&oacute;wnież jej gł&oacute;wnym inspiratorem. Ziemie jakie zostały wykrojone z Polski sam sobie wyznaczył i prowadził na nich bardzo samodzielną politykę społeczno and#8211; gospodarczą. Po wstąpieniu na tron Polski Jadwigi, c&oacute;rki Ludwika Węgierskiego w polityce następują zmiany. Jadwiga zostaje kr&oacute;lem Polski pod warunkiem przywr&oacute;cenia krajowi ziem utraconych na rzecz Władysława Opolczyka. Władysław Jagiełło, mąż Jadwigi w latach 1391 and#8211; 1396, w toku toczonych walk wyparł księcia opolskiego z Ziemi krakowskiej i wieluńskiej. Przywr&oacute;cone ziemie wcielono do Kr&oacute;lestwa Polskiego i znalazły się w stołecznym wojew&oacute;dztwie krakowskim. Ziemia niegowska od 1392 roku należała do powiatu sądowego lelowskiego. Niegowa od 1398 roku należy do c&oacute;rki Andrzeja z rodu Boboli and#8211; Anny i jej dw&oacute;ch męż&oacute;w Stanisława Szafrańca Młodziejowskiego herbu Starykoń oraz Mszczuja z Wierzchowska herbu Lis. Dobra zostały podzielone przez potomk&oacute;w Anny i jej męż&oacute;w. W 1475 roku właścicielem wsi został Jakub Trzaska herbu Trzaski. Historia ziemi niegowskiej jest o tyle ciekawa, że właśnie tutaj miały miejsce zdarzenia historyczne o charakterze nie tylko miejscowym ale ponad lokalnym. Jest to wynikiem położenia samej Niegowy wobec granic dawnego Państwa Polskiego i znajdujących się na tym terenie zamk&oacute;w obronnych. W okresie średniowiecza ludność Niegowy i okolicznych wsi jest świadkiem walk toczonych pomiędzy &oacute;wczesnymi książętami polskimi, książętami a kr&oacute;lami a także między władcami polskimi a książętami czeskimi. Tutaj najprawdopodobniej zawarto ugodę pomiędzy Kazimierzem Sandomierskim i Bolesławem Kędzierzawym po buncie Jaksy z Miechowa i napadzie książąt śląskich w 1120 roku. Jak podaje ks. Władysław Borek ze swoim poprzednikiem proboszczem Skalskim, Niegowianie oglądają oblicza kr&oacute;lewskie. W 1304 roku Władysława Łokietka, w 1350 roku Kazimierza Wielkiego, a w 1370 roku Ludwika Węgierskiego. W 1399 roku kr&oacute;l Władysław Jagiełło ponoć polował w lasach niegowskich, bobolickich i mirowskich. Po nadanym przywileju lokacji Niegowę zamieszkiwała warstwa wolnych chłop&oacute;w czynszowych tzw. kmieci&oacute;w, kt&oacute;ra miała tu swoje grunty w postaci łan&oacute;w nadane przywilejem. Kmiecie dzielili się na szlacheckich, kr&oacute;lewskich i duchownych. W najgorszym położeniu byli chłopi szlacheccy, a w najlepszym kr&oacute;lewscy. Obok kmieci w warstwie chłopskiej istnieli zagrodnicy, chłopi biedniejsi posiadający swoją chatę i ogr&oacute;d. Niewielkie p&oacute;lko nie mogło wyżywić często wieloosobowej rodziny dlatego zagrodnicy najmowali się do r&oacute;żnych prac, zwłaszcza, że to oni płacili dziesięcinę miejscowemu kościołowi.ZIEMIA NIEGOWSKA W CZASACH NOWOŻYTNYCHW czasach nowożytnych przez ziemię niegowską przewija się cała plejada rod&oacute;w szlacheckich będących właścicielami, dziedzicami, bądź to dzierżawcami wsi Niegowa i całej okolicy. W 1495 roku Kazimierz Jagiellończyk oddaje Mir&oacute;w z okolicznymi kr&oacute;lewszczyznami wraz z Niegową rodowi Myszkowskich posiadających tytuł margrabi&oacute;w na Mirowie, kt&oacute;rzy w spos&oacute;b szczeg&oacute;lny dbają o rozw&oacute;j tego terenu. Na przełomie XVI and#8211; XVII wieku powiększają i upiększają w stylu barokowym kości&oacute;ł w Niegowie. W XVII wieku r&oacute;d Myszkowskich wymiera. Włości i tytuł margrabiach przechodzą na Wielopolskich. Ksiądz Władysław Borek wymienia nazwiska szlachcic&oacute;w, kt&oacute;rzy dzierżyli Niegowę i dobra wchodzące w skład tegoż majątku. W drugiej połowie XV wieku Niegowa należy po kolei do Mikołaja Krezy herbu Ostoja. Kreza umiera a wieś staje się własnością wdowy Krezowej i jej drugiego męża Mikołaja Grabi. Jednakże Krezowa po raz drugi zostaje wdową co powoduje, że zaczyna szukać szczęścia w innych stronach, co jej się udaje. Niedługo po śmierci męża przenosi się do Bolesława pod Olkuszem. Wieś natomiast przechodzi w dzierżawę, a jej pierwszym dzierżawcą staje się Kuchowski, następnie: Kowińscy, Sierakowscy, Chomentowscy, Męcińscy, Jarzyńscy. W połowie XVII wieku wieś posiadają Chodakowscy herbu Dołęga, a ściślej w roku 1680 jeden z braci Bogusław. Prawdopodobnie dobra Chodakowskich były zadłużone u szlachcic&oacute;w, a także lichwiarzy żydowskich. Dlatego już w 1690 roku właścicielem Niegowy i kolatorem kościoła został Kazimierz z Kurozwęk Poraj Męciński.  W XVIII wieku istnieje dw&oacute;r w Niegowie, zamieszkuje go Wojciech Męciński, kt&oacute;ry oddaje wieś Niegowa niejakiemu Bełchackiemu.  Po okresie świetności Rzeczypospolitej w XV i XVI wieku rozpoczyna się stulecie wypełnione szeregiem wojen z Turcją, Rosją, Kozakami i Szwecją. Prowadzenie walk na ziemiach polskich doprowadziło do znacznego spustoszenia i osłabienia kraju, co odbiło się niekorzystnie na sytuacji gospodarczej kraju. Około 1587 roku w okolicach Niegowy prowadzone są walki między stronnikami Zygmunta III Wazy a pretendentem do tronu polskiego arcyksięciem austriackim Maksymilianem. W XVII wieku r&oacute;wnież ziemię niegowską objęły walki. Dwukrotnie na naszym terenie przebywają Szwedzi. W okresie potopu w latach 1655 and#8211; 1660 zostaje stoczona bitwa polsko and#8211; szwedzka pod Siewierzem, zwycięska dla Szwed&oacute;w. Po tejże klęsce Polak&oacute;w najeźdźca rozlewa się po całej okolicy grabiąc i paląc domostwa osiadłej ludności. W parafii Niegowa Szwedzi pod wodzą gen. Lindnera zajmują opuszczony przez Myszkowskich zamek w Mirowie, częściowo burzą osadę i zamek w Bobolicach za stawiany im op&oacute;r. W obydwu zamkach osadzają swą załogę i magazynują w nich zrabowane okolicznym mieszkańcom mienie. Tymczasem ludność uciskana przez najeźdźcę pr&oacute;buje się zorganizować przeciwko wrogom, tym bardziej, że w tym samym czasie przygotowywana jest obrona Jasnej G&oacute;ry. Formują się partyzanckie oddziały chłopsko and#8211; szlacheckie w poszukiwaniu kt&oacute;rych Szwedzi łupią całą okolicę. Podobne zdarzenia niesie za sobą drugi najazd szwedzki z 1701 roku, kiedy to Szwecja pr&oacute;bowała rozbić związek militarny polsko and#8211; saski poprzez interwencję zbrojną.  Mieszkańcy Niegowy i okolic opuszczają swoje domostwa i ukrywają się w pobliskich lasach i jaskiniach. Wojska szwedzkie plądrują i niszczą opustoszałe chaty a na proboszcza Jana Skalskiego nakładają dwukrotnie kontrybucję: po kilkaset dukat&oacute;w z opustoszałych wsi oraz 300 dukat&oacute;w z plebani. Ksiądz nie dysponując tak dużą sumą jest zmuszony do sprzedania swojego mienia Żydom w Żarkach. Ocalały kosztowności kościelne wraz z naczyniami liturgicznymi. W 1683 roku podczas wyprawy Jana III Sobieskiego na Wiedeń, tenże znakomity w&oacute;dz zatrzymuje się na nocleg w zamku bobolickim. Wzmianka o kr&oacute;tkim pobycie na tej ziemi tak sławnego kr&oacute;la znalazła odzwierciedlenie w teraźniejszości: gł&oacute;wna ulica Niegowy została nazwana imieniem kr&oacute;la Jana III Sobieskiego. Wojny prowadzone przez Polskę w XVII wieku przyniosły krajowi zniszczenia nie notowane bodaj od czas&oacute;w najazd&oacute;w tatarskich. Najwymowniejszym tego dowodem były straty terytorialne i ludnościowe. Ogromną część kraju zajmowały zniszczone wsie i połacie ziemi leżące odłogiem. Kryzys na wsiach wpłynął r&oacute;wnież na spadek dochod&oacute;w mieszkańc&oacute;w miast. Zniszczenia wojenne przyczyniły się do upadku gospodarki i gwałtownego ubożenia ludności, a co za tym idzie do wielkiej biedy.  R&oacute;wnież dla Niegowy następujące po wojnach lata 1705 and#8211; 1710 odznaczają się nieurodzajem, głodem a w konsekwencji wysoką umieralnością. Gł&oacute;d doskwiera szczeg&oacute;lnie w Ogorzelniku, Łutowcu i Bobolicach, gdzie wycieńczeni głodem i chorobami ludzie umierają na drogach. Do głodu dołącza epidemia cholery, kt&oacute;ra pochłania około 100 os&oacute;b, czyli jedną dwunastą ludności parafii. Jak wynika z metryk parafialnych podobne pokłosie śmierci niosą ze sobą srogie zimy, a najbardziej z 1739 roku. Pierwsza połowa XVIII stulecia zamyka się dla Niegowy dużym spadkiem liczby ludności chłopskiej.U&nbsp;&nbsp; SCHYŁKU&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; I&nbsp;&nbsp;&nbsp; PO&nbsp;&nbsp; UPADKU&nbsp;&nbsp; RZECZPOSPOLITEJKolejne lata XVIII wieku nadal są tragiczne dla narodu polskiego. W 1772 roku Rosja , Austria i Prusy dokonały I rozbioru Polski. Pomimo pr&oacute;b zreformowania kraju podjętych podczas Sejmu Wielkiego przez Stanisława Augusta Poniatowskiego doszło do wojny polsko and#8211; rosyjskiej, a w rezultacie do II rozbioru Polski w 1793 roku. Polska pod rządami Rosji i ludzi targowicy pogrążała się w chaosie i ruinie. Rosjanie rządzili twardo i bezwzględnie. Z tym Polacy nie mogli się pogodzić, postanowili więc z bronią w ręku walczyć o zachowanie Rzeczpospolitej. 24 marca 1794 roku rozpoczęło się powstanie kościuszkowskie. Niegowianie dzielą losy upadającego kraju. W czasie powstania kościuszkowskiego r&oacute;wnież na tych terenach prowadzone są walki z zaborcami. Stoczona zostaje walka wojsk polskich z rosyjsko and#8211; pruskimi rozpoczęta pod Janowem, a kontynuowana pomiędzy wsiami Postaszowice and#8211; Trzebni&oacute;w and#8211; Nieg&oacute;wka and#8211; Moczydła and#8211; Niegowa. Potyczka ta zakończyła się pod kościołem w Niegowie and#8211; obsadzonym przez wojska polskie. W wyniku walk uszkodzona została i zburzona część ogrodzenia kościelnego. Ucierpiały też budynki plebańskie i część wsi. Klęska powstania kościuszkowskiego przesądziła los Rzeczpospolitej. Po długotrwałych, zażartych targach w październiku 1795 roku Rosja, Austria i Prusy podpisały porozumienie, dzieląc między siebie resztę ziem polskich. Kr&oacute;l Stanisław August Poniatowski został zmuszony do abdykacji. Polacy nie mieli już wolnej ojczyzny.  Koniec wieku XVIII pomimo podejmowanych pr&oacute;b naprawy moralnej ojczyzny kończy się dla Polak&oacute;w tragicznie. W wyniku trzech rozbior&oacute;w Rzeczpospolita zostaje rozdarta pomiędzy trzy mocarstwa: Rosję, Austrię i Prusy. Niegowa po rozbiorach znalazła się w państwie pruskim jako tzw. Nowy Śląsk. W wyniku wojen napoleońskich nastąpiły kolejne zmiany granic. Na mocy traktatu podpisanego w 1807 roku w Tylży pomiędzy Napoleonem oraz carem Aleksandrem I, z ziem II i III zaboru pruskiego utworzono Księstwo Warszawskie, powiększone w 1809 roku o tereny II zaboru austriackiego z Krakowem i Lublinem. Ziemia niegowska należała do tego zalążka państwowości polskiej, położona w jednym z powiat&oacute;w departamentu kaliskiego. Po kongresie wiedeńskim w 1815 roku Niegowa stała się częścią Kr&oacute;lestwa Polskiego, połączonego unią personalną z Rosją. Dawne departamenty przemieniono na wojew&oacute;dztwa. Taki stan utrzymał się aż do powstania styczniowego, kt&oacute;re doprowadziło do stopniowej likwidacji Kr&oacute;lestwa Polskiego. W ciągu paru lat urządzono na wz&oacute;r rosyjski lokalne władze, w tym administracyjne. Dwukrotnie zwiększono liczbę guberni i powiat&oacute;w. &Oacute;wczesny podział administracyjny nie uległ zmianie aż do I wojny światowej.  O ile w średniowieczu chłopi posiadali ograniczoną wolność to w ciągu XVII i XVIII wieku utracili ją bezpowrotnie stając się chłopami pańszczyźnianymi czyli obarczonymi pańszczyzną- przymusową pracą na rzecz pana and#8211; szlachcica. W okresie zabor&oacute;w sytuacja wsi polskiej uległa dalszemu pogorszeniu. W Niegowie zdarzały się jak i w innych wioskach tzw. dwojaki, czyli chałupy chłopskie zamieszkałe przez dw&oacute;ch gospodarzy, a także ludność bez roli i ogrodu. Najliczniejszą warstwę chłopską stanowili chałupnicy posiadający jedynie niewielkie kawałki ziemi. Opr&oacute;cz włościan (kmieci i zagrodnik&oacute;w) oraz rycerstwa (p&oacute;źniej szlachtę) Niegowę zamieszkiwali rzemieślnicy: introligatorzy, stolarze, cieśle, kowale, g&oacute;rnicy, sukiennicy, farbiarze, garncarze, kamieniarze, wapniarce, murarze i zduny. O ich istnieniu wspominają XVIII wieczne metryki parafialne. Rzemieślnicy rozwijają swoją działalność aż do końca XIX wieku, kiedy to na skutek rozbior&oacute;w pogarsza się sytuacja gospodarcza kraju. W Niegowie w latach 1789-1791/92 liczba mieszkańc&oacute;w spadła z 477 na 232 osoby. Jednak pomimo spadku liczebności ludności na tym terenie rozwija się nadal tkactwo i wapiennictwo, kt&oacute;re istnieje jeszcze na początku XX wieku. Według spisu ludności pod koniec XIX wieku wieś stanowią 43 domostwa i 354 mieszkańc&oacute;w, ziemi włościańskiej było 614 m&oacute;rg. Miało tu r&oacute;wnież swoją siedzibę probostwo obejmujące 2 domy, 9 mieszkańc&oacute;w i 6 m&oacute;rg ziemi. Folwark niegowski w tym czasie składał się z 2 dom&oacute;w&nbsp; i posiadał 840 m&oacute;rg w tym 340 m&oacute;rg ziemi ornej. Wiek XIX dla ziemi niegowskiej jest czasem wielu zmian. Ulega pogorszeniu sytuacja gospodarcza, zahamowany zostaje rozw&oacute;j kulturalny. Ludność opr&oacute;cz zmagań dnia codziennego, musi przeciwstawiać się zaborcy, kt&oacute;ry narzucił swoje warunki życia. Pomimo tych trud&oacute;w mieszkańcy Niegowy uczestniczyli w walce o niepodległość. Niegowianie uczestniczą w powstaniach narodowych, chociaż nie we wszystkich. Znajdujemy wzmiankę, że powstanie listopadowe jako and#8222;szlacheckieand#8221; nie znajduje w okolicach Niegowy większego zainteresowania. Natomiast z inną postawą mieszkańc&oacute;w spotykamy się w czasie trwania powstania styczniowego, kiedy to szlachta dla pozyskania warstwy chłopskiej ogłasza akt uwłaszczeniowy dla chłop&oacute;w. Jest on korzystny r&oacute;wnież dla bezrolnych, kt&oacute;rym obiecano po trzy morgi ziemi z d&oacute;br narodowych w razie wzięcia udziału w walkach powstańczych przeciw zaborcy. W czasie tego powstania przez około rok funkcjonowało polskie państwo podziemne, a walki jakie prowadzono z wrogiem miały charakter partyzancki. Cywilnym Naczelnikiem Rządu Narodowego na obw&oacute;d lelowski został Hipolit Świderski - dziedzic Mzurowa. Z bronią w ręku walczyło około 20 mieszkańc&oacute;w gł&oacute;wnie z Niegowy, Tomiszowic, Postaszowic, Gorzkowa i Ogorzelnika. Na ziemiach niegowskich doszło do kilku potyczek powstańc&oacute;w z wojskami rosyjskimi. Jednak nadciągające od Częstochowy wojska zorganizowane przez Wielkiego Księcia Konstantego, a dowodzone przez płk Ostrowskiego doprowadziły do rozproszenia się tego oddziału partyzanckiego. W okolicy Niegowy walczyły następujące oddziały powstańcze: Iskry, Alberta Otto, Bończy, Mossakowskiego i Chmielińskiego. Obecność partyzantki powstańczej sprowadziła na nasze tereny wojska rosyjskie, kt&oacute;re rewidowały domy mieszkańc&oacute;w i rekwirowały mienie. Oddziały Mossakowskiego ukrywały się w lasach i wśr&oacute;d skał w Mirowie. Teren od Huciska przez Zd&oacute;w do Ogorzelnika nazwano and#8222;stajnią powstańcząand#8221;. W niegowskim kościele sporządzono trzy akty zgonu zmarłym powstańcom, kt&oacute;rzy polegli 28 września 1863 roku i zostali pochowani na cmentarzu parafialnym. Byli to: 1.Albert Otto&nbsp;- Dow&oacute;dca oddziału, znaleziony na polach Gorzkowa przez gospodarzy Jana Śliwę i Piotra Smolińskiego. W stanie krytycznym zawieziony do dworu w Mzurowie gdzie zmarł 01.10.1863 roku. Pochowany został na cmentarzu niegowskim w grobowcu Świderskich.  2. Joachim Sokołowski - Szeregowiec z oddziału Otto. Rannym opiekowali się włościanie z Mzurowa. Zmarł 15.10.1863 roku. Poch&oacute;wkiem z polecenia dworu zajęli się Jacek Sok&oacute;ł służący dworski i J&oacute;zef Wasiak and#8211; włościanin.  3. Szymon Kamieński - Szeregowiec z oddziału Ottona. Rannym opiekowali się włościanie z Gorzkowa. Zmarł 02.10.1863 roku. Pochowany został przez Pawła Haładusa i Szymona Mygę z Gorzkowa na niegowskim cmentarzu. Ponadto wielu zabitych spoczywa w lesie przy drodze Trzebni&oacute;w and#8211; Żarki oraz między Podgajem a Czatachową. Zasługą powstania styczniowego było odwr&oacute;cenie tendencji ugodowych z zaborcami, ukazanie perspektywy uzyskania wolności w drodze zbrojnych działań całego narodu. Powstania dawały ludności iskierkę nadziei na odzyskanie wolności, ziściło się to dopiero po I wojnie światowej w wyniku kt&oacute;rej powstała Rzeczpospolita.HISTORIA&nbsp;&nbsp;NAJNOWSZAOdzyskanie niepodległości w listopadzie 1918 roku było doniosłym wydarzeniem w dziejach walczącego przez dziesięciolecia narodu polskiego. Powstanie II Rzeczpospolitej oznaczało przystąpienie do ogromnej pracy nad odbudową kraju po zniszczeniach wojennych. W wysiłku tym nie zabrakło mieszkańc&oacute;w ziemi niegowskiej. Mimo ub&oacute;stwa, niedostatku, lichej ziemi, ludność pozostała na ojcowiźnie pracując nad polepszeniem swej doli.  W okresie międzywojennym w Niegowie dzięki pracy ks. Hamerlinga, kt&oacute;ry pełnił funkcję prezesa Dozoru Szkolnego i Komisji Opieki Społecznej została wybudowana 7 and#8211; oddziałowa szkoła podstawowa. W parafii powstało pięć szk&oacute;ł i dwie ochronki. Przy szkole w Niegowie, kosztem Okręgowego Towarzystwa Rolniczego w Zawierciu, założono ogr&oacute;d owocowy. Za tegoż księdza został r&oacute;wnież ogrodzony murem cmentarz oraz podwyższono mur okalający kości&oacute;ł i pokryto go dach&oacute;wką. W Niegowie powstała Ochotnicza Straż Pożarna kt&oacute;rej prezesem został ks. Hamerling oraz Kasa Stefczyka Sp&oacute;łdzielnia z odpowiedzialnością nieograniczoną. Dla mieszkańc&oacute;w z funduszy Sejmiku Powiatowego Będzińskiego wybudowano łaźnię z wannami i prysznicami. Wieś została zaopatrzona w wodę, dzięki budowie studni głębinowej.  Wszelkie poczynania podejmowane przez władze państwowe i samorządowe dla ożywienia gospodarczego przerwała nowa wojna i zbrodnicza okupacja. W Niegowie w okresie II wojny światowej powszechny był ruch oporu, kt&oacute;ry stanowił sprawę honoru i obowiązku patriotycznego. Na terenie ziemi niegowskiej skuteczną walkę z okupantem prowadziły oddziały partyzanckie Armii Krajowej i Batalion&oacute;w Chłopskich. Niegowa w okresie II wojny światowej znalazła się pod niemieckim zarządem wojskowym. W połowie października 1939 roku po wejściu w życie dekret&oacute;w Fuhrera wcielono część Polski do Rzeszy, a z pozostałych utworzono Generalną Gubernię. Niegowa znalazła się w Generalnej Guberni w dystrykcie radomskim. Niegowa i okolice zostały wyzwolone z pod okupacji niemieckiej w styczniu 1945 roku wtedy też rozpoczął się nowy etap w jej dziejach. Po II wojnie światowej zaczęto budować nową wieś. Powstały nowe potrzeby i nowe problemy. W Niegowie przeprowadzono wiele zmian.Źr&oacute;dło: www.niegowa.e-gmina.pl]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Niegówka]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/niegowka</link>
			<description><![CDATA[Miejscowość Nieg&oacute;wka - mała Niegowa powstała w XIV wieku w wyniku przeprowadzonej lokacji. Lokacja ta poświadczona jest już w 1389 roku.&nbsp; W 1529 roku Stanisław Leszek jeden z wsp&oacute;łdziedzic&oacute;w Postaszowic i Niegowy zapisuje proboszczowi niegowskiemu folwark Nieg&oacute;wkę jako prebendę pod wezwaniem św. Piotra i Pawła. Folwark ten stanowił dla kościoła ogromny dar o obszarze ok. 5 łan&oacute;w czyli 154 morgi. Ziemia ta uprawiana była przez 7 rodzin kmieci czynszowych. Owoce pracy tych ludzi trafiały do proboszcza. Kmiecie byli zobowiązani do opłaty czynszu dla parafii z użytkowanej przez siebie ziemi. Proboszcz zaś w zamian za uposażenie miał odprawiać dwa nabożeństwa w ciągu roku w intencji ofiarodawcy. O ile otrzymanie prebendy stało się dla duchowieństwa niegowskiego źr&oacute;dłem utrzymania, to źr&oacute;dło to w postaci ziemi stało się bardzo kłopotliwe. Proboszczowie tutejszej parafii często prowadzili spory majątkowe. W 1595 roku dziedzic Niegowy usiłuje odebrać proboszczowi Nieg&oacute;wkę lecz bezskutecznie. W 1722 roku toczy się zn&oacute;w sp&oacute;r o folwark Nieg&oacute;wkę z niejakim Małuskim niesumiennym dzierżawcom. Małuski zalegał z z wypłatą czynszu, dlatego proboszcz niegowski wytoczył mu proces, kt&oacute;ry odbył się w Lelowie. Wynik procesu był korzystny dla księdza. Niedługo jednak parafia mogła cieszyć się spokojem. W 1703 roku do pobliskiego Leśniowa, J&oacute;zef Męciński z Kurozwęk sprowadza Ojc&oacute;w Paulin&oacute;w, kt&oacute;rzy założyli tutaj sw&oacute;j klasztor. J&oacute;zef Męciński dziedzic Żarek i Niegowy obdarował nowo powstały klasztor częścią swoich d&oacute;br, tj. wsiami Trzebni&oacute;w i Postaszowice, kt&oacute;re leżały obok Nieg&oacute;wki. Z powodu niejasnych granic folwarku Nieg&oacute;wka and#8211; powstał w 1728 roku sp&oacute;r graniczny pomiędzy proboszczem ks. Lechowiczem i klasztorem Leśniowskim zakończony wyrokiem trybunału Piotrkowskiego na korzyść proboszcza. Jeszcze dwukrotnie prebenda parafialna stała się przedmiotem spor&oacute;w, kt&oacute;re sw&oacute;j finał znajdą w sądzie. Pierwszy z lat 1777-1787 ponownie z Ojcami Paulinami z Leśniowa o dziesięciny ze wsi klasztornych Trzebniowa i Postaszowic. Dziesięciny te należały się proboszczowi w Niegowie, do tego stwierdzenia przychyliły się kolejne sądy w Siewierzu, Krakowie i Trybunał Piotrkowski. Około roku 1793 powstaje zn&oacute;w sp&oacute;r pomiędzy proboszczem a dziedzicem Niegowy - Męcińskim o pastwiska i ziemię Niegowy i Nieg&oacute;wki R&oacute;wnież ten sp&oacute;r został zakończony na korzyść proboszcza po wyrokach w Lelowie i Krakowie.  Po zakończeniu tych wszystkich spor&oacute;w folwark w Nieg&oacute;wce zmniejszył się i wynosił 129 m&oacute;rg ziemi ornej i 22 morgi las&oacute;w. Na ziemi należącej do parafii pracowało sześć rodzin chłopskich. Cztery rodziny zagrodnik&oacute;w, kt&oacute;rzy posiadali po p&oacute;ł łana ziemi czyli po14 morg&oacute;w na własny użytek oraz chałupę. Byli oni zobowiązani do odrobienia 150 dni&oacute;wek pieszych bez zaprzęgu, lub 52 sprzężonych czyli z zaprzęgiem i sprzętem rolniczym. Jeśli nie wywiązali się z pracy musieli w zamian za każdy dzień pracy pieszej płacić 15 groszy, zaś pracy sprzężonej po 30 groszy. Dwie rodziny chałupnik&oacute;w miało mniej ziemi, bo tylko po p&oacute;ł morgi. Mogli utrzymać jedną krowę oraz zbierać chrust z d&oacute;br plebańskich. Do ich obowiązk&oacute;w należała praca na rzecz probostwa jeden dzień w tygodniu, pozostałe dni opłacali po 15 groszy. W 1827 roku wieś zamieszkuje 26 os&oacute;b. Proboszczowie niegowscy czerpali r&oacute;wnież dochody z browaru i gorzelni znajdujących się w Nieg&oacute;wce, kt&oacute;re przestały istnieć w roku 1844. W 1864 roku został ogłoszony Ukaz Uwłaszczeniowy. Na ziemi parafialnej w Nieg&oacute;wce zostały 122 i p&oacute;ł morgi ziemi, kt&oacute;rą sprzedano po 14 morg&oacute;w zagrodnikom plebańskim: J&oacute;zefowi Pikule, Kazimierzowi Szczygłowi, Agnieszce Pikulinie i Sebastianowi Lamchowi, oraz chałupnikom Kajetanowi Stęplowskiemu i Bartłomiejowi Paluchowi po 7 morg&oacute;w. Proboszczowi zostało 7 morg&oacute;w.W okresie&nbsp; wojny&nbsp; wieś okupywana była najazdami niemieckich żołnierzy. Usuwano ludzi z dom&oacute;w, a ich miejsca zajmowali okupanci. Wieś oswobodziło wojsko rosyjskie. W latach 1975 - 1998 miejscowość należała do wojew&oacute;dztwa częstochowskiego, a obecnie do śląskiego. W 2001 roku wieś zamieszkiwało 113 os&oacute;b, a w 2005 roku 125.Obecnie Nieg&oacute;wka liczy 117 mieszkańc&oacute;w i zajmuje obszar 105,52 ha, co stanowią:użytki rolne - 91,01 ha,  lasy - 5,42 ha,  pozostałe grunty - 5,57 ha. Mieszkańcy Nieg&oacute;wki zajmują się przede wszystkim prowadzeniem gospodarstw rolnych i pracą w okolicznych zakładach. We wsi znajduje się gospodarstwo agroturystyczne. Na szczeg&oacute;lną uwagę, wyr&oacute;żniającą Nieg&oacute;wkę od innych miejscowości zasługuje działające, reaktywowane niespełna 4 lata temu Koło Gospodyń Wiejskich, kt&oacute;rego celem jest pielęgnowanie tradycji przy jednoczesnej promocji roli nowoczesnej gospodyni.Źr&oacute;dło: www.niegowa.e-gmina.pl&nbsp;]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Noclegi i Gastronomia]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/noclegi_i_gastronomia</link>
			<description><![CDATA[Informacje o bazie noclegowej i gastronomicznej&nbsp;znajdują się w&nbsp;poniższych załącznikach]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Ogorzelnik]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/ogorzelnik</link>
			<description><![CDATA[Data założenia wsi Ogorzelnik nie jest znana. Pierwsze wzmianki najprawdopodobniej pochodzą z XIII wieku, wtedy to Ogorzelnik został wymieniony jako jedna ze wsi należąca do Parafii Niegowa.&nbsp; Wioska ta jak i wiele innych miejscowości w dawnych czasach często zmieniała swoich właścicieli. Przyczyną tego była polityka panujących, polegająca na systemie nadań własności. Po śmierci Kazimierza Wielkiego na tron zasiada jego siostrzeniec Ludwik Węgierski, kt&oacute;ry podczas koronacji nadaje ziemię wieluńska Władysławowi Opolczykowi. W skład tych ziem wchodzi and#8222;klucz bobolickiand#8221; w starostwie olsztyńskim. W ten spos&oacute;b tereny te wraz z Ogorzelnikiem zostały wyłączone z d&oacute;br kr&oacute;lewskich. W 1379 roku Władysław Opolczyk nadał Ogorzelnik wraz z Bobolicami i Tomiszowicami Węgrowi Andrzejowi Schony de Barlabas. Ogorzelnik tak jak i inne wioski w ciągu wiek&oacute;w zmieniał swych właścicieli. Należał kolejno do rodzin z Niegowy, Postaszowic i Trzebniowa. Lata 1705-1710 okazały się tragiczne w skutkach dla mieszkańc&oacute;w Ogorzelnika i pobliskich wsi. Nieurodzaje i skutki prowadzonych wojen przyczyniły się do głodu i chor&oacute;b wśr&oacute;d mieszkańc&oacute;w. Gł&oacute;d szczeg&oacute;lnie dotknął mieszkańc&oacute;w Ogorzelnika, Bobolic i Łutowca. Dopełnieniem tragedii mieszkańc&oacute;w była epidemia cholery i ostra zima. Ludzie schorowani, wycieńczeni głodem umierali na drogach. W okresie tym odnotowano duży spadek liczby ludności. Dowodem tych zgon&oacute;w jest drewniany krzyż, kt&oacute;ry do dziś znajduje się w lesie ogorzelnickim. Najstarsi mieszkańcy potwierdzają, że wg opowieści w tym miejscu pochowani zostali ludzie chorzy na cholerę. W 1827 roku wieś zamieszkiwało 126 mieszkańc&oacute;w w 26 domach.Po odzyskaniu niepodległości pojawiła się nadzieja na spokojniejsze i lepsze życie. We wsi funkcjonowała szkoła 4 and#8211; klasowa i Straż Ogniowa, była 1 studnia. OSP w Ogorzelniku powstała w 1928 roku dzięki &oacute;wczesnemu sołtysowi Karolowi Szulcowi. Pierwszym komendantem został Władysław Sygit. W okresie II wojny św. mieszkańcy wsi zmuszani byli do oddawania kontyngent&oacute;w i wywożeni byli do przymusowych prac przy kopaniu okop&oacute;w dla wojsk niemieckich. Znane są też przypadki przechowywania Żyd&oacute;w w Ogorzelniku. Pod koniec wojny w okolicznych lasach zaczęły działać oddziały partyzanckie. Pozostałościami po wojnie są okopy na wzg&oacute;rzu porośniętym lasem nazwanym przez mieszkańc&oacute;w Wielką G&oacute;rą.&nbsp; Po wojnie wieś zaczęła się rozbudowywać. Na miejscu spalonych lub zburzonych chat budowano nowe domy i budynki gospodarcze. Tuż po wojnie przy wielkim udziale mieszkańc&oacute;w powstała utwardzona kamieniem droga publiczna i budynek szkoły podstawowej. Na początku lat 70 and#8211; tych powstał sklep spożywczy i trwała wcześniej rozpoczęta budowa remizy strażackiej. Pod koniec lat 70-tych została doprowadzona kanalizacja wodna a także położony asfalt na drodze publicznej. W latach 80 and#8211; tych ukończono budowę remizy strażackiej, następnie został r&oacute;wnież pozyskany przez straż samoch&oacute;d i sprzęt gaśniczy. Szkoła budowana była w latach 50-tych. Dzieci rozpoczęły naukę w nowym budynku w 1962 roku. Pierwszym kierownikiem szkoły został Marian Bajor, następnie pani Natalia Kidawska, pani Maria Haładus i pani Mirosława Sławek. Ostatnim kierownikiem szkoły była pani Lidia Skowron. Szkoła funkcjonowała jako filia Szkoły Podstawowej w Niegowie. Została zamknięta z przyczyn ekonomicznych. Obecnie w Ogorzelniku znajduje się remiza strażacka, sklep spożywczy. W budynku byłej szkoły od 2004 roku odbywają&nbsp; się Warsztaty Terapii Zajęciowej dla os&oacute;b niepełnosprawnych - fot. obok. Wieś obejmuje obszar 394,35 ha, co stanowią:gruntu orne - 286,79 ha,  lasy - 87,79 ha,  tereny zabudowane - 6,03 ha,  pozostałe tereny - 13,74 ha. W 2001 roku Ogorzelnik zamieszkiwało 255 os&oacute;b, w 2005 roku 238 a na dzień 31 grudnia 2006 roku 236 mieszkańc&oacute;w. Źr&oacute;dło: www.niegowa.e-gmina.pl &nbsp;]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Postaszowice]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/postaszowice</link>
			<description><![CDATA[Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1402 roku (Zbi&oacute;r dokument&oacute;w katedry krakowskiej). Długosz w and#8220; Liber Beneficiorumand#8221; z 1440 roku r&oacute;wnież wymienia Postaszowice jako jedna z wsi należąca do parafii Niegowa. Postaszowice były wsią kr&oacute;lewską. Pod koniec XIV wieku Władysław Opolczyk nadał tą wieś swojemu wsp&oacute;łpracownikowi Węgrowi Andrzejowi Schony de Barlbas. W połowie XVI wieku w większość terenu w tym Postaszowice - otrzymuje z nadania kr&oacute;lewskiego Myszkowskich, z zatwierdzeniem tytułu margrabiego (nadanego przez Księcia Mantuańskiego i &oacute;wczesnego papieża) Gonzaga - Myszkowscy margrabowie na Mirowie. Postaszowice należały do rod&oacute;w z Niegowy potem do Ojc&oacute;w Paulin&oacute;w w Leśniowie po sprowadzeniu ich w 1703 roku do Leśniowa z Jasnej G&oacute;ry. Do końca XVI wieku w Postaszowicach zamieszkiwali obok włościan dworskich, kmiecie narodowi, podlegli w czynszach zamkowi bobolickiemu, kr&oacute;lewscy, podlegający tylko kr&oacute;lowi lub jego urzędnikom, opłacający za posiadaną ziemię czynsz do skarbu kr&oacute;lewskiego przez tzw. and#8222;advocatand#8221; czyli pełnomocnik&oacute;w, sołtys&oacute;w. Postaszowice dostarczały koni i ludzi do posług dla przejeżdżającego w okolicy kr&oacute;la lub jego urzędnik&oacute;w. Od początku XVIII wieku wieś zamieszkiwali kmiecie czynszownicy lub odrabiający pewną ilość dni w roku. Opr&oacute;cz kmieci Postaszowice zamieszkiwali r&oacute;wnież chrześcijańscy rzemieślnicy, kt&oacute;rzy osiedlili się tutaj z miast. 30 października 1706 roku J&oacute;zef z Kurozwęk Męciński przekazał na rzecz Ojc&oacute;w Paulin&oacute;w w Leśniowie kilka wsi, wśr&oacute;d nich były Postaszowice. Paulini objęli przekazany majątek w 1707 roku. W dworze Postaszowickim należącym do paulin&oacute;w mieściła się kaplica pod wezwaniem św. Izydora. W latach 1777 and#8211; 1787 powstają spory Paulin&oacute;w z proboszczem niegowskim o należne mu dziesięciny ze wsi klasztornych Postaszowic i Trzebniowa. Spory te rozstrzygnięto przed sądem na rzecz proboszcza z Niegowy. W 1778 roku Postaszowice wraz z Trzebniowem jako dawne kr&oacute;lewszczyzny przeszły od Ojc&oacute;w Paulin&oacute;w do skarbu pod zarząd Komisji Edukacji, a wkr&oacute;tce drogą sprzedaży do rąk prywatnych Adama Męcińskiego. W 1801 roku dziedzice Postaszowic i Trzebniowa zajmują 22 morgi folwarku Niegowskiego jako im należne.Następnymi właścicielami Postaszowic byli: Prusieccy, Czechowscy, Makulscy, Paciorkowscy, Świderscy. W okresie międzywojennym Postaszowice należały do wsi zamożnych - dobra ziemia, duże gospodarstwa. Funkcjonowało wiele organizacji: K&oacute;łko Rolnicze, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży. Istniała szkoła 4-klasowa i dwa sklepy. We wsi znajdowała się 1 studnia. W 1922 roku została założona Straż Ogniowa. Gł&oacute;wnymi jej założycielami byli: Jan Fiutek i Wojciech Kasznia. Po wojnie w Postaszowicach wiele się zmieniło. Powstało wiele nowych gospodarstw. Została doprowadzona woda a także położony asfalt na drodze publicznej. 29 stycznia 1991 roku oddano do użytku nowy budynek szkoły podstawowej.  W ostatnich latach wieś zyskała na wyglądzie dzięki wsparciu z fundusz&oacute;w europejskich. Na terenie Postaszowic została założona kanalizacja oraz nowy wodociąg. W 2005 roku zakończono budowę nowej drogi przez wieś oraz chodnik&oacute;w dla pieszych. W szkole mieści się świetlica w kt&oacute;rej wiele czasu spędzają młodzi ludzie. Na wyposażenie świetlicy miejscowa młodzież pozyskała środki z Unii Europejskiej. Wsp&oacute;łcześnie wieś obejmuje obszar 483,81 ha, co stanowią:użytki rolne - 447,81 ha,  lasy - 9,96 ha,  tereny zabudowane - 9,30&nbsp; ha,  pozostałe tereny - 17,46 ha. Postaszowice w 2001 roku zamieszkiwało 337 os&oacute;b w 2005 roku 307, a na dzień 31 grudnia 2006 roku 300 mieszkańc&oacute;wŹr&oacute;dło: www.niegowa.e-gmina.pl&nbsp;]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Realizacja Projektu]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/realizacja_projektu</link>
			<description><![CDATA[W&nbsp;okresie od sierpnia do grudnia 2008 r. Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Niegowie realizuje&nbsp; projekt pod nazwą and#8222;Mam szansę na lepsze jutroand#8221; w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Projekt realizowany jest w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki: w części VII. Promocja integracji społecznej, działanie 7.1. Rozw&oacute;j i upowszechnianie aktywnej integracji, poddziałanie 7.1.1. Rozw&oacute;j i upowszechnianie aktywnej integracji przez ośrodki pomocy społecznej i jest wsp&oacute;łfinansowany ze środk&oacute;w Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach&nbsp; Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;W miesiącu sierpniu pracownicy socjalni GOPS Niegowa przeprowadzili rekrutację wśr&oacute;d os&oacute;b korzystających ze wsparcia Ośrodka. Podstawowymi kryteriami były:-&nbsp; korzystanie ze wsparcia GOPS &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -&nbsp; miejsce zamieszkania na terenie Gminy Niegowa &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -&nbsp; zdolność do podjęcia zatrudnienia &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -&nbsp; nieaktywność zawodowa &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -&nbsp; chęć podjęcia zatrudnienia  Efektem rekrutacji było podpisanie kontrakt&oacute;w socjalnych z siedmioma osobami. &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Każda z os&oacute;b biorących udział w projekcie otrzymała pomoc w postaci doradztwa zawodowego, a także wsparcie dochodowe w postaci wypłaty zasiłku celowego.  Przeprowadzono następujące seminaria, kursy i szkolenia:1.&nbsp;&nbsp; Seminaria and#8222;Obsługa kas fiskalnych i innych urządzeń sklepowychand#8221; i and#8222;Praktyczne aspekty realizacji zasad GHP/GMPand#8221;.2.&nbsp;&nbsp; Kurs and#8222;Obsługa i organizacja imprez okolicznościowychand#8221;Seminaria te oraz kurs zorganizowane zostały w dniach od 13 października do 27 listopada 2008 r. przez Zakład Doskonalenia Zawodowego w Katowicach and#8211; Ośrodek Kształcenia w Żarkach. Ich celem było przyuczenie oraz doskonalenie w zawodzie. Łączny koszt and#8211; 10&nbsp;500 zł.3.&nbsp;&nbsp; Kurs prawa jazdy kat. BKurs prawa jazdy dla trzech os&oacute;b przeprowadził w dniach od 21 października do 29 grudnia 2008 r. and#8222;Ośrodek Kursowego Szkolenia Kierowc&oacute;w&nbsp; Zbigniew Placekand#8221; z Myszkowa. Łączny koszt kursu to 4&nbsp;452 zł. W cenie uwzględnione zostały także koszty badań lekarskich i opłata za egzamin państwowy. Po ukończeniu kursu i zdaniu wymaganych egzamin&oacute;w jego absolwenci otrzymają uprawnienia kategorii B do kierowania pojazdami mechanicznymi.4.&nbsp;&nbsp; Kurs and#8222;Bukieciarstwoand#8221;Kurs bukieciarstwa odbywa się dla sześciu os&oacute;b w terminie od 3 do 31 grudnia 2008 r. Prowadzony jest przez pracownika Wojew&oacute;dzkiego Uniwersytetu Robotniczego Sp&oacute;łka z o.o. w Katowicach - Oddział Zawiercie. Kurs obejmuje zajęcia - w tym większość praktycznych - przy kompozycjach kwiatowych i bukietach. Uczestnicy nabywają wiedzę i umiejętności w zakresie tworzenia kompozycji kwiatowych, dekoracji wnętrz, kt&oacute;re przydatne są w każdej firmie oraz dla potrzeb własnych. Absolwenci kursu mogą znaleźć pracę w kwiaciarniach lub prowadzić własne firmy kwiaciarskie. Całkowity koszt kursu and#8211; 18&nbsp;000 zł.5. Pomoc praktyczną i teoretyczną przy kreowaniu wizerunku każdej z os&oacute;b biorącej udział w projekcie. Fachowcami w tym zakresie zostali: stylista i kosmetyczka. Koszt szkolenia to kwota 2.000 zł.  Łączny budżet projektu to 68.479 zł, w tym udział własny gminy stanowi kwotę 7.190,30 zł.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Sokolniki]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/sokolniki</link>
			<description><![CDATA[Od XIV wieku Sokolniki wchodziły w skład parafii Lel&oacute;w. Najprawdopodobniej w tym okresie przez terytorium Sokolnik biegła droga z Krakowa do Lelowa. Na przełomie XIV i XV wieku istniało w Lelowie starostwo niegrodowe. Na jego utrzymanie i zamku lelowskiego płynęły dochody min. z Sokolnik, kt&oacute;re w tym okresie już posiadały folwark.  Wieś ta stanowiła własność kr&oacute;lewską i przez kilka wiek&oacute;w należała do zamku w Lelowie. Dlatego też mieszkańcy Sokolnik w tym okresie mieli lepszą sytuację materialną i prawną od innych wsi. Podlegali oni sądom kr&oacute;lewskim i byli pod ochroną starost&oacute;w, ich przedstawicielem był sołtys. W latach 1804 and#8211; 1805 zamek lelowski na rozkaz rządu pruskiego został rozebrany, a materiał budowlany został przeznaczony na budynki mieszkalne&nbsp; i gospodarcze w Sokolnikach i Staromieściu. W wieku XVI parafię Lel&oacute;w podzielono na staromiejską i lelowską. Sokolniki weszły w skład staromiejskiej. Podkreślić należy, że w por&oacute;wnaniu z innymi wioskami położonymi bardziej na zach&oacute;d, była to wioska bogata. Świadczy o tym wizytacja z 1763 roku według kt&oacute;rej Sokolniki ze swych p&oacute;l karczemnych płaciły opr&oacute;cz dziesięciny należnej swemu proboszczowi jeszcze dziesięcinę od kmieci i poddanych dla kanonika przy katedrze krakowskiej. Dziesięciny istniały do połowy XIX wieku i zaczęły stopniowo zanikać. Istniejący folwark w Sokolnikach w latach 1842-44 został rozparcelowany, pozostałe dobra uległy uwłaszczeniu. Według podań w pobliżu wsi w XVIII wieku płynął strumyk noszący nazwę Szczepin, względnie Rzepin. Najprawdopodobniej zasilany był z G&oacute;r Sokolnickich ze źr&oacute;dła zwanego&nbsp; and#8222;Źr&oacute;dłem pani Halskiejand#8221;.W Sokolnikach w 1844 roku powstała szkoła na etacie rządowym. Początkowo mieściła się w owczarni, kt&oacute;rą przeznaczono na szkołę, następnie w 1850 roku wybudowano z drzewa dom szkolny na tzw. osadzie szkolnej. Osada ta miała ponad 1 ha powierzchni. Około 1863 roku nauczyciel z Sokolnik uzyskał etat rządowy. Jednak sytuacja lokalowa jak i położenie nauczyciela były bardzo ciężkie. Opiekun szkoły w Sokolnikach pisząc do komisji rządowej w 1852 roku zwraca uwagę na okropne położenie nauczyciela, jego nędzę i gł&oacute;d, oraz o złym stanie budynku szkolnego. Z uczęszczaniem dzieci do szkoły też było r&oacute;żnie. Według wizytacji dzieci uczęszczały do szkoły tylko zimą. Ich liczba wahała się między 26-57 uczni&oacute;w. Zmiana na lepsze nastąpiła dopiero po wprowadzeniu obowiązku szkolnego. W Sokolnikach w latach 1858, 1866 nauczycielem był Antoni Dobrzański.&nbsp; W okresie międzywojennym w Sokolnikach było K&oacute;łko Rolnicze, Towarzystwo Strzelec oraz Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży. Istniała 4 and#8211; klasowa szkoła podstawowa, po jej ukończeniu dzieci mogły kontynuować naukę w szkole 7-klasowej w Lelowie. W 1917 roku powstała Straż Ogniowa. W 1928 roku został wybudowany drewniany kości&oacute;łek i utworzono parafię w Sokolnikach, kt&oacute;ra skupiała 2800 wiernych.W pamięci mieszkańc&oacute;w Sokolnik pozostały wspomnienia z okresu II wojny światowej. Na tych terenach walczyły r&oacute;żne ugrupowania wojskowe, przede wszystkim Bataliony Chłopskie i Armia Krajowa. Brały one udział w drobnych potyczkach batalistycznych oraz działaniach dywersyjnych. Już w grudniu 1939 roku powstała organizacja pod kryptonimem and#8222; Adamand#8221;, kt&oacute;ra zbierała amunicję do przyszłych walk na tym terenie. W 1940 roku przy oddziałach wojskowych powstał punkt sanitarny, kt&oacute;ry wszedł w skład Ludowego Związku Kobiet i Zielonego Krzyża. Okres powojenny wprowadził wiele zmian wżyciu mieszkańc&oacute;w. W 1947 roku rozpoczęto budowę szosy w kierunku Bliżyc, kt&oacute;rą zakończono w styczniu 1958 roku.&nbsp; W 1959 roku zelektryfikowano wieś. Wybudowano remizę strażacką, ośrodek zdrowia, sklep. Wybudowany został w latach 80 and#8211; tych nowy kości&oacute;ł pod wezwaniem Serca Pana Jezusa. W 1986 roku został oddany nowy budynek szkoły podstawowej. Obecnie w Sokolnikach znajdują się: Zesp&oacute;ł Szk&oacute;ł (przedszkole, szkoła podstawowa i gimnazjum), remiza strażacka, sklepy spożywcze, punkt apteczny, ośrodek zdrowia filia biblioteki, agencja pocztowa, kości&oacute;ł i cmentarz parafialny.  Wieś zajmuje obszar 1006,50 ha co stanowią:użytki rolne - 938,01 ha,  lasy - 9,51 ha,  pozostałe tereny - 19,51 ha.  &nbsp; W 2001 roku wieś zamieszkiwało 842 mieszkańc&oacute;w, w 2005 roku 804, a na dzień 31 grudnia 2006 roku 807 os&oacute;b. Źr&oacute;dło: www.niegowa.e-gmina.pl&nbsp;]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Termomodernizacja budynku UG Niegowa]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/termomodernizacja_budynku_ug_niegowa</link>
			<description><![CDATA[]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Tomiszowice]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/tomiszowice</link>
			<description><![CDATA[Nazwa wioski pochodzi od Tomasza, czyli Tomka, Tomisza - jak w&oacute;wczas m&oacute;wiono - syna Mszczuja założyciela Mzurowa. Długosz w and#8220; Liber Beneficiorumand#8221; z 1440 roku wymienia Tomiszowice należące do parafii Niegowa. Tomiszowice były wsią kr&oacute;lewską. Pod koniec XIVwieku Władysław Opolczyk nadał tą wieś swojemu wsp&oacute;lpracownikowi Węgrowi Andrzejowi Schony de Barlbas. Tomiszowice należały kolejno do rodzin z Niegowy, Postaszowic i Trzebniowa.  W połowie XV wieku Tomiszowice były własnością kr&oacute;lewską. Miały łany kmiece, karczmę, zagrody, od kt&oacute;rych dziesięcinę snopową dawano biskupowi krakowskiemu. W połowie XVI wieku w większość terenu w tym Tomiszowice - otrzymuje z nadania kr&oacute;lewskiego Myszkowskich, z zatwierdzeniem tytułu margrabiego (nadanego przez Księcia Mantuańskiego i &oacute;wczesnego papieża) Gonzaga - Myszkowscy margrabowie na Mirowie. Do końca XVI wieku w Tomiszowicach zamieszkiwali obok włościan dworskich, kmiecie narodowi, podlegli w czynszach zamkowi Bobolickiemu, kr&oacute;lewscy, podlegający tylko kr&oacute;lowi lub jego urzędnikom, opłacający za posiadaną ziemię czynsz do skarbu kr&oacute;lewskiego przez tzw. and#8222;advocatand#8221; czyli pełnomocnik&oacute;w, sołtys&oacute;w. Tomiszowice jako kr&oacute;lewszczyzna płaciły z łan&oacute;w kmiecych dziesięcinę biskupom krakowskim.&nbsp; W 1827 roku wieś Tomiszowice liczyła 26 dom&oacute;w, 171 mieszkańc&oacute;w. Folwark Tomiszowice został oddzielony w 1875 roku od d&oacute;br Bobolice, rozległość m&oacute;rg - 420; w tym: grunty orne i ogrody - m&oacute;rg 326, pastwiska m&oacute;rg - 7, lasu m&oacute;rg 80, nieużytk&oacute;w m&oacute;rg 7; budynk&oacute;w murowanych 4, drewnianych 4.W okresie międzywojennym w Tomiszowicach działało K&oacute;łko Rolnicze i Koło Młodzieży. We wsi była szkoła 4 and#8211; klasowa, młyn motorowy, 1 sklep i 3 studnie. Jedna z tych studni budowana była w latach 1930-33 i istnieje do dziś na działce pani M. Cupiał. W latach 50-tych w Tomiszowicach wybudowano szkołę. W 1986 roku rozpoczęto budowę piekarni, kt&oacute;rą zakończono w 1990 roku. Obecnie&nbsp; w Tomiszowicach znajdują się: szkoła podstawowa, sklepy spożywcze, piekarnia, młyn oraz gospodarstwo agroturystyczne.  Wieś obejmuje 487,29 ha powierzchni, co stanowią:użytki rolne - 456,80 ha,  lasy - 6,03 ha,  pozostałe grunty - 11,18 ha. W 2001 roku wieś zamieszkiwało 365 mieszkańc&oacute;w, w 2005 roku 358, a na dzień 31 grudnia 2006 roku 356 mieszkańc&oacute;w. Źr&oacute;dło: www.niegowa.e-gmina.pl &nbsp;]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Trzebniów]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/trzebniow</link>
			<description><![CDATA[W źr&oacute;dłach historycznych Trzebni&oacute;w wymieniony jest jako własność rycerza i dziedzica herbu Jelita Wojciecha z Potoku w latach 1386 and#8211; 1402. Dziedzic ten w latach 1400-1402 procesował się z Żyrą z Mękarzowa. W świetle zapisu z 1402 roku wynika, że Wojciech zastawił wieś Trzebni&oacute;w za 80 grzywien temuż Żyrze. Najprawdopodobniej wieś przed 1436 rokiem przeszła w posiadanie Kobył&oacute;w z Żarek. 30 października 1706 roku J&oacute;zef z Kurozwęk Męciński przekazał na rzecz Paulin&oacute;w w Leśniowie kilka wsi, wśr&oacute;d nich był Trzebni&oacute;w. Paulini objęli przekazany majątek w 1707 roku. Trzebni&oacute;w zamieszkiwali kmiecie czynszowi lub odrabiający pewną ilość dni w roku. W latach 1777 and#8211; 1787 powstają spory Paulin&oacute;w z proboszczem niegowskim o należne mu dziesięciny ze wsi klasztornych: Postaszowic i Trzebniowa. Spory te rozstrzygnięto przed sądem na rzecz proboszcza z Niegowy. W 1778 roku Trzebni&oacute;w jako dawna kr&oacute;lewszczyzna przeszła od Ojc&oacute;w paulin&oacute;w do skarbu pod zarząd Komisji Edukacji, a wkr&oacute;tce drogą sprzedaży do rąk prywatnych Adama Męcińskiego.&nbsp; Trzebni&oacute;w dzierżą rodziny z parafii, dalej Janiszewscy, Bystrzanowscy, Sierakowscy, Dalpac&oacute;w (spolonizowani Hiszpanie), Marciszewicze.&nbsp; W 1827 roku wieś zamieszkiwało 289 mieszkańc&oacute;w w 44 domostwach. W skład folwarku wchodziły 4 domostwa gdzie mieszkało ponad 20 os&oacute;b. Od 1851 roku wieś należy do rodziny Meluskich i obejmuje 3 łany i 4 zagrody bez roli. W okresie międzywojennym przez wieś biegła brukowana droga. We wsi funkcjonowało Koło Młodzieży. Istniała 4-klasowa szkoła podstawowa, sklep spożywczy, była 1 studnia. Mieszkańcy utrzymywali się z gospodarstw oraz pracując przy wyrębie drzewa w lasach hrabiny Raczyńskiej . Zajmowano się r&oacute;wnież hodowlą owiec. W latach 20-tych wybudowano kaplicę św. Floriana.Tuż po zakończeniu II wojny światowej życie mieszkańc&oacute;w diametralnie się zmieniło. W połowie lat 50-tych założono światło. W latach 60 and#8211; tych powstała droga asfaltowa przez wieś i uruchomiono liczne środki lokomocji, dzięki czemu mieszkańcy mogli dojeżdżać do pracy do pobliskich miast. Założono r&oacute;wnież wodociągi. Dzięki zaangażowaniu i pracy mieszkańc&oacute;w wybudowano w 1983 roku nową kaplicę pod wezwaniem Matki Boskiej Częstochowskiej w kt&oacute;rej odbywają się nabożeństwa.&nbsp; Powstała r&oacute;wnież w 1973 roku remiza strażacka. Trzebni&oacute;w charakteryzuje się dużą ilością rozmaitych skał i jaskiń, co przyciąga osoby interesujące się wspinaczkami i wykopaliskami. Mają one swoją siedzibę w miejscowości pod nazwą and#8222;Speleotrekand#8221;. Można tutaj zatrzymać się na dłużej korzystając z gościnności gospodarstwa agroturystycznego.&nbsp; 24 marca 2006 roku nadano nazwy ulicom znajdującym się w Trzebniowie.&nbsp; Wieś zajmuje 647,13 ha powierzchni, co stanowią:użytki rolne - 423,58 ha,  lasy - 157,52 ha,  tereny zabudowane - 8,47 ha,  pozostałe tereny - 57,56 ha. W 2001 roku wieś zamieszkiwało 381 os&oacute;b, w 2005 roku 364. Obecnie Trzebni&oacute;w liczy 360 mieszkańc&oacute;w i w odr&oacute;żnieniu od innych wiosek charakteryzuje się skupioną zabudową.Źr&oacute;dło: www.niegowa.e-gmina.pl &nbsp;]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Zagórze]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/zagorze</link>
			<description><![CDATA[Miejscowość usytuowana na wysokim wzniesieniu. Zabudowania rozrzucone na wapiennych wzg&oacute;rzach. We wsi znajdują się pozostałości po folwarku. Elementem charakterystycznym dla Zag&oacute;rza jest studnia dworska. Obecnie jest własnością mieszkańc&oacute;w Zag&oacute;rza. W końcu lat dziewięćdziesiątych poddano ją konserwacji. Nie jest użytkowana.Wieś zajmuje powierzchnię 205,29 ha, co stanowią: użytki rolne - 205,29 ha,  lasy - 24,25 ha,  tereny zabudowane - 5,68 ha,  pozostałe tereny - 11,5 ha. W 2001 roku wieś zamieszkiwało 108 os&oacute;b, w 2005 roku 111 a na dzień 31 grudnia 2006 roku 109 mieszkańc&oacute;w. Źr&oacute;dło: www.niegowa.e-gmina.pl &nbsp;]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Zagospodarowanie terenu przy Szkole Podstawowej w Dąbrownie]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/zagospodarowanie_terenu_przy_szkole_podstawowej_w_dabrownie</link>
			<description><![CDATA[]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Łutowiec]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/lutowiec</link>
			<description><![CDATA[Pierwsza wzmianka o wsi Łutowiec zwanej r&oacute;wnież w średniowieczu Oltowcem lub Holtowcem pochodzi z 1399 roku. Kolejna pochodzi z 1424 roku, kiedy była własnością Krystyna z Koziegł&oacute;w. Około 1595 roku wieś zamieszkują&nbsp; dzierżawcy Kacper i Kunegunda Zubro, fundatorzy srebrnych naczyń do kościoła parafialnego. Około XIII lub XIV wieku na jednej ze skałek około 390 m n.p.m. zbudowano strażnicę. Budowla ta była dwuczęściowa, wzmocniona fosą i wałem, posiadała wieżę. Zachowane resztki mur&oacute;w mają około 5 metr&oacute;w długości. W latach 1705 -1710 z powodu wielkich nieurodzaj&oacute;w w Łutowcu zapanowała bieda, wielu mieszkańc&oacute;w zmarło z głodu.&nbsp; W roku 1789 wieś ta była własnością szlachecką. We wsi było 16 dom&oacute;w: 15 chałup o jednym gospodarstwie i 1 ogrodniczy. W domostwach zamieszkiwało 98 mieszkańc&oacute;w. Wieś ta położona na uboczu nie odgrywała ważniejszej roli. W pobliżu wsi Łutowiec zachowały się ślady dymarek, prymitywnych piec&oacute;w do wytapiania rudy żelaza.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Według podań mieszkańc&oacute;w na terenie wsi w okresie I wojny światowej powstał cmentarz. Pochowani byli na nim żołnierze niemieccy. Po wojnie wszystkie groby zostały przeniesione na cmentarz do pobliskich Kotowic. W 1957 roku prawie cała wioska spłonęła w czasie pożaru. Mieszkańcy z ciężkim trudem odbudowywali swe gospodarstwa. W 1958 roku powstała szkoła podstawowa, kt&oacute;ra wcześniej mieściła się w domu prywatnym. Od 1992 roku szkoła jest prowadzona przez Fundację and#8222; Elementarzand#8221;. W latach 80-tych wybudowano przez wieś drogę asfaltową. Obecnie wieś zajmuje obszar 351,7 ha w tym:użytki rolne - 164,5 ha, lasy -&nbsp; 135,28 ha, tereny zabudowane - 5,55 ha, nieużytki rolne - 23,47 ha, &nbsp; We wsi znajduje się szkoła, sklep, kopalnia piasku. Wsp&oacute;łcześnie&nbsp; Łutowiec jest małą ale bardzo malowniczą miejscowością leżącą wśr&oacute;d ostańc&oacute;w. Na zdjęciu obok budynek gospodarstwa agroturystycznego.&nbsp; W 2001 roku zamieszkiwało go 155 os&oacute;b,&nbsp; w 2005 and#8211; 150 os&oacute;b, a na dzień 31 grudnia 2006 roku 147 mieszkańc&oacute;w.W Łutowcu znajdują się ruiny strażnicy obronnej.&nbsp;  Bardzo mało wiemy o obiekcie warownym we wsi Łutowiec.&nbsp; Nie występuje on w średniowiecznych materiałach źr&oacute;dłowych. W literaturze dominuje pogląd, że warownia wzniesiona została z fundacji kr&oacute;la Kazimierza Wielkiego. Miała ona pełnić strażnicze funkcje dla polskiego zamku kr&oacute;lewskiego Bobolice. Tego typu obiekty powstały w XIV wieku w okresie akcji fortyfikacyjnej prowadzonej przez Kazimierza Wielkiego. Budowano je zazwyczaj w promieniu około 2 do 3 kilometr&oacute;w od gł&oacute;wnego zamku kr&oacute;lewskiego i wznoszone były r&oacute;wnoległe z nim. Miały one za zadanie przyjmować pierwszy impet atakującego wroga oraz utrudniać działania oblężnicze prowadzone przeciwko macierzystemu zamkowi. Inna hipoteza wysuwana przez badaczy m&oacute;wi, że warowania wzniesiona została w latach 1370-1391 przez księcia Władysława Opolczyka, kiedy to w jego władaniu znajdowało się pogranicze polsko and#8211; śląskie. Władca ten miał by dążyć do budowy silnego pasa przygranicznych warowni, kt&oacute;re miały by powstrzymać wyprawę zbrojną kr&oacute;la Władysława Jagiełły. Monarcha ten został bowiem zobowiązany przez szlachtę do odzyskania utraconego terytorium. Prawdopodobnie warownia w Łutowcu była o powierzchni 525 metr&oacute;w kwadratowych i składała się z dw&oacute;ch części. Gł&oacute;wna murowana, być może wieżowa, budowla wzniesiona została na wysokiej 20 metrowej, samotnej wapiennej skale usytuowanej we wschodniej jej części. Niestety ze względu na stan zachowania nie spos&oacute;b określić jej kształtu. Drugi człon założenia stanowi dziedziniec gospodarczy z drewnianymi zabudowaniami obwiedziony wałem ziemnym oraz suchą fosą. Nie wiadomo, kiedy strażnica została opuszczona, przypuszcza się, że miało to miejsce w XV wieku (Bogdan Guerquin podaje nawet datę 1370 roku) i popadła w ruinę na przełomie XV/XVI wieku. Istnieje r&oacute;wnież hipoteza, że wieża została wysadzona w powietrze. Do naszych czas&oacute;w ze strażnicy zachowało się niewiele, zaledwie 4,5 metrowej długości i 1,8 metrowej szerokości ciężko rozpoznawalny fragment kamiennego muru na skale oraz słabo czytelne w terenie relikty wał&oacute;w ziemnych dziedzińca gospodarczego oraz fosy. Źr&oacute;dło: www.niegowa.e-gmina.pl&nbsp;]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Remont ścieżek rowerowych na Szlaku Orlich Gniazd]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/remont_sciezek_rowerowych_na_szlaku_orlich</link>
			<description><![CDATA[.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Termomodernizacja budynku SPZOZ w Niegowie]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/termomodernizacja_budynku_spzoz_w_niegowie</link>
			<description><![CDATA[.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Moje Boisko ORLIK 2012 w Ludwinowie]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/moje_boisko_orlik_2012_w_ludwinowie</link>
			<description><![CDATA[.]]></description>
		</item><item>
			<title><![CDATA[Zakup sprzętu specjalistycznego]]></title>
			<link>http://www.niegowa.pl/kategorie/zakup_sprzetu_specjalistycznego</link>
			<description><![CDATA[.]]></description>
		</item></channel>
</rss>